Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς ήρθε για πρώτη φορά στην Ευρώπη, για να συμμετάσχει στη Διεθνή Διάσκεψη για την Ασφάλεια στο Μόναχο, μεταφέροντας ένα πολύ σαφές μήνυμα: Ηρθε νέος σερίφης στην πόλη.
Το Νο 2 της αμερικανικής διοίκησης δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα, αλλά, αντίθετα, έδειξε με ωμό τρόπο ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αποφασίσει να τα σαρώσει όλα και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο, τους θεμελιώδεις κανόνες της δυτικής δημοκρατίας και τις αξίες του δυτικού πολιτισμού.
Ηταν απροκάλυπτα επιθετικός και έκανε κριτική στους Ευρωπαίους από... αριστερά, κατηγορώντας τους για ασέβεια στην ελευθερία του λόγου και αντιδημοκρατικές πρακτικές. Με σημείο αιχμής την ακύρωση των εκλογών στη Ρουμανία και τον αποκλεισμό ακροδεξιών κομμάτων, όπως η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» επιχείρησε να εμφανίσει την ΕΕ σαν ένα αυταρχικό καθεστώς που δεν επιτρέπει τη διαφορετική άποψη.
Και τι δεν είπε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ για να προσβάλλει τις ευρωπαϊκές ηγεσίες... Οτι η διαχείριση του μεταναστευτικού είχε ως αποτέλεσμα τρομοκρατικές επιθέσεις όπως αυτή που έγινε από Αφγανό στο Μόναχο, ότι οι κυβερνήσεις φοβούνται τους ψηφοφόρους τους, ότι αφήνουν εκτός των τειχών τις ριζοσπαστικές πολιτικές δυνάμεις.
Ακόμη και για την παρέμβαση του Ελον Μασκ στις γερμανικές εκλογές, είπε, ειρωνικά, ότι οι ΗΠΑ άντεξαν για δέκα χρόνια τις επικρίσεις της Γκρέτας Τούνμπεργκ και επομένως οι Ευρωπαίοι μπορούν να αντέξουν τον ιδιοκτήτη του Χ για λίγους μήνες!
Το συμπέρασμα είναι ότι οι ΗΠΑ θα εκμεταλλευτούν το κενό ηγεσίας στην ΕΕ, την απουσία σχεδίου για την προσαρμογή στις νέες απαιτήσεις των καιρών και την απομάκρυνση των ευρωπαϊκών λαών από τις πολιτικές ελίτ, προκειμένου να εξάγουν το μοντέλο Τραμπ στη γηραιά ήπειρο σε όλα τα επίπεδα.
Αυτό, πρακτικά, σημαίνει εξαφάνιση της woke ατζέντας, απομάκρυνση από τον δικαιωματισμό, σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό, στήριξη των ακροδεξιών κομμάτων, κάλυψη στον αυταρχισμό, ανοχή στην κατάλυση της διεθνούς νομιμότητας, ενθάρρυνση ηγετών χωρίς δημοκρατική κουλτούρα και προώθηση μοντέλου ανάπτυξης χωρίς περιβαλλοντικές ευαισθησίες.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για μας;
Σίγουρα ότι ο Ερντογάν είναι πολύ πιο κοντά στον Τραμπ από όσο θα μπορούσε να βρίσκεται οποιοσδήποτε Ελληνας πρωθυπουργός, ότι ο αναθεωρητισμός αποενοχοποιείται, ότι το δίκαιο της πυγμής νομιμοποιείται και ότι το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό με την ενθάρρυνση του Λευκού Οίκου.
Αυτά για αρχή...
