Την ίδια ώρα, η οικογένεια της 17χρονης από το Μαρούσι, μέσω του δικηγόρου της κ. Ανδρέα Θεοδωρόπουλου, εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία κάνει λόγο για ένα αποτρόπαιο έγκλημα για το οποίο πρέπει να αποδοθεί Δικαιοσύνη.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Έλαβα εντολή από τους γονείς της δεκαεπτάχρονης στο Μαρούσι προκειμένου να υπερασπιστώ την κόρη τους που φέρεται πως τέλεσε ανθρωποκτονία εναντίον της εικοσιδιάχρονης φίλης της. Ενημερώθηκα από την κ. Ανακρίτρια και έλαβα γνώση της δικογραφίας και των συνθηκών του εγκλήματος.
Εκπροσωπώντας την φερόμενη ως δράστιδα και έχοντας την ιδιότητα του πληρεξουσίου και αντικλήτου δικηγόρου της σας παραθέτω αυτούσια την ανακοίνωση της οικογένειάς της:
"Μετά την ανακοίνωση της ιατροδικαστικής έκθεσης, δηλώνουμε ότι πρόκειται για ένα αποτρόπαιο έγκλημα, ειδεχθές, που δυστυχώς ετελέσθη από την κόρη μας.
Επειδή Σκοπός μας στο εξής είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη, προκειμένου να αναπαυθεί η ψυχή της αδικοχαμένης κοπέλας, καθώς και να ικανοποιηθεί κατά το δυνατό, το αίσθημα δικαίου της οικογένειάς της.
Επειδή η 17χρονη κόρη μας έπασχε από σύνδρομο Asberger σε συνδυασμό με αγχώδη καταθλιπτική διαταραχή, όπως αποδεικνύεται από τα ιατρικά πιστοποιητικά που έχουμε προσκομίσει. Ως γνωστό ούτε το Asberger ούτε η κατάθλιψη σκοτώνει άλλους ανθρώπους. Ο καθημερινός μας αγώνας, δύσκολος, γεμάτος πόνο και απογοητεύσεις, χωρίς καμία χαρά ή ηθική επιβράβευση διήρκησε πολλά χρόνια. Η τελική επιβράβευση : ο δικαστικός Γολγοθάς, η κοινωνική κατακραυγή, το στίγμα, …μα το χειρότερο όλων ο αβάσταχτος πόνος και τα δάκρυα από την απώλεια μιας ζωής.
Συγκεκριμένα είμαστε γονείς για 17 έτη, στηρίζουμε καθημερινά το παιδί μας, στις ατελείωτες καθημερινές δυσκολίες του, στην αβάσταχτη στενοχώρια του, στην κοινωνική του απομόνωση, καθώς και στις συνεχείς απογοητεύσεις του. Θα συνεχίζουμε να το στηρίζουμε και στο εξής, έστω και υπό την πίεση της νέας ολοκληρωτικής λύπης.
Θα το στηρίξουμε υπερασπιστικά με σκοπό να βρεθεί η ακριβής αλήθεια και οι καταστάσεις που το οδήγησαν σε αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα, με την ελπίδα μήπως ανευρεθεί κάποιο ελαφρυντικό στοιχείο που θα απαλύνει τον πόνο μας.
Όρθιοι ακόμη, ενωμένοι, αφοσιωμένοι όπως πάντα στην οικογένειά μας, συνεχίζουμε να επιτελούμε το χρέος μας ως γονείς, απέναντι στο παιδί μας"».
