Η νέα έρευνα Rule Breaking Leadership Survey 2025 αποκαλύπτει τις αντιφάσεις, τα παράδοξα και τις βαθύτερες αλήθειες πίσω από την κουλτούρα ρίσκου και καινοτομίας στους ελληνικούς οργανισμούς. Μέσα από ερωτήματα όπως:
- Πόσο ασφαλείς νιώθουν οι εργαζόμενοι να σκεφτούν διαφορετικά;
- Ενθαρρύνουν οι οργανισμοί την καινοτομία;
- Σπάμε πράγματι τους κανόνες ή απλώς τους ξαναγράφουμε με μικρά γράμματα;
- Σκιαγραφείται η πραγματικότητα της οργανωσιακής κουλτούρας σήμερα;
Για να ξεφύγουν οι οργανισμοί από την κουλτούρα της ασφάλειας και να περάσουν σε αυτή της εξέλιξης, απαιτείται κάτι περισσότερο από δηλώσεις προθέσεων. Απαιτείται ένα νέο λειτουργικό σύστημα καινοτομίας. Η ικανότητα να "σπας" τους κανόνες δεν είναι πράξη εξέγερσης - είναι ένδειξη ωριμότητας. Το ζήτημα δεν είναι αν θα ρισκάρουν. Το ερώτημα είναι: Μπορούν να αντέξουν το καινούριο που οι ίδιοι επιθυμούν και προσκαλούν;
Βασικά ευρήματα της έρευνας που παρουσιάστηκε στο 9ο Women In Business Forum του Ελληνο-Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου:
• Το 47,2% δηλώνει ότι η εταιρεία ενθαρρύνει "σχετικά συχνά" την ανάληψη ρίσκου. Όμως, μόνο 9,1% το βλέπει ως σταθερή πρακτική.
Η καινοτομία φαίνεται να είναι αποδεκτή σε επίπεδο ρητορικής, αλλά όχι ενσωματωμένη ως διαδικασία.
• Το 34,0% των διευθυντικών στελεχών θεωρεί ότι ενθαρρύνει σταθερά την αντισυμβατική σκέψη. Ωστόσο, μόλις 20,9% των στελεχών σε χαμηλότερα επίπεδα συμφωνούν.
Υπάρχει εμφανές χάσμα αντίληψης («perception gap») μεταξύ ηγεσίας και εκτέλεσης.
• Μόνο 1 στους 5 (19,7%) αισθάνεται πλήρως ασφαλής να προτείνει διαφορετικές ιδέες. Το 31,1% απαντά «εξαρτάται».
Η ψυχολογική ασφάλεια παραμένει ασθενής, λειτουργώντας περιοριστικά στη δημιουργικότητα.
• 6 στους 10 θεωρούν ότι η ηγεσία υποστηρίζει εκείνους που παίρνουν ρίσκα, αλλά η υπόλοιπη πλειοψηφία αντιλαμβάνεται αυτή τη στήριξη ως αποσπασματική.
Η ηγεσία λειτουργεί περισσότερο ως "φύλακας" παρά ως "υποστηρικτής" της καινοτομίας.
• Το 42,1% αναγνωρίζει τον φόβο αποτυχίας ως το βασικό εμπόδιο για ανάληψη ρίσκου. Ακολουθούν οι περιορισμένοι πόροι (39,0%) και η άκαμπτη δομή (33,9%).
Η αποτυχία δεν έχει ακόμα αναπλαισιωθεί ως εργαλείο μάθησης, ενώ η υπάρχουσα δομή ενισχύει το status quo.
• Το 54,3% δηλώνει ότι η εταιρεία παρέχει "αρκετά συχνά" εργαλεία για καινοτομία. Ωστόσο, μόνο 19,7% αισθάνεται πλήρως εξοπλισμένο.
Η εκπαίδευση δεν αρκεί χωρίς ενδυνάμωση και εμπιστοσύνη.
• Μόνο 22% πιστεύει ότι ο οργανισμός προετοιμάζει ενεργά μελλοντικούς ηγέτες.
Απουσιάζει μια προνοητική στρατηγική διαδοχής και mentoring.
• Οι τρεις κορυφαίες ιδιότητες για το μέλλον είναι:
Δημιουργικότητα (55,9%), Όραμα (48,0%), Ομαδικότητα (47,2%).
Το μέλλον ανήκει όχι στην τεχνογνωσία, αλλά στην ενσυναίσθηση, τη φαντασία και τη συλλογική σοφία.
Συμπέρασμα
Ήρθε η ώρα να περάσουμε από τη ρητορική της καινοτομίας στη βιωμένη κουλτούρα. Οι οργανισμοί που θέλουν να προχωρήσουν, χρειάζεται να οικοδομήσουν ένα περιβάλλον όπου:
- Η δημιουργικότητα ανταμείβεται
- Το ρίσκο προστατεύεται
- Η αντισυμβατική σκέψη δεν τιμωρείται σιωπηλά
Πέντε απαραίτητες μετατοπίσεις για την οργανωσιακή καινοτομία:
1. Ασφαλείς Ζώνες Αποτυχίας
Δημιουργία ομάδων και πιλοτικών προγραμμάτων με ρητή ανοχή στο λάθος — ως βασικό μηχανισμό μάθησης.
2. Νέα Metrics Δημιουργικότητας
Όχι μόνο KPI, αλλά και KCI (Key Creativity Indicators): Πόσες ιδέες προτάθηκαν; Πόσες υλοποιήθηκαν; Πόσοι ένιωσαν ασφαλείς να διαφωνήσουν;
3. Ηγεσία Χαμηλής Ματαιοδοξίας
Ο ηγέτης του μέλλοντος δημιουργεί χώρο για τις ιδέες των άλλων — δεν έχει όλες τις απαντήσεις.
4. Ανάδειξη Αντισυμβατικής Σκέψης
Το status quo πρέπει να κινητοποιεί την αλλαγή, όχι να ενισχύει τη στασιμότητα.
5. Εσωτερικό Οικοσύστημα Εμπιστοσύνης
Χρειάζονται δίκτυα ασφάλειας, όχι μόνο εκπαίδευση αλλά ενδυνάμωση — και ενθάρρυνση στην πράξη.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Ελληνο-Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο, με την καθοδήγηση και εποπτεία της Αγνής Μαριακάκη, Ψυχολόγου – Κοινωνικής Ερευνήτριας, CEO της MindSearch και Μέλους της Επιτροπής WIB του Επιμελητηρίου. Το δείγμα περιλάμβανε 254 επαγγελματίες από διαφορετικά επίπεδα ιεραρχίας και διενεργήθηκε με τη συνεργασία του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
