Στις εφαρμογές γνωριμιών μερικές γραμμές αρκούν για να σχηματίσει κάποιος μια πρώτη εικόνα για μας. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η εικόνα δεν εξαρτάται μόνο από το τι γράφουμε, αλλά και από το πόσα επιλέγουμε να αποκαλύψουμε για μας.
Νέα έρευνα δείχνει ότι η ποσότητα προσωπικών πληροφοριών σε ένα dating profile μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο το πόσο ελκυστικοί φαινόμαστε, αλλά και το είδος της σχέσης που ο άλλος φαντάζεται ότι θα μπορούσε να έχει μαζί μας.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από τους Gurit Birnbaum, Yovel Refaeli και Kobi Zholtack από τη Σχολή Ψυχολογίας Baruch Ivcher του Πανεπιστημίου Reichman στο Ισραήλ και τον καθηγητή Harry Reis του Πανεπιστημίου του Rochester.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι ερευνητές θέλησαν να εξετάσουν τι συμβαίνει όταν ένα προφίλ αποκαλύπτει ελάχιστα για το άτομο που βρίσκεται πίσω από την οθόνη και τι αλλάζει όταν το ίδιο άτομο μοιράζεται περισσότερες πληροφορίες για την προσωπικότητα, τα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις του.
Η αυτοαποκάλυψη, η διαδικασία κατά την οποία μοιραζόμαστε προσωπικές πληροφορίες, σκέψεις και συναισθήματα, θεωρείται βασικό στοιχείο για την ανάπτυξη οικειότητας και σχέσεων. Στην πραγματική ζωή, ωστόσο, η πρώτη εντύπωση δεν δημιουργείται από ένα στατικό κείμενο. Χτίζεται σταδιακά μέσα από τη συζήτηση, τον τόνο της φωνής, τη γλώσσα του σώματος και την αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών.
Στα dating apps τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το προφίλ είναι συνήθως μονόπλευρο και στατικό. Κάθε πρόταση, επομένως, μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη βαρύτητα από όση θα είχε σε μια φυσική γνωριμία. Ακόμη και τα πόσα επιλέγει κάποιος να πει για τον εαυτό του μπορεί να γίνει μήνυμα από μόνο του, να δείξει ενδιαφέρον και διάθεση για σύνδεση ή επιφυλακτικότητα και αδιαφορία.
Αφήνει κάποιος χώρο για ανακάλυψη ή αποκαλύπτει σχεδόν τα πάντα;
Για να το εξετάσουν αυτό, οι ερευνητές πραγματοποίησαν τρεις μελέτες με συμμετέχοντες που δεν βρίσκονταν σε σχέση. Σε κάθε μελέτη, οι εθελοντές δημιούργησαν αρχικά τα δικά τους dating profiles και στη συνέχεια αξιολόγησαν προφίλ με διαφορετικά επίπεδα αυτοαποκάλυψης.
Ένα προφίλ χαμηλής αυτοαποκάλυψης, για παράδειγμα, περιοριζόταν στη φράση «I’m totally worth a chat!» («Αξίζω μια κουβέντα!»). Ένα προφίλ με μέτρια αυτοαποκάλυψη περιείχε πληροφορίες για χαρακτηριστικά προσωπικότητας, χόμπι και προσωπικές προτιμήσεις.
Οι συμμετέχοντες έπρεπε στη συνέχεια να αξιολογήσουν πόσο ελκυστικά θεωρούσαν τα άτομα πίσω από τα προφίλ, αν πίστευαν ότι αναζητούσαν μια περιστασιακή ή μια μακροχρόνια σχέση και τι είδους σχέση θα ήθελαν οι ίδιοι να επιδιώξουν μαζί τους.
Σε ορισμένα από τα πειράματα, οι συμμετέχοντες έγραψαν επίσης μηνύματα προς τους ανθρώπους πίσω από τα προφίλ και επέλεξαν ποιον θα προτιμούσαν να γνωρίσουν καλύτερα. Ανεξάρτητοι αξιολογητές εξέτασαν στη συνέχεια τα μηνύματα, προκειμένου να διαπιστώσουν σε ποιο βαθμό εξέφραζαν ρομαντικό ενδιαφέρον και επιθυμία για περαιτέρω επαφή.
