Ερευνητές από τη Νότια Κορέα κατάφεραν να αναδημιουργήσουν ένα από τα πιο μυστηριώδη και πολύτιμα υφάσματα της αρχαιότητας, το λεγόμενο «θαλάσσιο μετάξι».
Το υλικό αυτό ήταν γνωστό για τη λαμπερή χρυσή του όψη και θεωρούνταν σύμβολο πλούτου και εξουσίας. Στην αρχαιότητα φοριόταν κυρίως από αυτοκράτορες, ιερείς και άλλες σημαντικές προσωπικότητες. Η σπανιότητά του το κατέστησε θρυλικό, ενώ η παραγωγή του σχεδόν εξαφανίστηκε με το πέρασμα των αιώνων.
Το αυθεντικό θαλάσσιο μετάξι παραγόταν από ίνες που δημιουργεί ένα μεγάλο μεσογειακό όστρακο, το Pinna nobilis. Οι ίνες αυτές χρησιμοποιούνται από το μαλάκιο για να προσκολλάται στους βράχους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Με την πάροδο του χρόνου, η ρύπανση των θαλασσών και η υποβάθμιση των οικοσυστημάτων οδήγησαν το είδος σε σοβαρό κίνδυνο εξαφάνισης. Σήμερα η συλλογή του απαγορεύεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που καθιστά το αυθεντικό θαλάσσιο μετάξι εξαιρετικά σπάνιο.
Οι επιστήμονες του POSTECH αναζήτησαν μια εναλλακτική πηγή και στράφηκαν σε ένα άλλο είδος οστράκου, το Atrina pectinata, το οποίο καλλιεργείται ήδη στις κορεατικές ακτές για διατροφικούς σκοπούς.
Ανακάλυψαν ότι οι ίνες που παράγει μοιάζουν σημαντικά με εκείνες του μεσογειακού είδους τόσο ως προς τη δομή όσο και ως προς τη χημική τους σύσταση. Με κατάλληλη επεξεργασία κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα υλικό που θυμίζει έντονα το ιστορικό θαλάσσιο μετάξι.
Το πιο εντυπωσιακό εύρημα της έρευνας αφορά το χρυσό χρώμα του υφάσματος. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η λάμψη δεν οφείλεται σε χρωστικές ουσίες ή βαφές. Αντίθετα, δημιουργείται από μικροσκοπικές πρωτεϊνικές δομές που αλληλεπιδρούν με το φως.
Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται δομικός χρωματισμός και συναντάται επίσης στις φτερούγες ορισμένων πεταλούδων ή στις αντανακλάσεις που εμφανίζονται στις σαπουνόφουσκες. Επειδή το χρώμα προκύπτει από τη φυσική δομή του υλικού και όχι από εξωτερικές βαφές, παραμένει σταθερό και λαμπερό για εκατοντάδες χρόνια.
Η ανακάλυψη δεν έχει μόνο ιστορική αξία. Οι ίνες του Atrina pectinata θεωρούνταν μέχρι σήμερα υποπροϊόν χωρίς ιδιαίτερη χρήση. Η αξιοποίησή τους μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία βιώσιμων υφασμάτων με μεγάλη αντοχή στο ξεθώριασμα, χωρίς την ανάγκη χημικών βαφών ή μετάλλων.
Έτσι, η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να ανοίξει νέους δρόμους για τη βιώσιμη μόδα και τα προηγμένα υλικά του μέλλοντος.
Πηγή sciencedaily.com
