Στην τελική ομιλία του, στις εργασίες του 22ου Συνεδρίου, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας επισημαίνει:
«Η Κεντρική Επιτροπή εκτιμά ότι όλη η 4μηνη προσυνεδριακή διαδικασία, όσο και οι εργασίες του ίδιου του Συνεδρίου μας αυτές τις μέρες, έδειξαν ένα κόμμα ενωμένο ιδεολογικά-πολιτικά-οργανωτικά, ένα Κόμμα αποφασισμένο να γίνει ο παράγοντας εκείνος που θα βάλει τη σφραγίδα του στις μελλούμενες εξελίξεις, θα ηγηθεί δυναμικά του εργατικού κινήματος και της κοινωνικής συμμαχίας των αντικαπιταλιστικών, αντιμονοπωλιακών, λαϊκών δυνάμεων για την επαναστατική ανατροπή, τον σοσιαλισμό.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα, μετά την υποχώρηση της οικονομικής δύναμης των ΗΠΑ σε σχέση με την αντίστοιχη ισχυροποίηση της Κίνας, είναι αυτό που τροφοδοτεί την κούρσα της αναμέτρησης για τον έλεγχο των αγορών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, στρατηγικής σημασίας περιοχών. Δίπλα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, φουντώνουν νέες εστίες σε όλες τις ηπείρους και θερμές εστίες γίνονται πολεμικές φωτιές.
Αυτό δείχνει η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, για την κατάκτηση των κοιτασμάτων πετρελαίου, φυσικού αερίου, σπάνιων γαιών και πολύτιμων πρώτων υλών, σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία και την Κίνα που για τα δικά τους συμφέροντα επιδιώκουν την εδραίωση της παρουσίας τους στη Λατινική Αμερική.
Αυτό δείχνουν οι απειλές του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του Ισραήλ και η πολεμική προετοιμασία για νέα επίθεση κατά του Ιράν.
Θα συνεχίσουμε αταλάντευτα να στεκόμαστε στο πλευρό των λαών και των αγώνων τους, στο πλευρό της Κούβας, του κουβανικού λαού και του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας που απειλείται και απαιτούμε βεβαίως να τερματιστεί ο πολύχρονος αποκλεισμός που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους.
Παίρνουμε υπόψη το άκρως επικίνδυνο δόγμα του “ζωτικού χώρου” που προωθεί η νέα στρατηγική ασφάλειας των ΗΠΑ και προετοιμαζόμαστε κατάλληλα για νέες ραγδαίες εξελίξεις.
Η καταδίκη των πολεμικών ενεργειών του Τραμπ είναι καταδίκη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού που σημαδεύεται από δεκάδες στρατιωτικές επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο και επί ρεπουμπλικάνικων και επί δημοκρατικών κυβερνήσεων που εκπροσωπούν όλες τους τα συμφέροντα των μονοπωλίων.
Αποδομούμε τα ιμπεριαλιστικά προσχήματα και τονίζουμε ότι αποκλειστικά αρμόδιος για τις κοινωνικές πολιτικές εξελίξεις σε κάθε χώρα είναι μόνο η εργατική τάξη, ο λαός που μπορεί να προωθήσει τα δικά του αυτοτελή συμφέροντα, σε σύγκρουση με τους εκμεταλλευτές και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους.
Η ανισόμετρη ανάπτυξη, η ανισοτιμία ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη και το κυνήγι του κέρδους των μονοπωλίων οξύνουν αντιθέσεις οξύνει ανταγωνισμούς στα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά μπλοκ και στο εσωτερικό κάθε ιμπεριαλιστικής συμμαχίας.
Αυτό είναι αναμφισβήτητο στοιχείο που σημαδεύει έντονα την κατάσταση και την πορεία της ευρωατλαντικής συμμαχίας, παρά τους ισχυρούς στρατηγικούς δεσμούς ανάμεσα στις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Η θέση αυτή επιβεβαιώνεται και από τις εξελίξεις στη Γροιλανδία, που είναι μέρος της επικράτειας της Δανίας και αντιμετωπίζει τις απειλές του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού για προσάρτηση με χρήση ακόμα και στρατιωτικών μέσων (είδατε ότι στην εισήγηση δεν είχαμε αναφορά, γιατί αυτά δεν είχαν συμβεί όταν δώσαμε την εισήγηση από την Κεντρική Επιτροπή προς το Συνέδριο, βέβαια κάποιες αναφορές κάναμε στη δημόσια ομιλία ούτε στην εισηγητική ομιλία αναφερθήκαμε σ’ αυτά, γι αυτό και κάπως στεκόμαστε περισσότερο στο κλείσιμο του Συνεδρίου γιατί πρέπει να είναι στοιχεία των ντοκουμέντων του Συνεδρίου).
