«Δεν ξέρετε τα δεδομένα και αγωνίζεστε για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια Ελένη…» είπε, τονίζοντας πως υπάρχει ένας πανικός ενόψει του Eurogroup της Δευτέρας, εκτιμώντας ως «αποκαλυπτική» την δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου «όταν λέει ότι το βέλτιστο θα είναι μια θετική δήλωση την Δευτέρα».
«Γιατί; Για να μην μεταβάλει επί τα χείρω τους όρους η ΕΚΤ σε σχέση με την χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών, όχι να αυξήσει τα όρια των εντόκων γραμματίων, για να μην μειώσει την απόδοση των ενέχυρων των τραπεζών και δημιουργηθεί ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα δυστυχώς», είπε, αιτιολογώντας πως αυτά γίνονται σήμερα διότι η κυβέρνηση δεν έκανε αυτά που έπρεπε τον Φεβρουάριο και δεν συνέχισε στο πλαίσιο που βρήκε.
Σχολιάζοντας την αναφορά του πρωθυπουργού για μια αμοιβαία επωφελή συμφωνία, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απηύθυνε σε επιτακτικό τόνο τα ερωτήματα: Πότε, σε πιο πλαίσιο, για πόσο χρόνο, με ποια χρηματοδότηση, με Μνημόνιο Τρία, με πόσο πρόσθετο δάνειο, που θα δώσει ποιος και ποιος θα εγκρίνει και για πόσα χρόνια ακόμη εκτός αγορών χωρίς προοπτική ανάκαμψης; Και - επέμεινε - τί γίνεται με την πραγματική οικονομία με τα δημοσιονομικά δεδομένα; Κατηγόρησε δε τον κ. Τσίπρα πως με την επιχειρηματολογία του υπονόμευσε την ίδια του την χώρα.
Ακόμη είπε πως ο πρωθυπουργός δεν κάνει διαπραγμάτευση με τους έξω, «κάνει διαπραγμάτευση με τους μέσα», και «γι' αυτό η επινόηση του δημοψηφίσματος ως διαφυγή από το εσωκομματικό αδιέξοδο, με εθνικό κόστος».
Ο κ. Βενιζέλος εξαπέλυσε επίθεση στην κυβέρνηση «για την επιχειρηση φοροεπιδρομής»,με το σχέδιο «αποδεκατισμού της μεσαίας τάξης» διερωτώμενα «πόσα άλλα και για ποιο σκοπό, για να πάμε πού;».
Τέλος, ο κ. Βενιζέλος είπε πως τώρα ήρθε η ώρα του κόστους,«όχι μόνο για τον κ. κ. Τσίπρα και τη μικρή ομάδα του Μαξίμου, αλλά για όλα τα μέλη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας», γιατί «κανείς δεν μπορεί να διατηρήσει την πλαστή αντιμνημονιακή παρθενία του».
Τέλος, αναφορικά με τις αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση στην Παιδεία ο κ. Βενιζέλος χαρακτήρισε «ιστορικό έγκλημα σε βάρος των προοπτικών ανάπτυξης της χώρας» το να υπονομεύεται η έννοια της Αριστείας στην εκπαίδευση και επέκρινε με σφοδρότητα τις επιλογές των διευθυντών με το βασικό κριτήριο συνδικαλιστικό και τον τρόπο εκλογής των πρυτάνεων και ακόμη έκανε λόγο για «υπονόμευση του δημόσιου πανεπιστημίου».