Τα αποτελέσματα έδειξαν σε γενικές γραμμές ότι όσο περισσότερα προσωπικά στοιχεία αποκάλυπτε κάποιος, τόσο πιο θετική ήταν η εντύπωση που δημιουργούσε και τόσο περισσότερο θεωρούνταν ότι ενδιαφερόταν για μια σοβαρή σχέση. Ωστόσο, η μέτρια αυτοαποκάλυψη προκαλούσε το μεγαλύτερο ρομαντικό ενδιαφέρον.
Είναι, ουσιαστικά, η λογική του «Goldilocks principle», ούτε πολύ λίγο ούτε υπερβολικά πολύ, αλλά ακριβώς όσο χρειάζεται.
Ένα προφίλ με ελάχιστες πληροφορίες μπορεί να εκληφθεί ως έλλειψη προσπάθειας, επιφυλακτικότητα ή περιορισμένο ενδιαφέρον για τη δημιουργία μιας ουσιαστικής σχέσης. Αντίθετα, ένα ιδιαίτερα αναλυτικό προφίλ μπορεί να δείχνει “openness” και προσπάθεια, αλλά ταυτόχρονα να μοιάζει με oversharing, να αποκαλύπτει πολύ νωρίς πιθανές ασυμβατότητες ή να μην αφήνει σχεδόν καθόλου χώρο για φαντασία και περιέργεια.
Η μέτρια ποσότητα πληροφοριών φαίνεται να πετυχαίνει μια πιο ενδιαφέρουσα ισορροπία. Δίνει στον άλλο αρκετά στοιχεία ώστε να καταλάβει ποιος/α είναι απέναντί του, να αντιληφθεί ότι έχει επενδύσει χρόνο στο προφίλ του/της και να νιώσει ότι υπάρχει διάθεση για σύνδεση, χωρίς όμως να του αφαιρεί την επιθυμία να μάθει περισσότερα.
Και υπάρχει ακόμη ένα πιο ενδιαφέρον εύρημα
Ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύεται η αυτοαποκάλυψη εξαρτάται και από τις υπόλοιπες πληροφορίες που περιέχει ένα προφίλ. Όταν οι συμμετέχοντες έβλεπαν ανθρώπους που δήλωναν ξεκάθαρα ότι αναζητούσαν μια περιστασιακή σχέση, η μεγαλύτερη αυτοαποκάλυψη έκανε τα συγκεκριμένα άτομα να φαίνονται περισσότερο ανοιχτά σε μια σοβαρή σχέση. Αυτή η αντίληψη, με τη σειρά της, αύξανε το ενδιαφέρον των συμμετεχόντων να επιδιώξουν μαζί τους μια μακροχρόνια σχέση.
Το συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι το dating profile δεν είναι απλώς ένα ψηφιακό βιογραφικό σχεδιασμένο για να τραβήξει την προσοχή. Το πόσα επιλέγουμε να μοιραστούμε με τους απέναντι μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο οι άλλοι αντιλαμβάνονται τις προθέσεις μας και τελικά το είδος της σχέσης που είναι διατεθειμένοι να διερευνήσουν μαζί μας.
Ίσως, λοιπόν, το καλύτερο dating profile να μην είναι εκείνο που λέει τα πάντα ούτε εκείνο που δεν λέει σχεδόν τίποτα. Είναι αυτό που δίνει στον άλλον αρκετούς λόγους για να θέλει να μάθει περισσότερα. Να δείχνει ποιοι είμαστε, να αποκαλύπτει ότι υπάρχει πραγματικός άνθρωπος πίσω από τις φωτογραφίες, αλλά να αφήνει και κάτι για την επόμενη συζήτηση, το πρώτο ραντεβού και την έκπληξη της ανακάλυψης που κατά κάποιον τρόπο είναι η ουσία μιας νέας γνωριμίας.
