Με την απόφαση τα μεταλλεύματα και τα προϊόντα επεξεργασίας τους διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες:
1. Μεταλλεύματα πολυτίμων μετάλλων: χρυσός, άργυρος και πλατινοειδή (λευκόχρυσος, παλλάδιο, ιρίδιο, ρόδιο, όσμιο, ρουθήνιο).
2. Mεταλλεύματα βασικών μετάλλων: νικέλιο, μόλυβδος, ψευδάργυρος και χαλκός.
3. Λοιπά ορυκτά και παραπροϊόντα επεξεργασίας, όπως ο βωξίτης, ο μαγνησίτης, οι άστριοι, ο βαρύτης, ο τάλκης, ο χουντίτης, ο δολομίτης, το διοξείδιο του άνθρακα, το θειικό οξύ.
Τα τέλη στις δύο πρώτες κατηγορίες θα υπολογίζονται με βάση την αξία του παραγόμενου προϊόντος, και στην τρίτη με βάση το κέρδος παραγωγής. Στα πολύτιμα μέταλλα το τέλος κυμαίνεται από 1- 6 %, στα βασικά μέταλλα από 0,5- 2,5% και στα λοιπά ορυκτά επιβάλλεται σταθερό τέλος 10% επί της διαφοράς της τιμολογηθείσας αξίας μείον το «κόστος παραγωγής».
Προκειμένου να διασφαλιστεί ο τρόπος υπολογισμού των τελών με βάση την αξία του πωλούμενου μεταλλεύματος, η τιμή του μετάλλου προσδιορίζεται με βάση τα διεθνή συστήματα καθορισμού τιμών. Για παράδειγμα, για τα πολύτιμα μέταλλα επιλέγεται το Gold Market Price Fixing και για τα βασικά μέταλλα η τιμή του Χρηματιστηρίου Μετάλλων Λονδίνου.
Το ΥΠΕΚΑ επισημαίνει ότι με την καθιέρωσή των τελών ενισχύονται περαιτέρω τα ανταποδοτικά οφέλη υπέρ του ελληνικού Δημοσίου και ιδίως των περιοχών, στις οποίες πραγματοποιούνται μεταλλευτικές δραστηριότητες. «Είναι η πρώτη φορά που συνδέεται άμεσα η ορθολογική έρευνα και εκμετάλλευση μεταλλευμάτων με την είσπραξη προκαθορισμένων και συγκεκριμένων ποσών υπέρ του Δημοσίου επιπλέον των φορολογικών, ασφαλιστικών και λοιπών εσόδων» τονίζει το υπουργείο.
