Συγκεκριμένα, όπως επεσήμανε ο καθηγητής Ενεργειακής Οικονομίας του ΕΜΠ, διευθυντής του Εργαστηρίου Ε3ΜLab και πρώην πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας Παντελής Κάπρος, σε πρόσφατο συνέδριο του ΙΕΝΕ, οι αλλαγές στα μερίδια αγοράς της ΔΕΗ συνέπεια της πώλησης των μονάδων είναι σχετικά μικρές: στην περίπτωση που δεν πουληθούν οι μονάδες, το μερίδιο της ΔΕΗ στην παραγωγή που είναι εφέτος 56,4% θα πέσει το 2030 στο 45,5%, ενώ αν υλοποιηθεί η αποεπένδυση θα φθάσει στο 39,2%. Δηλαδή, το μερίδιο που χάνει η ΔΕΗ στην παραγωγή ενέργειας πουλώντας τις λιγνιτικές μονάδες κυμαίνεται στις 6 ποσοστιαίες μονάδες.
Αντίστοιχα, στο επίπεδο της προμήθειας, δηλαδή της πώλησης ενέργειας στους τελικούς καταναλωτές, το μερίδιο της ΔΕΗ από 84% εφέτος προβλέπεται να πέσει στο 70% αν δεν γίνει η πώληση και στο 60,2 % αν γίνει (μείωση 9,8 ποσοστιαίων μονάδων).
Σε κάθε περίπτωση πάντως, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του εργαστηρίου, ο μνημονιακός στόχος να περιοριστεί κάτω από το 50% το μερίδιο της ΔΕΗ τόσο στην παραγωγή όσο και στην προμήθεια ως το τέλος του 2019, δεν επιτυγχάνεται ούτε μια δεκαετία αργότερα. Αντίστοιχη πρόβλεψη κάνει και η ΔΕΗ επισήμως, εκτιμώντας ότι ο στόχος του 50 % είναι όχι μόνο ανέφικτος αλλά και αχρείαστος.
Υπενθυμίζεται ότι με βάση τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στο πλαίσιο της τρίτης αξιολόγησης, προς πώληση τίθενται οι μονάδες 3 και 4 της Μεγαλόπολης και ο ΑΗΣ Φλώρινας (υφιστάμενη μονάδα και η άδεια για κατασκευή δεύτερης) μαζί με τα λιγνιτωρυχεία που τις τροφοδοτούν. Η γενική διεύθυνση Ανταγωνισμού της ΕΕ είναι υπεύθυνη για την υλοποίηση του market test το οποίο προβλέπεται να ολοκληρωθεί στις αρχές του 2018 και θα καθορίσει τις προδιαγραφές του διαγωνισμού (π.χ. αν θα αφορά το σύνολο των μονάδων ή ξεχωριστά κάθε σταθμό).
Θα ακολουθήσει μέσα στο πρώτο εξάμηνο η προκήρυξη του διαγωνισμού από τη ΔΕΗ ενώ παράλληλα θα τρέξει η διαδικασία αποτίμησης της αξίας των μονάδων που θα αποτελέσει το «κατώφλι» για το τίμημα που θα γίνει αποδεκτό.
Η ΔΕΗ επεξεργάζεται ήδη τα «σενάρια» των αλλαγών στην παραγωγική δομή, το μετασχηματισμό της και τη διείσδυση σε νέες αγορές τόσο γεωγραφικά (Τουρκία, Αλβανία κ.α.) όσο και θεματικά (φυσικό αέριο, ενεργειακές υπηρεσίες κ.α.) προκειμένου να αντισταθμιστούν οι απώλειες της αποεπένδυσης με στροφή σε πιο αποδοτικές επενδύσεις.
