Δεκαοχτώ ολόκληρα χρόνια μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του Χρήστου Χρονόπουλου από τους αστυνομικούς στο Α.Τ. Καλλιθέας και οι δικοί του άνθρωποι εξακολουθούν να περιμένουν την απόφαση της Δικαιοσύνης για την τιμωρία των υπευθύνων της βάναυσης κακοποίησής του που είχε ως αποτέλεσμα να μείνει παραπληγικός και δια βίου ανάπηρος. Μόνο που στην αίθουσα του Μικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας όπου θα ακουστεί η τελεσίδικη ετυμηγορία των δικαστών δεν θα είναι ο Χρήστος. Το 2023, στα 49 του χρόνια έφυγε από τη ζωή, μέσα στην εντατική του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου στο Ρίο, όπου είχε παλέψει για 13 μήνες με τον ειλεό αλλά λόγω της βαριάς του αναπηρίας δεν μπόρεσε να τα καταφέρει.
Τώρα πια για τη δικαίωση της μνήμης αλλά και της ψυχής του Χρήστου, παλεύουν οι συγγενείς του που μιλούν για ένα έγκλημα το οποίο έμεινε ατιμώρητο για 18 χρόνια από τη Δικαιοσύνη. Κι ας ήταν μία υπόθεση που είχε συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία και για πρώτη φορά στα ποινικά χρονικά, τα ελληνικά δικαστήρια εφάρμοζαν το άρθρο 137ΠΚ για βασανιστήρια κρατουμένου από αστυνομικούς.
«Ψυχοθεραπεία με ξύλο»
Ο Χρήστος Χρονόπουλος ο οποίος αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας, όσο ζούσε αλλά ήταν απόλυτα λειτουργικός και με νοητική διαύγεια, χρειάστηκε να βρεθεί πολλές φορές αντιμέτωπος με τους αστυνομικούς που ήταν κατηγορούμενοι για τον «εφιάλτη» που έζησε στα χέρια τους, όταν τον προσήγαγαν το 2007 επειδή ενοχλούσε λεκτικά τους θαμώνες του καφενείου όπου καθόταν. Λίγες ώρες όμως μετά την κράτησή του στο ΑΤ Καλλιθέας, στον οποίο οδηγήθηκε, σύμφωνα με τους μάρτυρες, χωρίς σωματικά προβλήματα, το ΕΚΑΒ τον παραλάμβανε σε κωματώδη κατάσταση, με τους γιατρούς του Θριάσιου Νοσοκομείου, όπου μεταφέρθηκε, να διαπιστώνουν βαρύτατη κρανιοεγκεφαλική κάκωση, υποσκληρίδιο και επισκληρίδιο αιμάτωμα και συνοδό οίδημα εγκεφάλου. Επιπλέον έφερε παντού μώλωπες και σημάδια κακοποίησης σε όλο του το σώμα.βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Από τότε και για τα υπόλοιπα 16χρόνια της ζωής του, ο Χρήστος Χρονόπουλος τα πέρασε σε αναπηρικό αμαξίδιο, μπαινοβγαίνοντας στα νοσοκομεία.
Με το αναπηρικό καροτσάκι και με τη συνοδεία της θείας του, ο Χρήστος Χρονόπουλος εμφανιζόταν πάντα στα δικαστήρια. Μία από τις ελάχιστες φορές που μίλησε ήταν στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, όταν πετάχτηκε απαντώντας μόνος του στην ερώτηση του προέδρου της έδρας, ο οποίος ρώτησε τον πρώτο μάρτυρα και θείο του τι πιστεύει ότι έγινε εντός του ΑΤ Καλλιθέας. «Ψυχοθεραπεία με ξύλο» απάντησε εκείνος.
Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, οι αστυνομικοί «χτύπησαν με πρόθεση επανειλημμένως τον προσαχθέντα σε πολλά σημεία του σώματός του με θλώντα αμβλέα όργανα (πιθανόν με σφιγμένες τις γροθιές τους)», με αποτέλεσμα να επέλθει μεταξύ άλλων «βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση που προκάλεσε μεγάλη έκπτωση των νοητικών του λειτουργιών, βραδυψυχισμό, μετατραυματική αμνησία και επιληπτικές κρίσεις».
Ποινές με αναστολή σε δύο αστυνομικούς
Δέκα αναβολές συνόδευσαν τη δικαστική πορεία μέσα στο χρόνο, της υπόθεσης αυτής. Τέσσερις αστυνομικοί είχαν παραπεμφθεί αρχικά στο εδώλιο με το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας να καταδικάζει τους δύο από αυτούς, τον αξιωματικό υπηρεσίας και τον φρουρό κρατητηρίων σε 8ετή κάθειρξη με αναστολή. Στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρεται ότι οι δύο αστυνομικοί χτύπησαν τον Χρήστο Χρονόπουλο για να τον τιμωρήσουν και να τον εκφοβίσουν, με αποτέλεσμα να υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες που τον κατέστησαν μη αυτοεξυπηρετούμενο.
Οι υπόλοιποι δύο αστυνομικοί, μέλη του πληρώματος του περιπολικού που μετέφερε τον Χρήστο Χρονόπουλο στο ΑΤ Καλλιθέας, κρίθηκε ότι υπέπεσαν σε πλημμελήματα τα οποία είχαν παραγραφεί.
Σε δεύτερο βαθμό οι κατηγορούμενοι αστυνομικοί έπεσαν στα «μαλακά», καθώς τους αναγνωρίστηκαν τα ελαφρυντικά του σύννομου βίου και της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη και καταδικάστηκαν κατά πλειοψηφία (4-3) σε 3ετή φυλάκιση με αναστολή.
