Αναλυτικά:
Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ 2008 ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΡΩΤΗΣΗ, ΗΤΑΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.
Απέναντι στη δομική, φανερή ή αόρατη, βία που δεχόμαστε ο Δεκέμβρης απάντησε με εξέγερση και καταστροφή. Μια καταστροφή όμως που εμπεριείχε έναν άλλον κόσμο, διαφορετικό από τον κυρίαρχο κόσμο της εξουσίας. Ήταν ένας μήνας δημιουργίας, αγώνα και συνάντησης που ως βίωμα και εμπειρία μας άλλαξε ριζικά και επηρέασε καθοριστικά την καθημερινή ζωή εκατοντάδων ανθρώπων. Είναι στο χέρι των ίδιων των εξεγερμένων να μετουσιώνουν το αυθόρμητο της εξέγερσης σε σταθερές δομές και κοινότητες αγώνα, ενάντια σε ειδικούς και κόμματα. Σε τέτοιου είδους κινήσεις βρίσκεται η δική μας ελπίδα. Στις εξεγέρσεις που απαιτούνται στο εδώ και στο τώρα. Εξάλλου, ένα από τα βασικά μαθήματα του Δεκέμβρη είναι πως
Ο ΕΧΘΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΡΩΤΟΣ – ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΦΙΚΤΟ”.
