Είναι γνωστό ότι πολλοί συμβιούντες ομόφυλοι έχουν γεννήσει ή υιοθετήσει τέκνα, πριν ή και μετά την έναρξη της συμβίωσής τους. Τα τέκνα αυτά, θετά ή φυσικά, συμβιούν με το ομόφυλο ζεύγος ανεξάρτητα από τη νομική αναγνώριση του συγκεκριμένου τύπου συμβίωσης και ανεξάρτητα από το βαθμό κοινωνικής αποδοχής. Υπό τις διατάξεις του εν λόγω νομοσχεδίου, θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν ποικίλα νομικά και πραγματικά προβλήματα από την έλλειψη έννομης σχέσης τους με τον συμβίο ή τη συμβία του νομικού ή φυσικού γονέα τους, καθώς εκείνος/η δεν θα διαθέτει νομική δυνατότητα να επιληφθεί των συμφερόντων των παιδιών στο πλαίσιο οποιασδήποτε διαδικασίας. Αντίστοιχο πρόβλημα δεν αντιμετωπίζουν τα φυσικά ή θετά τέκνα ενός εκ των δύο συμβιούντων σε περιπτώσεις συμβίωσης ετεροφύλων, καθώς εκείνοι διαθέτουν τη δυνατότητα, μετά από σύναψη γάμου, να υιοθετήσει ο ένας το τέκνο του άλλου.
Προκειμένου ν’ αποφευχθεί ευρύτερη αναδιάταξη του συστήματος του οικογενειακού δικαίου, η οποία θα απαιτούσε συστηματικότερη νομοτεχνική προεργασία, ο Συνήγορος του Πολίτη προτείνει επί του παρόντος τη μερική, έστω, κάλυψη του νομοθετικού κενού με ενδιάμεση ρύθμιση όχι στο πεδίο της υιοθεσίας, αλλά σ’ εκείνο της επιμέλειας, δηλαδή μια νομοθετική επέμβαση μικρής μεν κλίμακας αλλ’ απολύτως κρίσιμη ως προς το κοινωνικό δεδομένο το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει. Συγκεκριμένα, προτείνεται η εξής προσθήκη στο άρθρο 11 του νομοσχεδίου και μεταξύ των παραγράφων 1 και 2 αυτού:
«Η επιμέλεια του προσώπου του φυσικού ή θετού τέκνου του ενός μέρους, το οποίο είτε είχε γεννηθεί, αναγνωριστεί ή υιοθετηθεί πριν τη σύναψη του συμφώνου, είτε γεννήθηκε, αναγνωρίστηκε ή υιοθετήθηκε κατά τη διάρκειά του, μπορεί, με δικαστική απόφαση, να ανατεθεί από κοινού και στο άλλο μέρος του συμφώνου, εφόσον ο άλλος γονέας δεν υπάρχει ή δεν έχει την γονική μέριμνα. Αν το μέρος του συμφώνου που είναι γονέας αποβιώσει ή παύσει να ασκεί τη γονική μέριμνα ή αδυνατεί να την ασκήσει για νομικούς ή πραγματικούς λόγους, η επιτροπεία μπορεί με δικαστική απόφαση, να ανατεθεί στο άλλο μέρος του συμφώνου, εφόσον ο άλλος γονέας δεν υπάρχει ή δεν έχει την γονική μέριμνα».
Σκόπιμη, μάλιστα, θα ήταν, ανάλογη ρύθμιση και για την επιμέλεια του προσώπου του φυσικού ή θετού τέκνου του ενός από τους συζύγους που συνάπτουν γάμο, εφόσον ο άλλος γονέας του παιδιού δεν υπάρχει ή δεν έχει τη γονική μέριμνα.
Με την ευκαιρία αυτή, ο Συνήγορος του Πολίτη υπενθυμίζει την πάγια θέση του για αναγνώριση, στα ομόφυλα ζευγάρια, δικαιωμάτων αντίστοιχων με αυτά που ισχύουν για τα ετερόφυλα, καθώς αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας η εξασφάλιση ισονομίας και η προστασία της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής όλων των πολιτών.
