Πολλά ιστορικά κτίρια σε όλη την Ευρώπη έχουν επιβιώσει από πολέμους και από την καταστροφική φθορά του χρόνου. Η περίφημη Notre-Dame de Paris, ο μεσαιωνικός καθολικός καθεδρικός ναός στον ποταμό Σηκουάνα, ήταν ένα τέτοιο ορόσημο, μέχρι τις 15 Απριλίου 2019, όταν μια πυρκαγιά ξέσπασε στη σοφίτα του καταστρέφοντας ένα μεγάλο μέρος της ξύλινης στέγης, που ήταν πλούσιο σε μόλυβδο.
Την ώρα που το εμβληματικό κωδωνοστάσιο κατέρρεε, οι φλόγες απελευθέρωναν στον αέρα τοξική σκόνη μολύβδου, η οποία διασκορπίστηκε σε αρκετά μέρη του Παρισιού. Όπως η Notre-Dame, πολλά από τα παλαιότερα κτίρια της πόλης κατασκευάστηκαν με παρόμοιο τρόπο και αποτελούν πιθανό κίνδυνο για τις κοντινές πυκνοκατοικημένες γειτονιές, υποστηρίζει η Emilie Launay, διδακτορική φοιτήτρια στην École des Ponts και ερευνήτρια μηχανικός στο Laboratoire Central de la Prefecture de Police.
Όταν ξεσπούν τέτοιες πυρκαγιές, η ταχεία ειδοποίηση των κατοίκων των περιοχών που είναι πιθανό να επηρεαστούν περισσότερο από τέτοιους ατμοσφαιρικούς ρύπους αποτελεί μια πρόκληση, όπως και ο προσδιορισμός των σημείων όπου κατακάθεται η σκόνη μακροπρόθεσμα για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Για το σκοπό αυτό, η Launay παρουσίασε κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γεωεπιστημών (EGU23), που λαμβάνει χώρα από τις 23-28 Απριλίου στη Βιέννη, τις λεπτομέρειες μιας μεθόδου που αφομοιώνει τα δεδομένα ποιότητας του αέρα σε ένα μοντέλο ατμοσφαιρικής διασποράς, το οποίο αναπτύχθηκε σε συνεργασία του Laboratoire Central de la Prefecture de Police και της École des Ponts.
«Ο στόχος αυτής της εργασίας είναι να χαρακτηρίσει την πηγή μιας δεδομένης πυρκαγιάς, προσδιορίζοντας το ύψος του νέφους και τη μάζα των ρύπων που απελευθερώνονται στον αέρα», είπε η Launay. Αυτά τα χαρακτηριστικά επηρεάζουν έντονα τη διασπορά της σκόνης, τα σημεία και την ποσότητά της.
Για να πραγματοποιήσει αυτόν τον υπολογισμό, η Launay χρησιμοποίησε μετρήσεις της ποιότητας αέρα από αισθητήρες που έχει εγκαταστήσει η τοπική υπηρεσία παρακολούθησης της ποιότητας του αέρα Airparif, καθώς και δεδομένα που συλλέχθηκαν από ομάδες πυρόσβεσης οι οποίες διαθέτουν κινητές συσκευές που μετρούν τη συγκέντρωση σωματιδίων στον αέρα.
«Όμως, ο αριθμός των μετρήσεων που πραγματοποιούνται στο πεδίο είναι περιορισμένος και επιτρέπει μια εκτίμηση των επιπτώσεων της ρύπανσης μόνο σε συγκεκριμένα σημεία», δήλωσε η Launay. Ο συνδυασμός των αραιών δεδομένων με τη μοντελοποίηση διασποράς μπορεί να χαρακτηρίσει την πηγή της φωτιάς, η οποία μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί για πιο αξιόπιστη μοντελοποίηση της κατεύθυνσης της σκόνης σε ευρύτερη κλίμακα.
Για να ελέγξουν πόσο καλά μπορούν να μοντελοποιήσουν το ύψος της φλόγας και τη μάζα των ρύπων, η Launay και οι συνεργάτες τις εφάρμοσαν αυτή τη μέθοδο σε μια μεγάλη πυρκαγιά σε μια αποθήκη, έκτασης περισσότερων από 4.000 τετραγωνικών μέτρων, που εκδηλώθηκε στο προάστιο Aubervilliers του Παρισιού.
Χρησιμοποιώντας δεδομένα ποιότητας του αέρα που συλλέχθηκαν τόσο από το Laboratoire Central de la Prefecture de Police όσο και από την Airparif, οι ερευνητές υπολόγισαν με επιτυχία την έκταση του νέφους του καπνού, το οποίο ταξίδεψε προς τα πάνω στα 200- 300 μέτρα, ύψος που επιβεβαιώθηκε και από άλλες ανεξάρτητες παρατηρήσεις της πυρκαγιάς.
Καλύτερα μοντέλα για το πού ταξιδεύει ο καπνός και η σκόνη από τις πυρκαγιές μπορεί να είναι χρήσιμα σε όλη την Ευρώπη, όχι μόνο για ιστορικά κτίρια, αλλά και για κάθε μεγάλης κλίμακας πυρκαγιά. Τα αποτελέσματα από αυτά τα μοντέλα μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην καθοδήγηση περιβαλλοντικών ερευνών μετά την πυρκαγιά, συμπλήρωσε η Launay.
