Είναι χαρακτηριστικό, ότι ύστερα από μακρόχρονη εκκρεμότητα 36 χρόνων, για την καταβολή αποζημίωσης, που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της διαδικασίας της απαλλοτρίωσης, οι ιδιοκτήτες του συγκεκριμένου ακινήτου πέτυχαν το 2008 την έκδοση δικαστικής απόφασης, με την οποία η υπόθεση αναπέμφθηκε στη διοίκηση, προκειμένου να αρθεί η απαλλοτρίωση με τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου.
Ο Συνήγορος παρενέβη στις εμπλεκόμενες υπηρεσίες του δήμου Αθηναίων, του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιµατικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, ήδη από το 2011, ενώ διαπίστωσε ότι η αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΚΑ καθυστερούσε, χωρίς να συμμορφώνεται προς τη δικαστική απόφαση.
Σημειώνεται, ότι το Δημοτικό Συμβούλιο με αποφάσεις του (2011 και 2012) απέρριψε τις ενστάσεις των ιδιοκτητών, ενώ παράλληλα η αρμόδια υπηρεσία της αποκεντρωμένης διοίκησης Αττικής διαπίστωσε δεν είχε εγγραφεί ειδική πίστωση στον δήμο για την άμεση αποζημίωση, με τις ισχύουσες αντικειμενικές αξίες. Καθώς ο δήμος δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει την προϋπόθεση αυτήν, η υπηρεσία της αποκεντρωμένης διοίκησης εισηγήθηκε στο αρμόδιο Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΣΥΠΟΘΑ) την άρση της απαλλοτρίωσης, σύμφωνα µε τη δικαστική απόφαση και παράλληλα, την επιβολή αναλογούσας εισφοράς γης, ενώ ζήτησε συμπληρωματικά στοιχεία από τον δήμο και τους ιδιοκτήτες.
Μετά τη γνωμοδότηση του ΣΥΠΟΘΑ και τη λήψη των συμπληρωματικών στοιχείων από τους ιδιοκτήτες, δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως απόφαση του γενικού γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, στο σκεπτικό της οποίας γίνεται επίκληση σχετικών εγγράφων του Συνηγόρου του Πολίτη. Με την απόφαση αυτήν, τροποποιήθηκε το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο της περιοχής και έγινε άρση της απαλλοτρίωσης του τμήματος της ιδιοκτησίας, καθιστώντας αυτό οικοδομήσιμο, σύμφωνα µε τους όρους και περιορισμούς δόμησης που ισχύουν στην περιοχή και ορίζοντας απόδοση χώρου που αντιστοιχεί στο 10% του τμήματος, ως εισφορά γης.
