Μπορεί τα τέλη κυκλοφορίας να παραμένουν «υποχρεωτικά έξοδα» για τη χρήση του ΙΧ, μαζί με την ασφάλιση και την κάρτα ελέγχου καυσαερίων, όμως τα τελευταία 10 χρόνια αυτό γίνεται ηλεκτρονικά κι όχι με τα αυτοκόλλητα που βλέπαμε τόσα χρόνια.
Κι όμως, μέχρι τη στιγμή που πέρασαν στο «χρονοντούλαπο», είχαν αρκετά χρόνια «διαδρομής» καθώς εμφανίστηκαν το 1920, όταν ο οδηγός έπρεπε να κολλάει ένα ειδικό σήμα στο πλαίσιο του ΙΧ, σε εμφανές σημείο.
Στην Ελλάδα έγιναν «διάσημα» ως τετράγωνα αυτοκόλλητα σε διάφορα χρώματα, στις αρχές του '90.
Οι οδηγοί τα κολλούσαν μπροστά στο παρμπρίζ μαζί με το απόκομμα από την απόδειξη που «έλεγε» τον αριθμό κυκλοφορίας του αυτοκινήτου.
Τα αυτοκόλλητα είχαν διαφορετικό χρώμα, ανάλογα τον τύπο και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου. Όμως, όταν άρχισαν να αυξάνονται τα αυτοκόλλητα στο παρμπρίζ, υπήρχε και λιγότερος «χώρος» για να βλέπουν οι οδηγοί το δρόμο, κάτι που επηρέαζε την ασφάλεια στην οδήγηση.
Παράλληλα, η κόλλα ήταν τόσο ισχυρή που για να ξεκολλήσει το αυτοκόλλητο «απαιτούσε» σπάτουλα, τα... νύχια από τα δάκτυλα ή ακόμα και σεσουάρ μαλλιών.
Έτσι, η διαδικασία αφαίρεσης ήταν δύσκολη και γι' αυτό τα αυτοκόλλητα «ξεχάστηκαν» στο παρμπρίζ, ενώ υπέστησαν και τη φυσιολογική φθορά του χρόνου.
Επιπλέον, είχαν παρατηρηθεί και περιπτώσεις με παράνομη τοποθέτηση αυτοκόλλητου σήματος σε οχήματα που δεν έχουν πληρώσει τα τέλη.
Όλα αυτά άλλαξαν από το 2012, καθώς σε εποχές κρίσης και «σκληρών» μνημονίων, το κόστος για την κατασκευή τους και την αποστολή των ειδοποιητηρίων έφτανε τα 80 εκ. ευρώ.
Κάπως έτσι, «ξεχάστηκαν» σταδιακά τα τέλη κυκλοφορίας σε αυτοκόλλητη μορφή.
