Ακολουθεί η επιστολή προς την ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη:
Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις βαρύγδουπες δηλώσεις σας που έχουν να κάνουν με το κέντρο της πόλης μας και με το πόση τάξη έβαλε η υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Παπακώστα από τη στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα.
Παρόλη την καλή μας διάθεση, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τα αποτελέσματα των πολιτικών που ευαγγελίζεται η υφυπουργός. Το κέντρο της πόλης, και πριν αναλάβει και αφού ανέλαβε καθήκοντα, παραμένει «μπάχαλο», όπως το χαρακτήρισε η ίδια. Θυμίζω μάλιστα και την έκπληξη που είχε ζωγραφισμένη στα μάτια του ο Γιώργος Αυτιάς (στου οποίου την εκπομπή έγινε η απίστευτη δήλωση) που τόνιζε στην υφυπουργό ότι ακριβώς δύο ημέρες πριν, όπως κάθε Παρασκευή, για άλλη μία φορά στα Εξάρχεια έπεσαν βροχή οι Μολότοφ. Μόνο που εκείνη προσπέρασε τα σχόλιά του σαν να μην έγιναν ποτέ.
Κι αν για την κα. Παπακώστα οι Μολότοφ δεν είναι «μπάχαλο», μήπως θα μπορούσε να μας εξηγήσει κάποια από εσάς, πως θα χαρακτηρίζατε την κατάσταση που επικρατεί στα Εξάρχεια; Γιατί στο δικό μου «τεφτέρι» το γεγονός ότι ένα Σώμα όπως το Λιμενικό αδυνατεί να κάνει μία απλή σύλληψη εμπόρων ναρκωτικών στα Εξάρχεια, σημαίνει ότι υπάρχει άβατο. Και δεν είναι ένα απλό άβατο. Είναι απολύτως οργανωμένο. Με έτοιμες ομάδες κρούσης, που έχουν βάρδιες και είναι οπλισμένες με Καλάσνικοφ, μαχαίρια και ρόπαλα και σε ετοιμότητα προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον όποιο εισβολέα. Βέβαια η κα. Παπακώστα πάλι είπε σε δηλώσεις της ότι δεν υπάρχει άβατο. Θέλω να της πω -σε απλά ελληνικά- ότι ζει σε εικονική πραγματικότητα.
Καλό θα ήταν λοιπόν πριν κάνετε δηλώσεις που δεν μπορούν να πείσουν κανένα νοήμονα άνθρωπο, να μας πείτε αν θα τολμούσε ένα μέλος της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου σας να κυκλοφορήσει οπουδήποτε στους δρόμους της Αθήνας χωρίς συνοδεία αστυνομικών δυνάμεων, ώστε να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι τι ακριβώς συμβαίνει. Βέβαια αυτό είναι κάτι που φαντάζομαι ότι αποκλείεται για πολλούς και διαφόρους λόγους.
Και αυτό σας το λέω εγώ που εδώ και δύο χρόνια καθημερινά περπατώ στο κέντρο της πόλης μας και στις γειτονιές της Αθήνας. Μιλάω με επαγγελματίες, μιλάω με κατοίκους και όλοι καταλήγουν στα ίδια λόγια: «Φοβόμαστε να κυκλοφορήσουμε, φοβόμαστε μέσα στα σπίτια μας. Κάντε κάτι».
Δεν θέλουμε να χαλάσουμε το αφήγημα της κυρίας Παπακώστα, αλλά και στο κέντρο της Αθήνας, στο Μοναστηράκι, στο Θησείο, στο Πεδίον του Άρεως, στην ΑΣΟΕΕ τόσο το οργανωμένο έγκλημα, το εμπόριο ναρκωτικών, αλλά και το μικροέγκλημα... οργιάζουν, να μου επιτραπεί η έκφραση. Το Πεδίον του Άρεως παραμένει κατειλημμένο και δυσπρόσιτο με το που φεύγει το φως της ημέρας και στο Μοναστηράκι εξακολουθούν να κλέβουν. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Και το όποιο έργο παράγεται, οφείλεται αποκλειστικά στις υπεράνθρωπες προσπάθειες των αστυνομικών, οι οποίοι με τα πενιχρά μέσα που εσείς τους παρέχετε και τα οποία συμπληρώνουν πληρώνοντάς τα από τον μισθό τους, αγωνίζονται να επιβάλουν τον νόμο και την τάξη.