Στην πράξη οι ΗΠΑ που ηγούνται στο ΝΑΤΟ και στην ευρωατλαντική συμμαχία, απειλούν την εδαφική ακεραιότητα της Δανίας, μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για να κατακτήσουν τη Γροιλανδία και να αξιοποιήσουν για λογαριασμό των μονοπωλίων τους τη στρατηγική της θέσης, τους πλούσιους φυσικούς της πόρους, τις σπάνιες γαίες, την πρόσβαση στον πλούτο της Αρκτικής. Αυτή είναι η βάση της αντιπαράθεσης ΗΠΑ - ΕΕ, στην περιοχή στην οποία διατηρούν βέβαια ισχυρή παρουσία και η Ρωσία και ενισχύει τις θέσεις η Κίνα.
Οι αντιδράσεις της ΕΕ απέναντι στις απειλές των ΗΠΑ προκάλεσαν την ανακοίνωση αμερικάνικων δασμών δις δολαρίων σε βάρος ευρωπαϊκών κρατών, πράγμα που πυροδοτεί σχέδια αντίμετρων από την πλευρά της ΕΕ, σε περιβάλλον αντιθέσεων στις ίδιες γραμμές της.
Ιμπεριαλιστικός φαύλος κύκλος και μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες αποκαλύπτεται και ο ρόλος του ΝΑΤΟ, που καταπατά τα δικαιώματα του λαού της Γροιλανδίας και επιχειρεί να προωθήσει συμβιβαστική λύση με στόχο την ικανοποίηση των αμερικάνικων σχεδιασμών και της ΝΑΤΟποίησης φυσικά του νησιού, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με τη Ρωσία και την Κίνα.
Τα κόμματα - υμνητές του ευρωατλαντισμού είναι εκτεθειμένα ανεπανόρθωτα. Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ όχι μόνο δεν μπορούν να είναι εγγυητές της ασφάλειας και της ειρήνης, αλλά είναι αντίπαλοι των λαών, προετοιμάζουν νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Η αντιπαράθεση ΗΠΑ και ΕΕ οξύνεται, και παρά την αναζήτηση συμβιβασμού, διαμορφώνει ακόμα και όρους στρατιωτικής σύγκρουσης (είδατε τα δημοσιεύματα χθες, είχε αναλυτικό ρεπορτάζ, μία σελίδα ολόκληρη και ο Ριζοσπάστης).
Επιταχύνονται διεργασίες στην ΕΕ για την οικονομία και στρατιωτική ενίσχυσή της και την αυτονομία από ΗΠΑ με τη δημιουργία αντιάξονα από 6 ισχυρές οικονομίες, από τα πιο ισχυρά κράτη της ΕΕ δηλαδή τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πολωνία και την Ολλανδία.
Ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός υπονομεύει τα θεμέλια της ευρωατλαντικής συμμαχίας, φουντώνει η ανησυχία των αστικών τάξεων και των πολιτικών τους εκπροσώπων για την αποδυνάμωση και την αποσύνθεση του ΝΑΤΟ, δυναμώνουν αναταράξεις στο εσωτερικό της ΕΕ και σε αυτές τις συνθήκες επιβάλλεται να δυναμώσει η παρέμβαση των λαών, να αξιοποιήσουν προς όφελός τους αυτές τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.
Οι αστικές κυβερνήσεις είναι σε αμηχανία και η ελληνική κυβέρνηση που υιοθέτησε προκλητικά τα αμερικάνικα προσχήματα για την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα, υιοθετεί σήμερα τις “ανησυχίες” και τα αμερικάνικα προσχήματα για τη Γροιλανδία, αγκιστρωμένη, όπως και τα άλλα αστικά κόμματα, στη στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ, υποστηριχτές της ΝΑΤΟϊκής συνοχής.
Η αναφορά τους στο “διεθνές δίκαιο” που έχει κουρελιαστεί μέσα από δεκάδες ιμπεριαλιστικές στρατιωτικές επεμβάσεις είναι άκρως υποστηρικτική εντελώς, αδιέξοδη, επιχειρεί να ρίξει στάχτη στα μάτια των λαών.
