Τα ευρήματα προέρχονται από μια μεγάλη μελέτη κοόρτης που αξιολόγησε τις συνήθειες του τρόπου ζωής και τα δεδομένα καταγμάτων από 927.130 συμμετέχοντες (45,3% άνδρες και 54,7% γυναίκες), με μέση ηλικία 66,6 έτη, σε μια μεγάλη βάση δεδομένων υγείας στην Ιαπωνία.
Σε μια διάμεση παρακολούθηση 2,6 ετών, συνολικά, εμφανίστηκαν 28.196 μείζονα οστεοπορωτικά κατάγματα στο παραπάνω ανθρώπινο δείγμα. Η παράλειψη του πρωινού συσχετίστηκε σημαντικά με αυξημένο κίνδυνο οστεοπορωτικού κατάγματος, συμπεριλαμβανομένων των καταγμάτων του ισχίου, του περιφερικού αντιβραχίου, της σπονδυλικής στήλης και του βραχιόνιου οστού, όπως και η καθυστερημένη κατανάλωση δείπνου.
Οι παραπάνω ‘κακές’ συνήθειες μαζί με το κάπνισμα έδειξαν τις ισχυρότερες συσχετίσεις με οστεοπορωτικό κάταγμα συγκριτικά με άλλες life style συνήθειες, όπως η τακτική άσκηση, ο επαρκής ύπνος, η κατανάλωση αλκοόλ και το γρήγορο βάδισμα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι παρέλειπαν το πρωινό και έτρωγαν αργά το βράδυ ήταν νεότερης ηλικίας (μέση ηλικία 52,3 έτη), ενώ όσοι ανέφεραν ότι ναι μεν έτρωγαν αργά το βράδυ αλλά δεν παρέλειπαν το πρωινό ήταν οι μεγαλύτεροι, με μέση ηλικία 67,2 έτη. Εκείνοι που δεν ανέφεραν καμία από τις δύο συνήθειες είχαν τη μικρότερη ηλικία (μέση ηλικία 22,9).
Όσοι δεν έτρωγαν πρωινό είχαν επίσης υψηλότερα ποσοστά άλλων ανθυγιεινών συνηθειών τρόπου ζωής, όπως το υψηλότερο ποσοστό καπνίσματος (42,6%) και καθημερινής κατανάλωσης αλκοόλ (56,3%) και το χαμηλότερο ποσοστό άσκησης (23,2%) και επαρκούς ύπνου (56,3%).
Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει ότι η παράλειψη του πρωινού και η αργοπορημένη κατανάλωση δείπνου συνδέονται με την παχυσαρκία, τον διαβήτη τύπου 2 και τις καρδιαγγειακές παθήσεις, ενώ η παράλειψη του πρωινού έχει επίσης συσχετιστεί με χαμηλότερη οστική πυκνότητα και κίνδυνο κατάγματος.
Ωστόσο, η νέα μελέτη είναι η πρώτη που συνδέει τις συνήθειες του βραδινού γεύματος με υψηλότερο κίνδυνο οστεοπορωτικού κατάγματος.
Προηγούμενες μελέτες που αξιολόγησαν τη διατροφή με τον χρόνο μεταξύ γευμάτων, έδειξαν ότι ένα παράθυρο διατροφής 12 ωρών οδηγεί σε υψηλότερο οξειδωτικό στρες και χαμηλότερη ευαισθησία στην ινσουλίνη σε σύγκριση με ένα παράθυρο διατροφής 6 ωρών. Οι συγγραφείς υπέθεσαν τώρα ότι «το φαγητό πολύ αργά το βράδυ μπορεί να συμβάλλει σε αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης και οξειδωτικού στρες, επηρεάζοντας ενδεχομένως τον μεταβολισμό των οστών και ενισχύοντας τον κίνδυνο οστεοπόρωσης ».
Αξίζει να σημειωθεί ότι άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι όσοι παραλείπουν το πρωινό έχουν χαμηλότερη πρόσληψη βιταμίνης D και ασβεστίου και χαμηλότερα επίπεδα 25-υδροξυβιταμίνης D στον ορό του αίματος σε σχέση με εκείνους που καταναλώνουν πρωινό, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης D λόγω έλλειψης πρωινού μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο οστεοπορωτικών καταγμάτων, ανέφεραν οι συγγραφείς.
Ο πρώτος συγγραφέας Hiroki Nakajima, MD, PhD, του Τμήματος Διαβήτη και Ενδοκρινολογίας στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο Nara στην Kashihara της Ιαπωνίας, είπε χαρακτηριστικά ότι: «δεν με εξέπληξαν τα ευρήματα επειδή προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η παράλειψη του πρωινού μπορεί να επηρεάσει την οστική πυκνότητα».
«Αντίθετα, ήταν εκπληκτικό το γεγονός ότι το βραδινό δείπνο ήταν επιβλαβές για την υγεία των οστών», δήλωσε ο Nakajima , προσθέτοντας ότι «είναι εύκολο να φανταστεί κανείς ότι είναι επίσης κακό για την παχυσαρκία και τον διαβήτη».
Ενώ η μελέτη περιλάμβανε αφορούσε τους Ιάπωνες, ο Nakajima είπε ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε ευρύτερους πληθυσμούς.
Ωστόσο, χωρίς περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών του πληθυσμού σε αυτή τη μελέτη, δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε εάν οι συσχετίσεις με τον κίνδυνο κατάγματος οφείλονται στον χρόνο που καταναλώνονται τα γεύματα ή ίσως σχετίζονται με τη διαφορετική πρόσληψη θρεπτικών συστατικών μεταξύ εκείνων που συχνά παραλείπουν το πρωινό ή/και τρώνε αργά το δείπνο.
Συνολικά, η μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Journal of the Endocrine Society είναι πολύ ενδιαφέρουσα και χρήζει επιβεβαίωση των ευρημάτων της σε άλλους πληθυσμούς και άλλες μεγάλες ομάδες.
