Την είδηση έκανε γνωστή ο ίδιος ο Άρης Π. μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό σε Facebook και σε Twitter.
Ακολουθεί αναλυτικά η ανάρτηση:
{https://twitter.com/DelgadoSero/status/1372265383944667137?s=20}
«Σήμερα το πρωί δέχτηκα τηλέφωνο απο το Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. Ήθελαν λέει να διερευνηθεί η υπόθεσή μου και να αποδώσουν ευθύνες όπως είπαν “αν αυτές υπάρχουν”. Αρχικά να πω ότι αυτό είναι ένα βήμα προόδου. Το λέω επειδή αυτή τη φορά, ήξεραν το όνομά μου.
Απάντησα ότι χρειάζομαι λίγο χρόνο, ώστε να πάω να πάρω τις εξετάσεις μου απο το νοσοκομείο και ακόμη περισσότερο να σκεφτώ πώς και αν θέλω να προχωρήσω. Το τηλέφωνο έκλεισε, νόμιζα ότι σεβάστηκαν την βούληση μου. Λίγο αργότερα χτύπησε το κουδούνι του σπιτιού μου για να επιβεβαιωθώ ότι δεν υπάρχει αυτή η έννοια στα πρωτόκολλα.
Δύο – κατά τα άλλα ευγενέστατοι υπάλληλοι – μου παρέδωσαν την κλήση μου ως μάρτυρα για αύριο στις 6:00 στα γραφεία τους ώστε να καταθέσω για τον βασανισμό μου. Σε χρόνο και τόπο που αυτοί επιλέγουν δηλαδή, ανεξάρτητα αν μπορώ κάθε ημέρα να ξεζουμίζομαι για να ανατέμνω στη μνήμη μου την φρικωδία.
Αυτή θεωρώ, είναι μια κίνηση που παρατείνει την τιμωρία μου. Παρατείνει τον βασανισμό και επιτρέψτε μου να είμαι καχύποπτος ως προς τις πραγματικές προθέσεις της. Υπό την έννοια, πώς αν δεν εμφανιστώ, τότε οι υπεύθυνοι “δεν θα έχουν τιμωρηθεί με ευθύνη μου” αφού”δεν θέλησα να συνδράμω τις έρευνές”
Ενώ, αν από την άλλη, επιλέξω να αποφύγω μια τέτοια μεταφόρτωση ευθυνών στο πρόσωπό μου και εμφανιστώ. Θα πρέπει να δώσω κατατοπιστικές πληροφορίες για δεκάδες – αν όχι εκατοντάδες – αστυνομικούς που συνέδραμαν, που συνεχώς εναλλάσσονταν, στα σκοτάδια του 13ου ή το αλύπητο ξύλο του 12ου ορόφου.
Για μια οργανωμένη επιχείρηση ανθρώπων με προϋπάρχουσα εμπειρία, που με βασάνιζαν με ή χωρίς τις αισθήσεις μου.
Σε μια υπηρεσία που από θέση αρχής, από ιστορική εμπειρία ή και από το ίδιο το βίωμα μου, αδυνατώ να εμπιστευτώ. Χαίρω πολύ, Χαιρόπουλος. Όπως και να έχει, ήξερα ότι ενδέχεται να πέσω στην παγίδα μιας τόσο προσβλητικής κίνησης εντυπωσιασμού.
Αύριο λοιπόν, αν και αναρχικός, θα κάνω την ηθική υποχώρηση και θα εμφανιστώ για να καταθέσω κάθε λεπτομέρεια, απο την στάση του πιο μικρού αστυνόμου που το επέτρεψε, ως τους βασανιστές μου και το τηλεφώνημα με τον “Κύριο Μιχάλη”.
Όχι με κάποια αυταπάτη πώς θα βρεθούν και θα τιμωρηθούν οι βασανιστές μου. Κάτι τέτοιο άλλωστε θα προϋποθέτε να ερημώσει η μισή ΓΑΔΑ και να κάτσει στο εδώλιο η πολιτική ηγεσία του τόπου
Αλλά για να αποδείξω περίτρανα στα μάτια μιας ολόκληρης κοινωνίας ότι η όποια δικαίωση, δεν θα έρθει απο εκεί.
Με μοναδική την ελπίδα μου, ότι θα χάσουμε επιτέλους δοσμένες ελπίδες.»