80 χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Ιμπεριαλιστικού Πολέμου, όλο και πιο κοντά έρχεται ο κίνδυνος ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού Τρίτου Παγκόσμιου Πολέμου. Πολλά στοιχεία της σημερινής κατάστασης θυμίζουν την περίοδο του Μεσοπολέμου (1930-1940) τον 20 αιώνα.
Σήμερα, στόχος του κεφαλαίου, των αστικών κυβερνήσεων και κομμάτων είναι να βάζουν εμπόδια στη διαμόρφωση αντικαπιταλιστικής συνείδησης, ιδιαίτερα σε μία περίοδο αυτών των οξυμμένων ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας.
Είτε στηρίζοντας - όπως λένε και οι θέσεις μας - και ενισχύοντας σκοταδιστικές, ακροδεξιές, φασιστικές, εθνικιστικές, ρατσιστικές δυνάμεις και κόμματα είτε προωθώντας το αντιδραστικό ρεύμα του υποκειμενικού ιδεαλισμού, τη στρέβλωση της πραγματικότητας με τον ψεύτικο δικαιωματισμό, την ανάδειξη των ξεχωριστών ατομικών αστικών δικαιωμάτων (έγινε συζήτηση και γι αυτά σήμερα).
Επιδιώκουν συνεχώς και με διάφορους τρόπους να βάζουν εμπόδια στην ενίσχυση του Κόμματος απέναντι στην προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να “αναβαπτιστεί” στα μάτια του λαού. Θα ενισχυθεί η προσπάθεια του συστήματος να θέσει και νέα κάλπικα δίπολα, ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές πάλι, μέσω της αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, προώθησης νέων ή παλιών “σωτήρων” και δήθεν “αντισυστημικών” φωνών που υπερασπίζονται αυτή την καπιταλιστική βαρβαρότητα στην ουσία. Αυτή η προσπάθεια θα ενταθεί μπροστά στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, αφού η χρονιά που διανύουμε το 2026 έως το αργότερο πρώτο τρίμηνο του 2027, θα είναι ουσιαστικά προεκλογική περίοδος.
Η συζήτηση περί “πολιτικής σταθερότητας”, “κράτους δικαίου” και δήθεν “αντισυστημικών” δυνάμεων θα ενταθεί, με την υπερπροβολή αντιδραστικών λαϊκιστικών μορφωμάτων, όπως του Βελόπουλου ή της Λατινοπούλου, της Κωνσταντοπούλου, παλιών και νέων, όπως του Τσίπρα τώρα ή της Καρυστιανού.
Όμως, η μόνη πραγματικά αντισυστημική επιλογή είναι η αμφισβήτηση να παίρνει αντικαπιταλιστικό - αντιμονοπωλιακό περιεχόμενο και προσανατολισμό, για την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης, του καπιταλισμού, που έχει στο DNA του την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, τους πολέμους, τις κρίσεις. Υπέρτατος νόμος του είναι το κυνήγι του μέγιστου κέρδους και για να πετύχει δεν διστάζει μπροστά σε κανένα απολύτως έγκλημα.
Οι νέες τεχνολογίες στα χέρια του κεφαλαίου αξιοποιούνται ακριβώς για την ένταση της εκμετάλλευσης, την καταστολή και τη χειραγώγηση του λαού. Όλα αναδεικνύουν ότι μόνη διέξοδος για τον λαό είναι η επαναστατική ανατροπή, η οικοδόμηση του σοσιαλισμού που με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, τον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό μπορεί να βάλει στο επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες, να προσφέρει ζωή με σύγχρονα δικαιώματα.
Σήμερα υπάρχουν όλες οι αντικειμενικές προϋποθέσεις ο λαός να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις. Η αισιοδοξία των κομμουνιστών δεν πηγάζει από αυταπάτες, αλλά από τη γνώση της ιστορικής αναγκαιότητας. Από την εμπιστοσύνη στη δύναμη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, από τη μεγάλη και ηρωική πορεία του κόμματος στο διάβα των δεκαετιών. Η ανατροπή θα έρθει ως αποτέλεσμα συνειδητής, μαχητικής, οργανωμένης λαϊκής δράσης με την εργατική τάξη ως πρωτοπόρα τάξη μπροστά, με την κοινωνική αντικαπιταλιστική – αντιμονοπωλιακή συμμαχία του λαού, με το ΚΚΕ μπροστά.
Είμαστε σίγουροι ότι θα τα καταφέρουμε!».
