Ζούμε σε μια περίοδο που δεν υπάρχει πια διεθνής κοινότητα, παρά μόνο το δίκαιο του ισχυρού, τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας στην τοποθέτησή του στην Επιτροπή Δυτικών Βαλκανίων της κοινοβουλευτικής επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης.
«Δεν ζούμε απλώς σε μια περίοδο που ο πόλεμος και η σύγκρουση επιλέγονται από τη διεθνή κοινότητα, αντί της διπλωματίας. Ζούμε σε μια περίοδο που δεν υπάρχει πια διεθνής κοινότητα, μόνο το δίκαιο του ισχυρού. Που οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Ρωσία έχουν αποφασίσει ότι οι διμερείς και διεθνείς διαφορές θα επιλύονται πλέον μέσω της ισχύος και του πολέμου και όχι μέσω της διπλωματίας. Παράδειγμα, η διεθνής διαφορά για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν», υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός, στην τοποθέτησή του κατά τη διάρκεια συζήτησης για τη Βοσνία- Ερζεγοβίνη.
«Πόσες ακόμη τρομοκρατικές επιθέσεις θα συμβούν όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική του πολέμου; Και πόσο περισσότερο θα αυξηθούν οι ροές μεταναστών από τις εστίες συγκρούσεων; Όλοι αυτοί που σήμερα δεν αντιδρούν και ανέχονται την κατάλυση του διεθνούς δικαίου, θα πρωτοστατούν αύριο για νέους εξοπλισμούς και για νέα μέτρα καταστολής απέναντι στη μετανάστευση», επεσήμανε.
«Αν εμείς, στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στην ΕΕ δεν εργαστούμε για ειρήνη, σταθερότητα κσι διπλωματικές λύσεις όπως η Συμφωνία των Πρεσπών, τότε ποτέ δεν θα αποκτήσουμε αξιοπιστία ως διεθνής δύναμη. Και άλλες δυνάμεις θα γίνουν ακόμη πιο ισχυρές στην περιοχή και ειδικά στα Βαλκάνια», τόνισε ακόμα ο Αλέξης Τσίπρας.
Η τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα στη συνεδρίαση της Επιτροπής Δυτικών Βαλκανίων της κοινοβουλευτικής επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης
«Διανύουμε μια περίοδο όλο και μεγαλύτερης αποσταθεροποίησης και πολέμων. Στην Ουκρανία, μετά την παράνομη εισβολή της Ρωσίας.
Στην Ανατολική Μεσόγειο, μετά τις συνεχείς ισραηλινές επιθέσεις στην Παλαιστίνη με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς αμάχους. Και στη Μέση Ανατολή, μετά τους βομβαρδισμούς του Ιράν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς σχετικά με αυτή την κατάσταση, αλλιώς δεν θα μπορέσουμε να την υπερβούμε. Δεν ζούμε απλώς σε μια περίοδο όπου ο πόλεμος και η σύγκρουση επιλέγονται από τη διεθνή κοινότητα, αντί της διπλωματίας.
Ζούμε σε μια περίοδο όπου δεν υπάρχει πια διεθνής κοινότητα, μόνο το δίκαιο του ισχυρού. Όπου οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Ρωσία έχουν αποφασίσει ότι οι διμερείς και διεθνείς διαφορές θα επιλύονται πλέον μέσω της ισχύος και του πολέμου και όχι μέσω της διπλωματίας. Παράδειγμα, η διεθνής διαφορά για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Και όσο περισσότερο βυθιζόμαστε στην αποσταθεροποίηση, τόσο βλέπουμε τα κενά που δημιουργούνται, όπως στη Συρία, όπου δεκάδες Χριστιανοί σκοτώθηκαν από τρομοκρατική επίθεση. Αναρωτιέμαι, πόσες ακόμη τρομοκρατικές επιθέσεις θα συμβούν όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική του πολέμου έναντι της διπλωματίας, οδηγώντας τον κόσμο μας σε μεγαλύτερη αστάθεια και αφήνοντας όλο και μεγαλύτερα πολιτικά κενά.
