Σε ένα τοξικό πολιτικό περιβάλλον στο οποίο κανείς δεν μιλάει σε κανέναν ο κίνδυνος να βρεθεί η χώρα μετέωρη σε μία σοβαρή εθνική ή διεθνή κρίση, είναι ορατός.
Οι αρχηγοί δεν συνομιλούν μεταξύ τους για σοβαρά θέματα. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση ταλανίζονται από εσωκομματικές βεντέτες. Κι όλα αυτά ενώ βρισκόμαστε σε προεκλογική τροχιά με τις πολιτικές δυνάμεις να μπορεί να κληθούν μέσα στο 2026 ή στις αρχές του 2027 να σχηματίσουν συμμαχική κυβέρνηση.
Και το ερώτημα που ανακύπτει αβίαστα είναι: Πώς μπορεί να επιτευχθεί μία συμμαχική κυβέρνηση μέσα σε κλίμα απόλυτης εχθροπάθειας;
Έντονη κινητικότητα στο Προεδρικό
Στους παραπάνω λόγους μπορεί να αναζητήσει κανείς τους λόγους για την έντονη κινητικότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας Κώστα Τασούλα το τελευταίο διάστημα.
Μέχρι στιγμής ο Κ. Τασούλας έχει κάνει ραντεβού με τους πρώην πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή και Γιώργο Παπανδρέου αλλά και με την πρώην Επίτροπο Μαρία Δαμανάκη και τον πρώην αρχηγό της ΝΔ και αντιπρόεδρο του Λαϊκού κόμματος Β. Μεϊμαράκη.
Τα ραντεβού με πολιτικές προσωπικότητες από όλους τους κομματικούς και πολιτικούς χώρους δεν σταματούν εδώ. Το αμέσως προσεχές διάστημα ο Κ. Τασούλας έχει προσκαλέσει στο Προεδρικό Μέγαρο τους πρώην πρωθυπουργούς Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα τον πρώην Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο αλλά και τον πρώην υπουργό Εργασίας επί ΠΑΣΟΚ Τάσο Γιαννίτση.
Διαμορφώνει branding «γεφυροποιού»
Προφανώς όχι εν αγνοία του πρωθυπουργού αφού όλες του οι συναντήσεις δημοσιοποιούνται.
Και προφανώς όχι εν αγνοία των συνομιλητών του ότι ο ρόλος του Προέδρου είναι συγκεκριμένος και οι όποιες συνομιλίες έχουν αμιγώς πολιτικό και όχι θεσμικό χαρακτήρα.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας φαίνεται να έχει επιλέξει να διαμορφώσει το δικό του branding στην Προεδρία επιλέγοντας τον ρόλο του γεφυροποιού και του μετριοπαθούς θεσμικού συνομιλητή.
Θεωρεί ότι ταιριάζει και στον χαρακτήρα του και στο Προεδρικό κουστούμι. Η πολυετής θητεία στην έδρα του Προέδρου της βουλής άλλωστε τον ευνοεί.
Με το βλέμμα στραμμένο στις κρίσιμες β΄ κάλπες
Εξάλλου εκ του θεσμικού του ρόλου είναι πολύ πιθανόν να κληθεί να χειριστεί μετεκλογικά κρίσιμες εθνικές στιγμές. Να συγκαλέσει, δηλαδή, Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας. Όχι στις πρώτες αλλά στις δεύτερες εκλογές, εφόσον δεν υπάρξει αυτοδυναμία. Η επιρροή του Προέδρου της Δημοκρατίας σε τέτοιες οριακές καταστάσεις όπου όλα τα κόμματα θα προσπαθούν είτε να μπουν με τους όρους τους σε μία κυβέρνηση είτε να αποφύγουν μία συγκυβέρνηση , είναι καθοριστική. Αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει προνοήσει να έχει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και συνεννόησης με όλο το πολιτικό φάσμα είναι βέβαιον ότι την κρίσιμη στιγμή θα δυσκολευτεί πολύ να τα βγάλει πέρα.
Πρωτοβουλία win- win
Πέραν, όμως, των εκλογών για τον Κ. Τασούλα το στοίχημα της στοιχειώδους συνεννόησης είναι και το μόνο αντίδοτο στην καθημερινή πολιτική τοξικότητα που τείνει να πάρει μόνιμα χαρακτηριστικά. Αλλά και ένα μήνυμα προς την κοινωνία που περιμένει και θέλει την πολιτική συνεννόηση.
Το minimum εθνικής συνεννόησης και συσπείρωσης σε σοβαρά θέματα φαίνεται να ευνοεί με έναν τρόπο όλες τις πλευρές. Να είναι μία κατάσταση win -win για όλους.
Η στάση του Κ. Μητσοτάκη
Ο Κ. Μητσοτάκης που βρίσκεται σε ανοιχτό εσωκομματικό πόλεμο με τους Κ. Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά και δεν ανταλλάσσει κουβέντα με τους πολιτικούς του αντιπάλους θα ξέρει ότι υπάρχει ένα θεσμικό κέντρο – που δεν θα λειτουργεί υπονομευτικά ως προς τον ίδιο – και που θα μπορεί σε δεδομένη στιγμή να παίξει έναν κατευναστικό ή συναινετικό ρόλο. Και μάλιστα χωρίς να χρειαστεί η εμπλοκή του ίδιου του πρωθυπουργού ο οποίος θα εξακολουθεί να έχει λυμένα χέρια.
Μπορούν να ακουστούν
Υπό το ίδιο πρίσμα και οι πολιτικοί παράγοντες που περνούν το κατώφλι του Προεδρικού Μεγάρου και διατηρούν ανοικτούς διαύλους με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι απολύτως συνειδητοποιημένοι.
Γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι αρμοδιότητες του Πρόεδρου είναι συγκεκριμένες και περιορισμένες και ως εκ τούτου δεν περιμένουν ούτε λύσεις ούτε δεσμεύσεις. Από την άλλη πλευρά, όμως, ξέρουν ότι μπορούν -αν κληθούν -να καταθέσουν την γνώμη τους σε κρίσιμα πολιτικά και εθνικά ζητήματα υπηρετώντας με έναν τρόπο το εθνικό συμφέρον.
