«Δεν ξέρω». Αυτή η επαναλαμβανόμενη φράση από την τηλεφωνήτρια στο 112. Και η μυρωδιά που δεν ξεθωριάζει ποτέ από τη μνήμη του. Είναι από τα πρώτα πράγματα που έρχονται στο μυαλό του Γιώργου Σμέτη, όταν μιλά για τα όσα έζησε στο δυστύχημα στα Τέμπη.
«Το παράξενο είναι πως είναι πιο δύσκολο από πέρυσι, στον ένα χρόνο από την τραγωδία», εξομολογείται μιλώντας στο Dnews, αναφερόμενος στη συμπλήρωση δύο ετών από τη σύγκρουση του Intercity 62 με την εμπορική αμαξοστοιχία, που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους.
«Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι εκείνο το βράδυ δεν λειτούργησε σχεδόν τίποτα. Ούτε το 112, με το οποίο μιλούσε ο διπλανός μου. Άκουγα συνέχεια τη φράση “δεν ξέρω” από την υπάλληλο. Και είχε περάσει αρκετή ώρα από τη σύγκρουση, είχαμε βγει έξω», δηλώνει.
Εκείνο το μοιραίο βράδυ, ο Γιώργος Σμέτης βρισκόταν στο έβδομο βαγόνι του Intercity. «Δεν τραυματίστηκα, δεν έπαθα σχεδόν τίποτα. Δυσκολευτήκαμε μόνο να βγούμε λόγω ύψους και επειδή δεν είχε καθόλου φως, ήμασταν στο μικρό τούνελ», περιγράφει.
Όταν βγήκαν από το βαγόνι, συνειδητοποίησαν το μέγεθος της τραγωδίας. «Όταν βγήκαμε έξω… όλα τα άλλα τα ξεχνάς, αλλά τη μυρωδιά δεν την ξεχνάς ποτέ», συμπληρώνει.
«Αν δεν υπήρχαν οι συγγενείς, δεν θα είχε προχωρήσει τίποτα»
Ο Γιώργος Σμέτης μιλά και για τη δικαστική διερεύνηση της τραγωδίας των Τεμπών και δηλώνει πεπεισμένος ότι χωρίς τις πιέσεις των συγγενών των θυμάτων, δεν θα είχε προχωρήσει τίποτα.
«Αν δεν υπήρχαν οι συγγενείς και κάποια κόμματα στη Βουλή, δεν θα είχε προχωρήσει τίποτα. Κυρίως οι συγγενείς», λέει, ενώ σχολιάζει και τις επιθέσεις που δέχονται αυτοί συγγενείς των θυμάτων. «Ουσιαστικά είναι οι εχθροί του συστήματος και πρέπει να τους πολεμήσει το σύστημα», αναφέρει χαρακτηριστικά και σε άλλο σημείο παραδέχεται: «Δεν μπορώ να ακούω τα κυβερνητικά τρολ, με εξοργίζουν».
«Σίγουρα είναι έγκλημα και όχι ατύχημα», τονίζει για την τραγωδία. «Μπορεί να συμβεί και σήμερα και αύριο, γιατί δεν έχει αλλάξει τίποτα. Όχι μόνο στο τρένο…», συμπληρώνει.
«Δεν μπορώ να ακούω τρένο»
Πολλοί από τους ανθρώπους που έζησαν την τραγωδία των Τεμπών, ζήτησαν βοήθεια από ειδικούς ψυχικής υγείας, προκειμένου να αντιμετωπίσουν το βίωμα. Ο Γιώργος Σμέτης δηλώνει ότι δεν χρειάστηκε τέτοια βοήθεια. Αλλά ακόμα και σήμερα, δεν αντέχει τον ήχο του τρένου.
«Δεν απευθύνθηκα σε ειδικό ψυχικής υγείας, έχω δει μόνο δύο εφιάλτες. Αλλά δεν μπορώ να βλέπω τρένο στις ράγες, δεν μπορώ να ακούω αυτό τον ήχο», αναφέρει.
