Αναλυτικά η ερώτηση:
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, λόγω της οικονομικής κρίσης και των μνημονιακών πολιτικών, δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας έμειναν χωρίς στέγη, ενώ χιλιάδες ζουν στους δρόμους. Κάθε νέος χειμώνας είναι γι' αυτούς μια θανάσιμη πρόκληση με την έννοια ότι μπορεί να αποβεί μοιραίος για την υγεία και τη ζωή τους. Ως εκ τούτου, η εξεύρεση στέγης για ανθρώπους που καλούνται να ζήσουν για άλλο ένα χειμώνα στο κρύο, έρμαια των καιρικών συνθηκών, είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.
Οι καθυστερήσεις του κρατικού μηχανισμού δεν δικαιολογούνται ούτε από την ανάγκη προετοιμασίας, ούτε από την ανάγκη συντονισμού των σχετικών ενεργειών. Η μακρόχρονη έκθεση στις αντίξοες καιρικές συνθήκες, ακόμα και αν δεν αποβεί άμεσα μοιραία για πολλούς και πολλές, είναι σίγουρο ότι υπονομεύει δραστικά τη δυνατότητά τους να επανενταχθούν στον κοινωνικό ιστό, μιας και πολύ γρήγορα δημιουργούν μόνιμα προβλήματα ψυχολογικής φύσεως.
Οι καθυστερήσεις του κρατικού μηχανισμού είναι επιπλέον αδικαιολόγητες και για τους εξής λόγους. Καταρχάς η στέγασή των αστέγων έχει εξαιρετικά χαμηλό κόστος για την πολιτεία διότι μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα τα δεκάδες αδιάθετα κτίρια που υπάρχουν στα μεγάλα αστικά κέντρα. Κατά δεύτερον η αξιοποίηση και υποστήριξη των μη κυβερνητικών οργανώσεων και εθελοντικών δικτύων που δραστηριοποιούνται στο πεδίο, προκειμένου να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία των προαναφερόμενων κτιρίων και στεγαστικών συγκροτημάτων, είναι επίσης χαμηλού κόστους, με δεδομένο ότι θα καλύψει βασικές λειτουργικές ανάγκες και δαπάνες προσωπικού.
Επομένως η κυβέρνηση σε συνεργασία με τους αρμόδιους τοπικούς και περιφερειακούς φορείς μπορεί καταρχάς να υποδείξει τα κτίρια που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, ώστε οι άστεγοι συμπολίτες μας να έχουν στέγη, υποδομές καθαριότητας και τροφή και κατά δεύτερον να διασφαλίσει τις πρώτες ύλες (τρόφιμα κυρίως ή και είδη υγιεινής), ώστε οι μη κυβερνητικές οργανώσεις να οργανώσουν την προετοιμασία των χώρων και την παροχή γευμάτων.
Τα ζητήματα αλλαγής της κυριότητας ή επισκευής των κτιρίων (εφόσον αυτά είναι κατοικήσιμα και ασφαλή) μπορούν να πραγματοποιηθούν παράλληλα με την αρχική εγκατάσταση των αστέγων.
Επίσης, η πολιτεία μπορεί να εξασφαλίσει επιπρόσθετα κτίρια για τους αστέγους μέσα από συνέργειες με ιδιοκτήτες κενών ιδιωτικών κτιρίων. Η συντήρηση των ιδιωτικών και των δημόσιων κτιρίων μπορεί να εξασφαλιστεί με ελάχιστο κόστος για την πολιτεία μέσα από την ενεργοποίηση θεσμών, όπως ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, και Ιδρυμάτων, όπως το Πολυτεχνείο, για την επίβλεψη και ανακαίνιση όπου αυτή χρειάζεται.
Η στέγη πάνω απ' όλα αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα. Θυμίζουμε ότι στις προγραμματικές θέσεις της Υπουργού Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θ. Φωτίου, στις 9/2/2015, τονιζόταν ότι θα αντιμετωπιστούν οι ανάγκες στέγασης με διαμερίσματα για άπορες οικογένειες (ενδεικτικά 30.000 διαμερίσματα), ότι θα διευρυνθεί ο θεσμός της εργατικής κατοικίας ώστε να μιλάμε για κοινωνική κατοικία κλπ.
Κατόπιν των προαναφερθέντων, ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
1. Γιατί έχει καθυστερήσει η παραχώρηση δημοσίων κτιρίων για την προτεινόμενη χρήση, η οποία μάλιστα είχε περιληφθεί στις προγραμματικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης τον Φεβρουάριο του 2015;
2. Ποιες ενέργειες έχουν γίνει μέχρι τώρα για την εξεύρεση στέγης στους αστέγους;
