Η εφημερίδα «Στο Καρφί» που ίδρυσε και της έδωσε υπόσταση ο Νίκος Κακαουνάκης και που τώρα διευθύνει ο Ανδρέας Παπαδόπουλος πραγματοποιεί στην εβδομαδιαία του έκδοση το Σάββατο μια πολύ ενδιαφέρουσα παρέμβαση.
«Μόνο έτσι, με συσπείρωση όλων των προοδευτικών δυνάμεων, με τις αντιθέσεις τους και τις αντιφάσεις τους, μπορεί να ηττηθεί η δεξιά και η ηγεμονία του κ. Μητσοτάκη, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω κλονίζεται» σημειώνει στο κύριο άρθρο της η εφημερίδα που στηρίζει διαχρονικά το ΠΑΣΟΚ- και τώρα, χωρίς αστερίσκους, την ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη.
Και τονίζει: «Η αλλαγή πρέπει να είναι προς όφελος της πλατιάς πλειοψηφίας του λαού, που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, που διεκδικεί την κοινωνική κινητικότητα, η οποία περνάει μέσα από τη στήριξη της δημόσιας παιδείας, της ενίσχυσης του ρόλου της δικαιοσύνης και τις ίσες ευκαιρίες. Αυτή, λοιπόν, είναι η πραγματική αλλαγή για την οποία πρέπει να αγωνιστεί το ΠΑΣΟΚ σε αγαστή συνεργασία με τις δυνάμεις που βρίσκονται στα αριστερά του. Ο «εχθρός» είναι αποκλειστικά στα δεξιά. Πρέπει, συνεπώς, άμεσα η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να ανοίξει τις φτερούγες της και να αγκαλιάσει όλες τις δυνάμεις με τις οποίες έχει συναντηθεί στην Βουλή, στους μαζικούς χώρους, στους δρόμους της φωτιάς. Ενόψει και του συνεδρίου το προσκλητήριο του ΠΑΣΟΚ πρέπει να έχει πολλούς αποδέκτες…».
ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ» ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:
«Ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Παπανδρέου επαναλάμβανε μονότονα πως είχε έναν και μοναδικό αντίπαλο, ο οποίος δεν ήταν άλλος από την δεξιά. Κατάφερε με την πολιτική του μαεστρία να ενώσει ποικίλα ιστορικά ιδεολογικά ρεύματα που ήταν διάσπαρτα ή και ανταγωνιστικά και να τους δώσει ενιαία φωνή. Για αυτό και εξέφρασε τέτοιες μέρες πριν από 44 χρόνια το καθολικό αίτημα για αλλαγή, για αυτό και ένας στους δυο Έλληνες είχαν ρίξει στην κάλπη το ψηφοδέλτιο με τον ήλιο. Πέτυχε τη μεγαλύτερη συσπείρωση αριστερών, κεντροαριστερών και κεντρώων δυνάμεων, που η κάθε μία είχε το δικό της ζωτικό χώρο και το δικό της μερίδιο από τη νομή της κομματικής εξουσίας. Προφανώς και έπαιζε ρόλο το κλίμα και οι ανάγκες της εποχής, προφανέστατα έπαιζε καταλυτικό ρόλο ο χαρισματικός ηγέτης που μπορούσε να συνθέτει την πανσπερμία των απόψεων. Οι εποχές εννοείται πως δεν είναι ίδιες, μοιάζουν όμως οι ανάγκες. Όπως έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 50’, όπως έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 70’, πρέπει να γίνει και τώρα ένα γενναίο πανδημοκρατικό προσκλητήριο από τον Νίκο Ανδρουλάκη. Μόνο έτσι, με συσπείρωση όλων των προοδευτικών δυνάμεων, με τις αντιθέσεις τους και τις αντιφάσεις τους, μπορεί να ηττηθεί η δεξιά και η ηγεμονία του κ. Μητσοτάκη, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω κλονίζεται. Κλονίζεται πρωτίστως εκ των έσω. Και εδώ είναι το μεγάλο ζητούμενο. Η αλλαγή δεν πρέπει να αφορά τους εσωτερικούς συσχετισμούς και τις φατρίες της ΝΔ, που για λόγους αυτοσυντήρησης θα αναζητήσουν τον επόμενο ηγέτη που θα τους διατηρήσει στο απάγκιο της εξουσίας. Η αλλαγή πρέπει να είναι πραγματική, κοινώς υπέρ των δυνάμεων που δεν έχουν ταξικές εμμονές, που δεν βλέπουν το κράτος ως λάφυρο, που δεν είναι όργανα συγκεκριμένων συμφερόντων, που δεν θέλουν μια κοινωνία των ολίγων και εκλεχτών. Η αλλαγή πρέπει να είναι προς όφελος της πλατιάς πλειοψηφίας του λαού, που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, που διεκδικεί την κοινωνική κινητικότητα, η οποία περνάει μέσα από τη στήριξη της δημόσιας παιδείας, της ενίσχυσης του ρόλου της δικαιοσύνης και τις ίσες ευκαιρίες. Αυτή, λοιπόν, είναι η πραγματική αλλαγή για την οποία πρέπει να αγωνιστεί το ΠΑΣΟΚ σε αγαστή συνεργασία με τις δυνάμεις που βρίσκονται στα αριστερά του. Ο «εχθρός» είναι αποκλειστικά στα δεξιά. Πρέπει, συνεπώς, άμεσα η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να ανοίξει τις φτερούγες της και να αγκαλιάσει όλες τις δυνάμεις με τις οποίες έχει συναντηθεί στην Βουλή, στους μαζικούς χώρους, στους δρόμους της φωτιάς. Ενόψει και του συνεδρίου το προσκλητήριο του ΠΑΣΟΚ πρέπει να έχει πολλούς αποδέκτες…».
Για την αντιγραφή...
Β.Σκ.
