Ένα φάντασμα πλανιέται το τελευταίο διάστημα πάνω από το Μαξίμου, το φάντασμα των πρόωρων εκλογών.
Ο πρωθυπουργός απορρίπτει δημοσίως και ιδιωτικώς απολύτως το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, κορυφαίοι υπουργοί όμως το υποστηρίζουν, ενώ και δεκάδες αναλυτές το θεωρούν ως τη μοναδική διέξοδο πρωτίστως από την έκταση που λαμβάνουν τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ. Επιπλέον, η άρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απορρίψει –τουλάχιστον προς ώρας– τη ρήτρα διαφυγής από τους υφιστάμενους δημοσιονομικούς κανόνες δυσκολεύει πολύ το ύψος των παροχών που υπολόγιζε η κυβέρνηση ενόψει της κάλπης, εφόσον οι εκλογές διεξάγονταν το 2027.
Το θέμα των πρόωρων εκλογών αντικειμενικά είναι πάνω στο τραπέζι. Όμως, η εκλογολογία που δημοσίως αναπτύσσεται μόνο αρνητική είναι για το Μέγαρο Μαξίμου.
Πρώτον, στερεί από τον πρωθυπουργό το όπλο του αιφνιδιασμού σε περίπτωση που αποφασίσει να προχωρήσει σε κάλπες πριν από το καλοκαίρι. Ήδη, ο Αλέξης Τσίπρας διεμήνυσε πως και τον Μάιο να προχωρήσει σε εκλογές ο πρωθυπουργός, το κόμμα του θα είναι έτοιμο, ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει να επισπεύδει τις εξελίξεις, όπως και η Μαρία Καρυστιανού, ενώ το ΠΑΣΟΚ με το Συνέδριό του δείχνει να ηρεμεί –τουλάχιστον προς το παρόν– τα εσωκομματικά του προβλήματα. Όλοι πλέον ετοιμάζονται και για εκλογές πριν από το καλοκαίρι.
Δεύτερον, για πρώτη φορά από τότε που ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δείχνει να αμφισβητείται μαζικά μια απόφασή του στρατηγικού χαρακτήρα, όπως δείχνει να είναι τώρα η εξάντληση της τετραετίας, καθώς ακόμα και κορυφαίοι υπουργοί διαρρέουν ότι οι κάλπες πρέπει να στηθούν άμεσα, πριν από το καλοκαίρι.
Τρίτον, δείχνει πως η κυβέρνηση φοβάται τα σκάνδαλα και θέλει να τα υποκρύψει μέσω μιας τακτικής κίνησης που είναι μια επικράτηση στις κάλπες. Έτσι, δικαιώνει την αντιπολίτευση για την κριτική που της γίνεται για συγκάλυψη. Ιδίως το σκάνδαλο των υποκλοπών, που εκτιμάται ότι θα λάβει μεγάλες διαστάσεις το επόμενο διάστημα, αλλά και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι πως η νέα δικογραφία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, θα ζητά την άρση ασυλίας δέκα «γαλάζιων» βουλευτών, κάποιοι εξ αυτών πρώην υπουργοί, εκτιμάται ότι θα φτάσει στη Βουλή προς τα τέλη Απριλίου. Η κυβέρνηση δηλαδή δεν αποφεύγει το θέμα ακόμα και αν προσφύγει άμεσα σε πρόωρες κάλπες.
Τέταρτον, με τη δημόσια συζήτηση για τις πρόωρες εκλογές η κυβέρνηση εμφανίζει μια ηττοπάθεια: «Αν δεν γίνουν τώρα εκλογές και γίνουν μετά το καλοκαίρι ή πολύ περισσότερο τη νέα χρονιά, θα έχουμε μεγάλες απώλειες, αν είμαστε πρώτο κόμμα μπορεί να μπει θέμα προσώπου για την πρωθυπουργία» κ.ο.κ. Αν δεν επιλεγεί ο πολιτικός αιφνιδιασμός με τις πρόωρες κάλπες, θα δημιουργηθεί ένα βαρύ πολιτικό κλίμα που δημοσκοπικά θα λειτουργήσει σε βάρος του κυβερνώντος κόμματος.
Σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα «πρόωρες εκλογές τώρα ή μετά» είναι απολύτως υπαρκτό. Και όσο και αν το αρνιέται τώρα ο πρωθυπουργός, θα κληθεί να το αντιμετωπίσει το επόμενο διάστημα. Πότε; Πρώτον, όταν ο πόλεμος είναι κοντά στη λήξη του. Δεύτερον, όταν φανεί οριστικά αν η ΕΕ θα άρει ή όχι την ρήτρα διαφυγής από τους υφιστάμενους δημοσιονομικούς κανόνες, καθώς η Αθήνα δεν πρόκειται να κινηθεί μοναχικά όπως άλλες χώρες, π.χ. η Ισπανία. Όσον αφορά υποθέσεις όπως οι υποκλοπές και η δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, μόνο επιταχυντικά μπορεί να λειτουργήσουν ως προς τις πολιτικές εξελίξεις.
(Το κείμενο έχει γραφτεί για την εφημερίδα Απογευματινή της Δευτέρας)
