Ο Αλέξης Τσίπρας εξέφρασε την ανησυχία του για την έναρξη των πλειστηριασμών εν μέσω της κρίσης της πανδημίας και προειδοποίησε για «δεύτερο μεγάλο κύμα οφειλετών, επιχειρηματιών και φυσικών προσώπων» που δεν χρειάστηκε να μπούν στο νόμο Κατσέλη, αλλά τώρα, λόγω της επιδείνωσης από την απώλεια εργασίας ή τη μείωση εισοδήματος, θα αδυνατούν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους. Επιπλέον, έκανε λόγο για «νομοθετική καινοτομία», όσον αφορά την πρόβλεψη πτώχευσης φυσικών προσώπων εκτός από «επιχειρήσεις και κράτη», όπως σημείωσε.
«Οκτώ μνημονιακά χρόνια με διαφορετικές κυβερνήσεις, όλες όχι μόνο η δική μας, ο Σαμαράς, ο Παπανδρέου, ο Παπαδήμος, δεν πειράξανε την προστασία της πρώτης κατοικίας», υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, προσθέτοντας ότι όταν θα αρχίσουν οι πλειστηριασμοί, «χιλιάδες άνθρωποι θα χάσουν τα σπίτια τους ή θα έχουν αγωνία». Πρόσθεσε, επίσης, ότι οι ευάλωτοι που έχουν εισόδημα πάνω από 7.000 ευρώ αλλά αδυνατούν να ανταπεξέλθουν λόγω των συνθηκών, δεν προστατεύονται και θα μπουν σε διαδικασία πτώχευσης.
Ο Αλ. Τσίπρας επισήμανε, ότι στην ΕΕ η τάση είναι η παράταση της αναστολής πτωχεύσεων μέχρι τα μέσα του νέου έτους σε πολλές περιπτώσεις, ενώ στην Ελλάδα η κυβέρνηση νομοθετεί «επισπεύδοντας», την άμεση πτώχευση και τη ρευστοποίηση περιουσιών. «Αυτό δεν έχει λογική», είπε χαρακτηριστικά, σχολιάζοντας ότι «αυτή είναι ευκαιρία των τραπεζών να ρευστοποιήσουν τις περιουσίες, όχι δεύτερη ευκαιρία».
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ προειδοποίησε για τον «μεγάλο κίνδυνο διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής» από το νέο πτωχευτικό κώδικα, καθώς, όπως είπε, μόνο στον χώρο που εκπροσωπεί η ΓΣΕΒΕΕ, το «81% των επιχειρήσεων έχουν μπει μέσα». Ο κ. Καββαθάς έκανε επίσης λόγο για «κακό τάιμινγκ», λόγω της πανδημίας, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι μετά τη δεκαετή οικονομική κρίση στην Ελλάδα δεν προϋπήρχε μια κατάσταση κανονικότητας, ακόμα και αν «δεν το συζητάμε πλέον». Όπως ανέφερε, ο δείκτης οικονομικού κλίματος έπεσε 40 μονάδες, «συμπαρασύροντας όλους τους δείκτες», όπως τον κύκλο εργασίας, την απασχόληση, τις επενδύσεις, με αποτέλεσμα η κατάσταση να επιστρέφει «βίαια» στο 2012-2013, δηλαδή «στο ζενίθ της προηγούμενης κρίσης».
Τέλος, χαρακτήρισε «ψευδεπίγραφο νόμο» τη νομοθεσία για τη «δεύτερη ευκαιρία», υποστηρίζοντας ότι για να ισχύει πραγματικά θα έπρεπε να συνδέεται με έναν μηχανισμό έγκαιρης προειδοποίησης για τις επιχειρήσεις. Πρόκειται γα «έκπτωση των δικαιωμάτων των πολιτών», τόνισε και κατέληξε πως το μεγάλο ζητούμενο είναι, παράλληλα με την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος να υπάρχει και «διασφάλιση» στην κοινωνία, «που έχει υποστεί 10 χρόνια μαρτυρίου και συνεχίζει μ' ένα νέο μαρτύριο που δεν ξέρουμε πότε θα τελειώσει».
