Χρειάζονται 2-14 ημέρες μετά την έκθεση στον ιό SARS-CoV-2 για να αναπτυχθεί το πρώτο σύμπτωμα. Τότε είναι που ο ασθενής μπορεί να αισθανθεί σαν να έχει κοινό κρυολόγημα, ή εποχική γρίπη.
Πολλοί ασθενείς εμφανίζουν πυρετό νωρίς.
Η κοινή αποστολή Κίνας-ΠΟΥ διαπίστωσε ότι περίπου το 88% των ασθενών είχαν πυρετό. Μια άλλη μελέτη από την Κίνα έδειξε ότι αν και μόνο το 44% των ασθενών είχαν πυρετό όταν εισήχθησαν σε νοσοκομείο, το 89% τελικά ανέπτυξε πυρετό.
Αλλά υπήρξαν μερικές περιπτώσεις που οδήγησαν σε γαστρεντερικά συμπτώματα. Η διάρροια, η ναυτία, ο εμετός ή/και η κοιλιακή δυσφορία μπορεί να εμφανιστούν μερικές ημέρες πριν από τα συμπτώματα του αναπνευστικού συστήματος.
Ωστόσο, αυτό δεν είναι ο κανόνας, επειδή η COVID-19 είναι μια αναπνευστική ασθένεια. Αυτό σημαίνει ότι, για τους περισσότερους ασθενείς, ο κορονοϊός θα ξεκινήσει και θα τελειώσει με τους πνεύμονες.
Στις πρώτες ημέρες της μόλυνσης, ο κορονοϊός εισβάλλει στα κύτταρα του πνεύμονα.
Συγκεκριμένα, αυτό μπορεί να ξεκινήσει με βλάβη στις τριχωτές προεξοχές που κινούνται προς τα πίσω για να διατηρήσουν τους αεραγωγούς καθαρούς από βλέννα και σκουπίδια.
Όταν τα κύτταρα μολυνθούν, πεθαίνουν και αποσυντίθενται, αυξάνοντας τα σκουπίδια και εμποδίζοντας την ικανότητα του σώματος να κρατήσει τους πνεύμονες και την τραχεία καθαρούς.
Η φλεγμονή προκαλεί βλάβη και η βλάβη προκαλεί περισσότερη φλεγμονή και ο φαύλος αυτός κύκλος μπορεί να συνεχιστεί μέχρι να μην απομείνει κανένας υγιής ιστός στον πνεύμονα.
Και αυτή η φλεγμονή μπορεί να εξηγήσει γιατί ο ξηρός βήχας είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα.
Το ίδιο ισχύει και για την αναπνοή και την παραγωγή φλέγματος. Άλλα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν αυτή την περίοδο είναι κόπωση, πονόλαιμος, πονοκέφαλος, πόνος στις αρθρώσεις ή στους μυς, ρίγη και ρινική καταρροή.
Μέχρι την πέμπτη ημέρα, οι ασθενείς με υποκείμενα νοσήματα μπορεί να διαπιστώσουν ότι έχουν πρόβλημα με την αναπνοή και συνήθως περνούν περίπου 7 ημέρες για να πάει κάποιος στο νοσοκομείο.
Οι ήπιες περιπτώσεις με νόσο COVID-19 συνήθως θα έχουν υποχωρήσει μέχρι τότε. Αλλά οι ασθενείς στην μέτρια και την κρίσιμη κατηγορία θα έχουν αναπτύξει πνευμονία, η οποία μπορεί να κυμαίνεται από μη απειλητική για τη ζωή έως σοβαρή.
Ο χρόνος αποκατάστασης γι’ αυτούς τους ασθενείς μπορεί να κυμαίνεται από μερικές ημέρες έως κι εβδομάδες. Για μερικές σοβαρές και κρίσιμες περιπτώσεις, ωστόσο, τα συμπτώματα μπορεί να κλιμακωθούν σε σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS).
Το ARDS είναι μια ασθένεια που συμβαίνει όταν συσσωρεύεται υγρό στους πνεύμονες. Η φλεγμονή κάνει το ανοσοποιητικό σύστημα να αντιδράσει με μια πλημμύρα κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που προορίζονται να στοχεύσουν την μόλυνση.
Συνήθως απομονώνονται στις μολυσμένες περιοχές, αλλά μερικές φορές ο οργανισμός δεν αντιδράει σωστά και τότε είναι που τα κύτταρα του ανοσοποιητικού αρχίζουν να σκοτώνουν οτιδήποτε βρεθεί μπροστά τους, συμπεριλαμβανομένων των υγειών κυττάρων.
Το ARDS είναι συχνά θανατηφόρο. Σε κρίσιμες περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια, που απαιτεί μηχανική υποστήριξη ζωής, και αυτό είναι πολύ πιθανό όταν οι ασθενείς μπαίνουν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ).
Η θεραπεία του ARDS περιλαμβάνει συμπληρωματικό οξυγόνο και μηχανικό αερισμό.
Ο στόχος είναι να εισέλθει όσο το δυνατόν περισσότερο οξυγόνο στην κυκλοφορία του αίματος, δεδομένου ότι οι πνεύμονες δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους. Όταν αυτή η θεραπεία δεν λειτουργεί, οι πνεύμονες έχουν ουσιαστικά πλημμυρίσει με υγρό και δεν περνούν καθόλου οξυγόνο στην κυκλοφορία του αίματος.
Και ακόμη και όταν ένας ασθενής επιβιώσει από αυτή τη φάση, θα μπορούσε να μείνει με μόνιμη βλάβη στους πνεύμονες. Από την επιδημία του SARS μάθαμε ότι ένας κορονοϊός μπορεί να δημιουργήσει τρύπες σε ορισμένους πνεύμονες ασθενών, δίνοντάς τους μια κυψελωτή όψη, και αυτές οι βλάβες έχουν παρατηρηθεί και τώρα σε ανθρώπους που έχουν προσβληθεί με τον νέο κορονοϊό.
Πηγή: https://www.businessinsider.com
