Το 86% του συνολικού νερού που καταναλίσκει η χώρα πάει στον αγροτικό τομέα και τις αρδεύσεις, τόνισε ο πρώην πρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ανδρέας Καραμάνος, μιλώντας στα Παραπολιτικά 90.1.
«Η γεωργία για να επιβιώσει θέλει νερό το ερώτημα όμως είναι αυτό το νερό αξιοποιείται σωστά; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη, όχι», συμπλήρωσε.
Αναφορικά με τις απώλειες κατά τη μεταφορά του νερού, όπως είπε, αυτές φθάνουν το 45%: «Υπάρχουν πολλά δίκτυα αρδεύσεων τα οποία έχουν γίνει εδώ και 40-50 χρόνια, υποτίθεται ότι είναι τα συλλογικά δίκτυα αρδεύσεων που έχει η χώρα μας αυτά δεν έχουν συντηρηθεί σωστά. Πρόκειται για ανοιχτά κανάλια αλλά και όπου δεν είναι ανοιχτά κανάλια είναι σωλήνες πιέσεως, και στη μια περίπτωση και στην άλλη οι απώλειες κατά τη μεταφορά του νερού φθάνουν περίπου στο 40 με 45%. Δηλαδή το 45% του νερού που παίρνουμε από μια πηγή χάνεται λόγω της κακής συντηρήσεως των δικτύων. Χάνεται πριν να φτάσει στο αρδευτικό σύστημα.
Σχετικά με τον τρόπο ποτίσματος με «κανονάκια», τόνισε: «Τα "κανονάκια" λειτουργούν με αυξημένη πίεση νερού, ρίχνουν αρκετές ποσότητες νερού αλλά το πρόβλημα είναι ότι τα κανονάκι ρίχνουν το νερό επάνω από τα φυτά και ένα μεγάλο ποσοστό του νερού κάθεται στο φύλλωμα και χάνεται λόγω εξάτμισης, δεν φτάνει ποτέ στο έδαφος για να μπορεί να απορροφήσει από το ριζικό σύστημα των φυτών. Βλέπουμε πολλές φορές καλλιεργητές να ποτίζουν κατά των θερμότερων ωρών της ημέρας, μέσα στο καταμεσήμερο για παράδειγμα τότε οι απώλειες είναι πάνω από 80-85% σε νερό δηλαδή ελάχιστο νερό φτάνει στο έδαφος. Τα συστήματα άρδευσης τα οποία έχουμε είναι ως επί το πλείστον παρωχημένα και έχουν πολύ μικρή αποτελεσματικότητα στο νερό».
Πρόσθεσε πως «Υπάρχουν συστήματα άρδευσης τα οποία είναι πολύ περισσότερο αποτελεσματικά. Αναφέρομαι κυρίως στα συστήματα της στάγδην άρδευσης τα οποία εφαρμόζονται και στη χώρα μας αλλά εφαρμόζονται κυρίως στις κηπευτικές καλλιέργειες. Θα μπορούσαν να μειωθούν οι πηγές απωλειών νερού τουλάχιστον στο μισό ίσως και να εξαφανιστούν αν βάζαμε σωστά συστήματα αρδεύσεως και αν ποτίζαμε το σωστό χρόνο. Αυτά θα μπορούσαν να γίνουν με εφαρμογή συστημάτων έξυπνης γεωργίας. (...) Θα πρέπει να γίνουν παρεμβάσεις με επενδύσεις βέβαια για τη δημιουργία λιμνοδεξαμενών, για συλλογή του νερού της άρδευσης ούτως ώστε να εκμεταλλευτούμε καλύτερα το νερό το οποίο πάει χαμένο από τις βροχοπτώσεις και φεύγει στη θάλασσα. Αυτό με μια συγκεκριμένη στρατηγική σε συγκεκριμένες λεκάνες απορροής της χώρας μας, εκεί που φεύγουν οι μεγάλοι ποταμοί, θα μπορούσε να αποδώσει».
Αναφορικά με την κρίση νερού τη δεκαετία του ‘90, είπε: «Προνοήσαμε τότε κατά κύριο λόγο να εφοδιάσουμε με νερό τα αστικά κέντρα. Δώσαμε έμφαση στα αστικά κέντρα, μη τύχει και λείψει από τις μεγάλες πόλεις το νερό αλλά δεν δόθηκε καμία απολύτως προτεραιότητα στον αγροτικό τομέα, εκεί λείπει η στρατηγική. ...Τα πράγματα έχουν φτάσει στο μη παρέκει θα πρέπει να γίνουν άμεσες ενέργειες ούτως ώστε να μειωθεί η κατανάλωση νερού για τη γεωργία με ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων αλλά η διαχείριση και η αξιοποίηση των επιφανειακών νερών με φράγματα για μένα είναι εκ των ον ουκ άνευ».