Και πόσο περισσότερο θα αυξηθούν οι ροές μεταναστών που φεύγουν από εστίες συγκρούσεων, όπως βλέπουμε να συμβαίνει από τη Λιβύη προς την Ελλάδα. Και μετά όλοι αυτοί που σήμερα δεν αντιδρούν και ανέχονται τη κατάλυση του διεθνούς δικαίου, θα πρωτοστατούν για νέους εξοπλισμούς και νέα μέτρα καταστολής απέναντι στη μετανάστευση και την τρομοκρατία που θα έχει φουντώσει.
Πρόκειται για έναν αδιέξοδο, φαύλο κύκλο. Και η Ευρώπη που στέκεται απέναντι σε αυτες τις δραματικές εξελίξεις;
Δυστυχώς δεν έχει ένα όραμα για ειρήνη και σταθερότητα ή την ισχύ να εργαστεί προς την κατεύθυνση της ειρήνης, της σταθερότητας και του διεθνούς δικαίου, καθώς και μιας αποτελεσματικής μεταναστευτικής πολιτικής.
Γι’ αυτό, είναι ακόμη πιο σημαντικό - με όση δύναμη διαθέτουμε- να αγωνιστούμε για περισσότερη ειρήνη, ασφάλεια, σταθερότητα και σεβασμό των διεθνών συνόρων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Είτε αυτό έχει να κάνει με τη Μέση Ανατολή, είτε με την Ανατολική Μεσόγειο, είτε με τα Βαλκάνια. Και ιδιαίτερα τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Γιατί αν δεν υπάρχει διεθνής κοινότητα να υποστηρίξει την ειρήνη και τη συμφιλίωση ενεργά και εποικοδομητικά και με έναν έξυπνο και διπλωματικό τρόπο στη Βοσνία, απέναντι στις τάσεις απόσχισης, τότε δεν θα υπάρχει ειρήνη.
Και αν δεν υπάρχει ειρήνη στη Βοσνία, δεν θα υπάρχει ειρήνη στα Βαλκάνια. Ας μην ξεχνάμε ότι τα Βαλκάνια ήταν βυθισμένα στον πόλεμο μόλις πριν 25 χρόνια.
Αν εμείς, στο Συμβούλιο της Ευρώπης αλλά και στην ΕΕ, δεν εργαστούμε προς αυτήν την κατεύθυνση, τότε ποτέ δεν θα αποκτήσουμε αξιοπιστία ως διεθνής δύναμη. Και άλλες δυνάμεις θα γίνουν ακόμη πιο ισχυρές στην περιοχή.
Αυτός ήταν ο στόχος μας με τη Συμφωνία των Πρεσπών το 2018 όταν αποδείξαμε ότι ήταν δυνατό να σταθούμε απέναντι στον εθνικισμό και να βρούμε αμοιβαία αποδεκτές λύσεις μέσω της διπλωματίας. Και αυτό ήταν επίσης που προσπάθησε να κάνει νωρίτερα η Ελλάδα με την Ατζέντα της Θεσσαλονίκης το 2003.
Απέναντι σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να υποστηρίξω το Σχέδιο Δράσης του Συμβουλίου της Ευρώπης στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Και τη διαδικασία σύνταξης της Έκθεσης για τη Βοσνία από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση.
Αλλά πιστεύω ότι μπορούμε να κάνουμε ακόμη περισσότερα. Και προσβλέπω στη συμβολή σας στη συζήτησή μας για σημαντικά ζητήματα της περιοχής όπως η δημοκρατική ασφάλεια, η περιφερειακή ειρήνη και η διαδικασία διεύρυνσης της ΕΕ.
Με αυτά το λόγια θα ήθελα να καλωσορίσω τον κ. Εντίν Φόρτο, Υπουργό Επικοινωνιών και Μεταφορών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ο οποίος έχει αναφερθεί πολύ συχνά στην ανάγκη να ξεπεραστεί ο διαχωρισμός κατά εθνοτικές γραμμές στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Και είναι ένας από τους ιδρυτές της “Πλατφόρμας για την Ειρήνη, τη Σταθερότητα, το Ευρωπαϊκό Μέλλον και την Οικονομική Πρόοδο” που υπογράφηκε από 10 πολιτικά κόμματα τον Μάιο αυτού του έτους».