Οι ισχυρισμοί των αστυνομικών για αυτοτραυματισμό του θύματος
Είναι χαρακτηριστικό πως οι αστυνομικοί προσπάθησαν να πείσουν τους δικαστές πως το θύμα αυτοτραυματίστηκε, ισχυρισμός ωστόσο που δεν ευδοκίμησε καθώς στο βιβλίο συμβάντων εκείνης της ημέρας δεν είχε γίνει καμία απολύτως αναφορά για αντίσταση ή κάποιο χτύπημα, αλλά το μόνο που καταγράφηκε ήταν πως ο Χρ. Χρονόπουλος βρισκόταν υπό την επήρεια «ουσιών και μέθης», κάτι όμως καταρρίφθηκε από τις εξετάσεις που έκανε ο τραυματιοφορέας του ΕΚΑΒ όταν τον παρέλαβε από το ΑΤ Καλλιθέας. Η πρώτη φορά που γίνεται λόγος για χτύπημα είναι με συμπληρωματική εγγραφή έξι ολόκληρες ημέρες μετά το συμβάν.
Παράλληλα, κανείς από τους αστυνομικούς δεν ενημέρωσε συγγενείς του θύματος για τη διακομιδή του στο νοσοκομείο παρά το γεγονός ότι είχε πάνω του βιβλιάριο υγείας, διαβατήριο και τα τηλέφωνα συγγενών του. Παρά το γεγονός ότι τα παραπάνω έγγραφα πιστοποιούσαν την ταυτότητά του, οι άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. έδωσαν λάθος όνομα στο ΕΚΑΒ και δήλωσαν ψευδώς ότι ο Χρήστος είναι χρήστης ουσιών με αποτέλεσμα να διακομιστεί στο Θριάσιο. Για τη μεταφορά του στο νοσοκομείο ενημερώθηκε μόνο… η διαχειρίστρια της πολυκατοικίας όπου διέμενε.
Η δευτεροβάθμια απόφαση πάντως αναιρέθηκε από το Ζ΄ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου λόγω ελλιπούς και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και επεστράφη στο Εφετείο για νέα κρίση, όπου και εκδικάζεται αυτές τις ημέρες.
«Ο Χρήστος οδηγήθηκε στο Τμήμα αρτιμελέστατος και λίγες ώρες αργότερα τον παρέλαβε το ΕΚΑΒ με αμετάκλητη εγκεφαλική βλάβη από τον ξυλοδαρμό που υπέστη στο ΑΤ Καλλιθέας. Όταν έγινε ο ξυλοδαρμός, είχε βλάβη στο κεντρικό σημείο του εγκεφάλου. Το παιδί έζησε από τους περιφερειακούς νευρώνες, με αποτέλεσμα να μην είναι λειτουργικός. Όταν έκανε τη δεύτερη εγχείρηση αυτοί οι νευρώνες νεκρώθηκαν και δεν μπόρεσε να επανέλθει», έχει δηλώσει o θείος του, Διονύσης Χρονόπουλος.
«Κόλαφος» η απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου για τους αστυνομικούς
Βαριές ευθύνες στους αστυνομικούς καταλόγισε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά το οποίο με απόφαση που εξέδωσε το 2019, υποχρέωσε το ελληνικό δημόσιο να καταβάλει στον Χρήστο Χρονόπουλο αποζημίωση ύψους 200.000 ευρώ καθώς και μηνιαίο ποσό ως επίδομα 600 ευρώ, για πέντε χρόνια.
Το ελληνικό δημόσιο άσκησε έφεση κατά της απόφασης η οποία απορρίφθηκε, ισχυριζόμενο ότι το θύμα ήταν… συνυπαίτιο κατά 95% γι’ αυτό που του συνέβη, αφού τραυματίστηκε από δικές του επικίνδυνες κινήσεις.
Στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Ο Χρήστος Χρονόπουλος υπέστη σοβαρή βλάβη της υγείας του από πράξεις των οργάνων του Δημοσίου στα πλαίσια της άσκησης των καθηκόντων τους. Οι σωματικές βλάβες που υπέστη προήλθαν συνεπεία βίαιης συμπεριφοράς που επέδειξαν οι αστυνομικοί κατά τη διάρκεια της σύλληψης και κράτησής του στο ΑΤ Καλλιθέας, όπου ως αστυνομικοί στα καθήκοντα των οποίων αναγόταν η φύλαξη και επιμέλεια του κρατουμένου, ενεργώντας από κοινού κατάφεραν με πρόθεση και επανειλημμένα χτυπήματα στο κεφάλι του, αλλά και σε πολλά σημεία του σώματός του, με θλώντα αμβλέα όργανα, προκαλώντας του πολλαπλές σωματικές κακώσεις και βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, εξαιτίας της οποίας υπέστη μεγάλη έκπτωση νοητικών λειτουργιών, βραδυψυχισμό, μετατραυματική αμνησία, επιληπτικές κρίσεις, και πλήρη αδυναμία να επιμεληθεί των υποθέσεών του […] τον αντιμετώπισαν με σκληρότητα δυσανάλογη προς τον σκοπό που επιδίωκαν, δεδομένου ότι ήταν άτομο που χρειαζόταν λόγω της ψυχικής του πάθησης, η οποία έγινε αμέσως αντιληπτή, ιδιαίτερη ψυχιατρική αντιμετώπιση με τη συνδρομή κατάλληλων νοσηλευτών… Η επιλογή της προσφυγής στη βία υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες από τα αστυνομικά όργανα δεν τελεί σε εύλογη σχέση με το συνταγματικό δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του Χρήστου Χρονόπουλου που επλήγη, αλλά υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στα αστυνομικά όργανα να επιλέγουν τον τρόπο παρέμβασής τους και συνιστά παράνομη συμπεριφορά…».
