«Αντιδρούν τα κόμματα του δικομματισμού, γιατί δεν κατάφεραν να ικανοποιήσουν καμία από τις προγραμματικές τους δεσμεύσεις. Αντιδρούν γιατί δεν μπορούν να αντέξουν ότι μια αριστερή κυβέρνηση, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, κατάφερε να είναι συνεπής και με το πρόγραμμά της και με την έξοδο από το μνημόνιο».
Αναφερόμενος στα περί έλλειψης αυτοκριτικής της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, ο κ. Φάμελλος σημείωσε: «Κάναμε εκλογές και θέσαμε το νέο πρόγραμμα της κυβέρνησης στην κρίση του ελληνικού λαού, προφανώς έχοντας αντίθετους και ανθρώπους που συμμετείχαν το πρώτο εξάμηνο στην κυβέρνησή μας. Δεν αρνηθήκαμε ποτέ την αυτοκριτική, αλλά επιπλέον ζητήσαμε την κρίση του ελληνικού λαού».
Ο αν. υπουργός αναρωτήθηκε «για ποιο λόγο άραγε σήμερα η ΝΔ ζητάει να γυρίσουμε στα μνημόνια και δηλώνει ότι φεύγουμε από την ασφάλεια του φθηνού δανεισμού» και σχολίασε: «Γι' αυτή τη θέση θα κάνει κάποια αυτοκριτική; Για να μη μιλήσουμε βέβαια για τις δηλώσεις περί προληπτικής γραμμής του κ. Στουρνάρα. Δεν έχουν και δεν είχαν το πολιτικό μέγεθος να αναμετρηθούν με τους Έλληνες για ένα τέτοιο νεοφιλελεύθερο πολιτικό πρόγραμμα και ήθελαν τις πλάτες του κ. Σόιμπλε, της κ. Μέρκελ, ή οποιουδήποτε άλλου, για να εφαρμόσουν νεοφιλελεύθερες γραμμές στην Ελλάδα. Πίσω από τις νεοφιλελεύθερες γραμμές όμως, ήθελαν να κρύψουν τη μεγαλύτερη διαπλοκή που υπήρχε την εποχή της χειρότερης κρίσης. Γιατί τα μεγαλύτερα "ντιλ" έγιναν μέσα στο μνημόνιο. Θέλω να πω σε όλον αυτό τον κόσμο του πολιτικού παρελθόντος της Ελλάδας, ότι δεν θα έχουν πια συμμάχους για να περνάνε νεοφιλελεύθερες γραμμές στην Ελλάδα. Τελείωσαν πλέον εκείνοι, που μέσω των μνημονίων ήθελαν να εφαρμόσουν, άδικες για τη χώρα πολιτικές».
Ο κ. Φάμελλος επανέλαβε, ότι τα δύο ζητήματα που είναι σε προτεραιότητα για την κυβέρνηση σε σχέση με τη χώρα, αλλά και με την Ευρώπη, είναι το θέμα της εργασίας και εξ αυτής το θέμα του εθνικού προϊόντος - άρα οικονομική ανάπτυξη και ευημερία - και το θέμα της δημοκρατίας, δηλαδή το θέμα της εμβάθυνσης και του κοινωνικού κράτους, αλλά και των θεσμών δημοκρατίας και των κανόνων ισοτιμίας, μιας και το κράτος, όπως είπε, δεν χαρακτηριζόταν από ισοτιμία και ισονομία, αλλά από σοβαρή διαπλοκή και διαφθορά.
