Είναι γεγονός ότι η πανδημία έχει στρέψει το ενδιαφέρον του πλανήτη στην εύρεση ενός εμβολίου παραμερίζοντας άλλες ανθρώπινες ανάγκες. Ανάγκες, όπως αυτές των παιδιών που ζουν σε ιδρύματα κλειστής παιδικής προστασίας και περνάνε ένα γολγοθά με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν με την ενηλικίωσή τους να ενσωματωθούν στην κοινωνία.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών που ζουν σε αυτά τα ιδρύματα προέρχονται από κακοποιημένες οικογένειες, είναι σεξουαλικά κακοποιημένα ή είναι παραμελημένα ή μέσω εισαγγελική παραγγελίας έχουν βρεθεί σε αυτές τις κλειστές δομές λόγω του ακατάλληλου οικογενειακού περιβάλλοντος.
Ωστόσο, μετά τα 18 τους πρέπει να αποχωρούν από εκεί, επειδή ο νόμος απαγορεύει να μένουν στον ίδιο χώρο ενήλικα και ανήλικα παιδιά. Συνεπώς, με την ενηλικίωση τους έχουν 2 επιλογές: είτε να επιστρέψουν στη οικογένεια που ζούσαν, το οποίο δε θεωρείται η κατάλληλη λύση είτε να βρουν το δρόμο τους μόνα τους. Ωστόσο, πολλά παιδιά στην προσπάθεια να επιβιώσουν στρέφονται στην εγκληματικότητα, την πορνεία κ.α.
