Θυμάστε τον Παύλο Γερουλάνο που έθεσε διορία δύο μηνών για να κουνηθεί η βελόνα στο ΠΑΣΟΚ, γιατί διαφορετικά η κλεψύδρα τελειώνει;
Σήμερα λήγει η δίμηνη προθεσμία που έθεσε ο «δελφίνος» της Χαριλάου Τρικούπη εισάγοντας και καθιερώνοντας τη «βελόνα που δεν κουνιέται» στην πολιτική ορολογία, πλην όμως η βελόνα της διαφοράς με τη ΝΔ μοιάζει να είναι στο ίδιο σημείο, όπως και τα ποσοστά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις δημοσκοπήσεις.
Η αλήθεια είναι πως στη Χαριλάου Τρικούπη δεν κατανοούν απόλυτα την πραγματικότητα, την οποία πραγματικότητα –όπως διεμήνυε ένας μεγάλος φιλόσοφος– για να την αλλάξεις πρέπει να την κατανοήσεις. Και επιπλέον, με ποια πειστικότητα θα ισχυρίζεσαι στην τελική ευθεία προς τις κάλπες πως στόχος σου είναι η πρώτη θέση όταν έχεις νταμπλ σκορ διαφορά από το κόμμα που προηγείται; Στο ΠΑΣΟΚ η ηγεσία εκτιμά πως δεν πάει καλά το κόμμα λόγω των διαφοροποιήσεων των «δελφίνων» και κάποιοι από την εσωκομματική λειτουργία γιατί ο Ανδρουλάκης δεν ενεργοποιεί τα συλλογικά όργανα. Οι αιτίες φυσικά είναι βαθύτερες.
-Μπορεί π.χ. να διεκδικήσει πρωτιά το ΠΑΣΟΚ αν δεν βελτιωθεί η δημοσκοπική εικόνα του αρχηγού του και αν δεν δημιουργηθεί πρωθυπουργική εικόνα;
-Μπορεί να ανατραπεί η διαφορά υπέρ της ΝΔ αν το ΠΑΣΟΚ δεν διαμορφώσει μια πραγματικά εναλλακτική κυβερνητική πρόταση αντί για δέσμες μέτρων και σκληρή κριτική στον Μητσοτάκη;
-Μπορεί, χωρίς στρατηγική συνεργασιών, με το ΠΑΣΟΚ να μοιάζει με κόμμα... ανάδελφο, φοβούμενο μήπως χάσει τους... κεντρώους ψηφοφόρους;
-Μπορεί η αρνητική εικόνα να αποδίδεται αποκλειστικά στην «υπονόμευση του προέδρου»;
Αυτή τη στιγμή, κατά τη γνώμη του υπογράφοντος, στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν τρεις πλευρές:
-Μια «φοβική» (και όχι μόνο στα θέματα των πολιτικών συνεργασιών) ηγεσία.
-Μια δεύτερη που επιδιώκει να μένει ανοιχτή η πόρτα της συνεργασίας με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη και να υπάρξει σκληρή αντιπαράθεση με τον Αλέξη Τσίπρα.
-Και μια τρίτη που εμφανίζει εναλλακτική πλατφόρμα, κυρίως στο θέμα των συνεργασιών, και που εκφράζεται από τον Χάρη Δούκα, τον Μιχάλη Κατρίνη και –σε μεγάλο βαθμό– και από τον Παύλο Γερουλάνο!
Με αυτά κατά τη γνώμη μας οφείλει να ασχοληθεί η Χαριλάου Τρικούπη και όχι με τα μικρά και τον διαμοιρασμό ρόλων!
