Το καλλιεργούμενο κρέας, το οποίο παράγεται από ζωικά κύτταρα που αναπτύσσονται σε εργαστήριο έχει προταθεί ως μια σημαντικά πιο «πράσινη» εναλλακτική λύση σε σχέση με το συμβατικό κρέας. Ενδεικτικά, σύμφωνα με μια ανάλυση από επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και του Άμστερνταμ το 2011 το καλλιεργούμενο κρέας απαιτεί 7-45% λιγότερη ενέργεια για να παραχθεί από τον ίδιο όγκο χοιρινού, προβάτου ή βοείου κρέατος.
Πιο πρόσφατα, ευρήματα της ολλανδικής εταιρείας περιβαλλοντικών συμβούλων CE Delft έδειξαν ότι το καλλιεργούμενο κρέας θα προκαλούσε έως και 92% λιγότερη υπερθέρμανση του πλανήτη και 93% λιγότερη ατμοσφαιρική ρύπανση σε σύγκριση με την παραγωγή συμβατικού βόειου κρέατος, ενώ θα κατανάλωνε επίσης έως και 95% λιγότερη γη και 78% λιγότερο νερό.
Αλλά τώρα ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Davis, ισχυρίζονται ότι αυτές και άλλες μελέτες έχουν υποτιμήσει τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο του καλλιεργούμενου κρέατος, και ειδικότερα το κόστος παραγωγής του εξαιρετικά εκλεπτυσμένου μέσου ανάπτυξης που χρησιμοποιείται στις τρέχουσες μεθόδους παραγωγής.
Η ομάδα των Αμερικανών για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς της αξιολόγησε τον κύκλο ζωής της απαιτούμενης ενέργειας και των αερίων του θερμοκηπίου που εκπέμπονται σε όλα τα στάδια της παραγωγής καλλιεργούμενου κρέατος. Σε σενάρια όπου το μέσο ανάπτυξης παρασκευάζεται σε πολύ υψηλή καθαρότητα, τα ισοδύναμα διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπονται για κάθε κιλό παραγόμενου κρέατος ήταν τέσσερις έως 25 φορές μεγαλύτερα από τη μέση τιμή τους για το βόειο κρέας λιανικής.
Ο επιστήμονας τροφίμων του UC Davis , Derrick Risner και ο κύριος συγγραφέας της μελέτης που δεν έχει ακόμη υποβληθεί σε αξιολόγηση από ομοτίμους, εξηγεί ότι οι αποκλίσεις στα αποτελέσματα της μελέτης του και προηγούμενης έρευνας οφείλονται κυρίως σε «διαφορές στις υποθέσεις σχετικά με το βραχυπρόθεσμο μοντέλο παραγωγής έναντι των μελλοντικών μοντέλων παραγωγής με εστίαση στην τεχνολογία που χρησιμοποιείται κατά τη διαδικασία».
Η Hanna Tuomisto, αναπληρώτρια καθηγήτρια βιώσιμων συστημάτων τροφίμων στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, η οποία συνέγραψε τη μελέτη του 2011 όταν ήταν στην Οξφόρδη, λέει στο Chemistry World ότι η κύρια διαφορά στη νέα εργασία των Αμερικανών είναι ότι περιλαμβάνει τη διαδικασία καθαρισμού για την απομάκρυνση των ενδοτοξινών από όλα τα συστατικά που χρησιμοποιήθηκαν στο μέσο καλλιέργειας, συμπεριλαμβανομένου του νερού, το οποίο είναι πολύ ενεργοβόρο. «Πολλές από τις εταιρείες καλλιέργειας κρέατος λένε ότι είναι σε θέση να χρησιμοποιούν συστατικά ποιότητας τροφίμων που δεν είναι απαραίτητα φαρμακευτικά», συνεχίζει η Tuomisto. «Η άποψή μου είναι ότι αυτή η μελέτη υπερεκτιμά τις ενεργειακές απαιτήσεις για τη διαδικασία αφαίρεσης ενδοτοξινών». Άλλοι φαίνεται να συμφωνούν.
«Η πραγματικότητα είναι ότι η θεμελιώδης υπόθεση στη μελέτη δεν αντικατοπτρίζει τα πραγματικά σχέδια της βιομηχανίας ή τις πρακτικές προμήθειας της τροφής των ζωικών κυττάρων», δήλωσε στο Chemistry World η Cellular Agriculture Europe, ένας συνασπισμός εταιρειών τροφίμων με έδρα τις Βρυξέλλες. «Καμία εταιρεία δεν θα προχωρήσει σε κλιμάκωση χρησιμοποιώντας ακριβά συστατικά φαρμακευτικής ποιότητας και έχουμε ήδη αποδείξει ότι δεν τα χρειαζόμαστε». Το μη κερδοσκοπικό Good Food Institute με έδρα την Ουάσιγκτον, DC ωστόσο, συμφωνεί με τις ανησυχίες των Αμερικανών επιστημόνων.
Η εταιρεία τροφίμων Eat Just, της οποίας το καλλιεργημένο κοτόπουλο έχει εγκριθεί για πώληση στη Σιγκαπούρη από το 2020, αντιμετωπίζει τα νέα ευρήματα με σκεπτικισμό. «Η μελέτη των Αμερικανών βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην υπόθεση ότι τα θρεπτικά συστατικά που τροφοδοτούν τα κύτταρα θα συνεχίσουν να είναι φαρμακευτικά», λέει στο Chemistry World ο εκπρόσωπος της εταιρείας, Andrew Noyes. «Αυτή η υπόθεση είναι εσφαλμένη και δεν ευθυγραμμίζεται με το όραμα ή τις ενέργειες αυτής της νέας και ταχέως εξελισσόμενης βιομηχανίας», προσθέτει.
Εν τω μεταξύ, η Cindy Tian, καθηγήτρια ζωικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ, η οποία έχει συγγράψει μια μελέτη για πολυδύναμα βλαστοκύτταρα βοοειδών με την ελπίδα να ξεπεραστούν οι προκλήσεις για το καλλιεργούμενο κρέας, χαιρετίζει τη μελέτη. Έχει πει στο παρελθόν στο Chemistry World ότι η διαδικασία παρασκευής κρέατος από ζωικά κύτταρα παραμένει «εξαιρετικά αναποτελεσματική» και φαίνεται μη βιώσιμη.
«Χαίρομαι που κάποιος λέει την αλήθεια», δηλώνει η Tian, αναφερόμενος στη νέα μελέτη των Αμερικανών. «Θα χρειαστούν χρόνια έρευνας και πολλές ανακαλύψεις για το καλλιεργημένο κρέας μέχρι να έρθει κοντά στο τρέχον σύστημα παραγωγής βοείου κρέατος», προσθέτει, σημειώνοντας ότι η εξημέρωση των βοοειδών έχει ιστορία 11.000 ετών, ενώ το καλλιεργούμενο κρέας έχει μόνο περίπου μια δεκαετία.
