Οι δυο κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ, Παύλος Γερουλάνος και Δημήτρης Μάντζος, ο εκπρόσωπος Κ. Τσουκαλάς και ο βουλευτής Επικρατείας Π. Δουδωνής, που είχε αναλάβει τη σχετική πρωτοβουλία, θύμισαν ότι η κυβέρνηση κατέθεσε τροπολογία για την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης των Σπαρτιατών, έναν χρόνο μετά την απόρριψη ανάλογης τροπολογίας του ΠΑΣΟΚ.
Είναι μια «γραμμή» που ακολουθούν με συνέπεια το τελευταίο διάστημα, χωρίς αυτό να αποφέρει πολιτικά οφέλη για το ΠΑΣΟΚ που προβάλλει τη σοβαρότητά του χωρίς να επιβραβεύεται από τη βάση γι αυτό.
Με άλλα λόγια: Το ΠΑΣΟΚ αποδεικνύει στην πράξη ότι προωθεί προτάσεις που επηρεάζουν τις κυβερνητικές αποφάσεις αλλά αυτό δεν φαίνεται να αρκεί για να γίνει ανταγωνιστικό κόμμα προς τη ΝΔ.
Αλλωστε, ο πρωθυπουργός αντιμετωπίζει αυτή τη στάση σαν ένδειξη αδυναμίας. Αυτό δείχνει ο ειρωνικός τρόπος με τον οποίο αναφέρθηκε ο Κ. Μητσοτάκης στον Ν. Ανδρουλάκη στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ και τον Απ. Μαγγηριάδη: «Το ΠΑΣΟΚ έχει μια σοβαροφάνεια, όμως διαπιστώνουμε ότι συχνά κάνει ατεκμηρίωτες και ακοστολόγητες προτάσεις» είπε χαρακτηριστικά.
Το ερώτημα που προκύπτει εκ των πραγμάτων είναι αν η εποικοδομητική-παραγωγική αντιπολίτευση, όπως την έχει προσδιορίσει ο Ν. Ανδρουλάκης, αρκεί για να περάσει το ΠΑΣΟΚ το 20% στις δημοσκοπήσεις ή, αν, αντίθετα, αυτός είναι ο δρόμος για να παραμείνει δεύτερο κόμμα χωρίς προοπτική εκλογικής νίκης.
Με αφορμή την κατάθεση τροπολογίας από το ΥΠΕΣ για τους Σπαρτιάτες, ο Παύλος Γερουλάνος έκανε μια σύνοψη που εκφράζει τις σκέψεις που επικρατούν στην Χαριλάου Τρικούπη:
«Είναι ακόμα ένα θέμα στο οποίο αν το ΠΑΣΟΚ δεν πίεζε, δεν θα γινόταν τίποτα. Έχουν μαζευτεί πλέον πολλά: φορολόγηση υπερκερδών εταιρειών ενέργειας, goldenvisa, αυτοτελής φορολόγηση εφημεριών γιατρών του ΕΣΥ, ένταξη υγειονομικών στα βαρέα και ανθυγιεινά και πρόσφατα χρεώσεις και προμήθειες τραπεζών. Σε όλα τα παραπάνω, ό,τι έκανε η κυβέρνηση ήταν πολύ λίγο, πολύ αργά. Χωρίς την πίεση του ΠΑΣΟΚ, δεν θα έκανε τίποτα».
Η κυβέρνηση δεν δείχνει να ενοχλείται από τις επίμονες διακηρύξεις του ΠΑΣΟΚ ότι με πρωτοβουλία της αξιωματικής αντιπολίτευσης άνοιξε ο δρόμος που ακολουθεί. Αδιαφορεί και καλεί το ΠΑΣΟΚ να κάνει ακόμη πιο γενναία βήματα προς αυτή την κατεύθυνση εγκαταλείποντας την κουλτούρα ενός πράσινου ΣΥΡΙΖΑ, όπως χαρακτηρίζουν το ΠΑΣΟΚ κάθε φορά που ασκεί σκληρή αντιπολίτευση.
Στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ έχει αρχίσει να αναπτύσσεται προβληματισμός για τα όρια της συγκεκριμένης στρατηγικής που στηρίζεται στην απόσταση από τα κόμματα του προοδευτικού χώρου και στην τεκμηριωμένη κριτική προς την κυβέρνηση χωρίς πρόθεση μετωπικής σύγκρουσης.
Σε πρώτη ανάγνωση, αυτή η τακτική αποσκοπεί στην διείσδυση στο χώρο του κέντρου, όπου του ΠΑΣΟΚ έχει ανακτήσει σημαντικά ερείσματα. Σε δεύτερη ανάγνωση, δεν φέρνει εισροές από αριστερά και δεν απαντά στο κοινωνικό αίτημα για πολιτική αλλαγή.
Το βέβαιο είναι ότι δεν υπάρχει εύκολος και σίγουρος δρόμος για το ΠΑΣΟΚ που βρέθηκε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης χάρη στη νέα διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και πέρασε μια περίοδο ευφορίας μετά την επανεκλογή του Ν. Ανδρουλάκη στην ηγεσία.
Πιθανό είναι επίσης ότι αυτή η ευχάριστη περίοδος τελειώνει και στο εξής θα μετριούνται οι επιδόσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης με πιο αυστηρό τρόπο από φίλους, αντιπάλους και παρατηρητές. Συνήθως, σε τέτοιες περιπτώσεις, οι φίλοι λιγοστεύουν και απομακρύνονται.
