Βασικό θέμα συζήτηση, ήταν η όσο το δυνατόν καλύτερη προφύλαξη και ανάδειξη των προστατευόμενων περιοχών της χώρα μας.
Στη συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση, της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης, της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, της Εταιρείας Προστασίας Πρεσπών, του Μεσογειακού Συνδέσμου για τη Σωτηρία των Θαλασσίων Χελωνών «Medasset», του Συλλόγου για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχέλων», του Δικτύου «Μεσόγειος SOS», των περιβαλλοντικών οργανώσεων για την προστασία της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος «Καλλιστώ», «Αρκτούρος» και «ΑΝΙΜΑ», αλλά και της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης.
Σύμφωνα με το ΥΠΑΠΕΝ, τα θέματα που τέθηκαν επί τάπητος αφορούσαν την στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα, το Εθνικό Σύστημα Προστατευόμενων Περιοχών και τους Φορείς Διαχείρισης, το ζήτημα του Επιχειρησιακού Προγράμματος για το Περιβάλλον και τις δράσεις που πρόκειται να εντάξει το Υπουργείο σ' αυτό.
Όπως εξήγησε ο κ. Τσιρώνης, «μόνο το 30% των προστατευόμενων περιοχών έχει Φορείς Διαχείρισης. Οι υπόλοιπες περιοχές NATURA δεν υπάγονται σε κανένα καθεστώς διοίκησης, διαχείρισης και προστασίας και αυτό προφανώς δημιουργεί τεράστια προβλήματα στην αλλοίωση του τοπίου, στην μη προστασία των ειδών και γενικά στην κατασπατάληση και κυριολεκτική υποβάθμιση του φυσικού μας κεφαλαίου που λέγεται περιβάλλον».
Πρόσθεσε επίσης, ότι «οι υπάρχοντες Φορείς Διαχείρισης στο τέλος του 2015 -δεδομένου ότι χρηματοδοτούνται από τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης- θα βρεθούν στο αέρα, καθώς η Ε.Ε. δεν μπορεί να χρηματοδοτεί πλέον μισθοδοσίες και λειτουργικές δαπάνες».
Από την πλευρά τους, οι εκπρόσωποι των ΜΚΟ κατέθεσαν τις δικές τους προτάσεις-σκέψεις, προκειμένου «να υπάρξει έτσι ένας εποικοδομητικός διάλογος που θα οδηγήσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα στην διαμόρφωση των καλύτερων συνθηκών κοινής δράσης για το περιβάλλον».
Κλείνοντας, ο αναπληρωτής υπουργός ΠΑΠΕΝ δήλωσε: «Λύσεις υπάρχουν και πρέπει να τις εξετάσουμε άμεσα, γιατί και στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο ακούγονταν πολλές καλές ιδέες, αλλά δεν υπήρχε η πολιτική βούληση για σοβαρή ενασχόληση με το θέμα έτσι ώστε να προχωρήσει η υλοποίησή τους».
