Στόχος της Συνόδου των Μεσογειακών Χωρών της Ε.Ε. που συγκαλεί ο Έλληνας πρωθυπουργός, είναι, όπως τονίζουν κυβερνητικές πηγές: «η ενίσχυση της συνεργασίας και του συντονισμού ώστε οι ευρωμεσογειακές χώρες να ενδυναμώσουν την παρέμβαση τους στην ευρωπαϊκή ατζέντα και να ενισχύσουν το αποτύπωμά τους σε αυτήν».
Σύμφωνα με πληροφορίες, τρεις είναι οι βασικοί άξονες που θα αποτελέσουν την θεματολογία της συζήτησης που θα διεξαχθεί ανάμεσα στον Έλληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, τον πρόεδρο της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, τον πρόεδρο της Κύπρου, Νίκο Αναστασιάδη, τον πρωθυπουργό της Ιταλίας, Ματέο Ρέντσι, της Πορτογαλίας, Αντόνιο Κόστα, της Μάλτας, Τζόζεφ Μουσκάτ, και υψηλόβαθμο στέλεχος της Ισπανικής κυβέρνησης (η παρουσία του Μαριάνο Ραχόι στην Αθήνα δεν είναι εφικτή, καθώς μετά τις τελευταίες εξελίξεις στο ισπανικό κοινοβούλιο, ο χαρακτήρας της κυβέρνησής του παραμένει υπηρεσιακός):
α) Ζητήματα εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, με έμφαση στην περιφερειακή ασφάλεια και την ειρήνη.
β) Ανάπτυξη με έμφαση στην αντιμετώπιση της ανεργίας, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και την προσέλκυση επενδύσεων.
γ) Ευρωπαϊκή πολιτική για το μεταναστευτικό-προσφυγικό.
Οι εργασίες της συνόδου θα ξεκινήσουν το μεσημέρι της Παρασκευής, στο Ζάππειο Μέγαρο, με τη συζήτηση των ηγετών να διαρθρώνεται σε δύο γύρους. Αρχικά θα πραγματοποιηθεί συζήτηση των αρχηγών, στην οποία θα συμμετέχουν και συνεργάτες τους. Μετά την οικογενειακή φωτογραφία η συζήτηση θα συνεχιστεί στο πλαίσιο γεύματος εργασίας αποκλειστικά ανάμεσα στους αρχηγούς και θα ακολουθήσουν δηλώσεις των ηγετών.
Η Σύνοδος των Μεσογειακών Χωρών της Ε.Ε, πραγματοποιείται σε μια κρίσιμη περίοδο για την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά και το Brexit, και μόλις μια εβδομάδα πριν από την άτυπη σύνοδο των 27 κρατών-μελών της ΕΕ, στην Μπρατισλάβα, που συνέρχεται με αντικείμενο το μέλλον της Ευρώπης. Ήδη με παρέμβασή του από τη συνάντηση των σοσιαλιστών αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, στο Παρίσι, όπου συμμετείχε ως παρατηρητής, ο Αλέξης Τσίπρας -ενόψει και της συνόδου στη Μπρατισλάβα- είχε τονίσει την αναγκαιότητα να υπάρξει κοινή στάση στην κατεύθυνση της επιδίωξης να ενισχυθούν τα υπάρχοντα αδύναμα αναπτυξιακά εργαλεία, «μεταφέροντας πόρους προς το Νότο και την περιφέρεια».
