Ενώ επιδεινώνεται ραγδαία η σχέση της κυβέρνησης με την αξιωματική αντιπολίτευση, με φόντο την προεδρική εκλογή, το ΠΑΣΟΚ δείχνει να κάνει ό,τι μπορεί για να κόψει τις γέφυρες με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό παρόλο που ο Νίκος Ανδρουλάκης ξεκαθάρισε ότι, σε περίπτωση εκλογικής νίκης του ΠΑΣΟΚ, κυβερνητικοί εταίροι θα αναζητηθούν μόνο στον προοδευτικό χώρο.
Ακόμη και η επιλογή του Τάσου Γιαννίτση ως υποψήφιου για την προεδρία της Δημοκρατίας έγινε ίσως και για να δοθεί το μήνυμα ότι είναι περισσότερα αυτά που χωρίζουν το ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ από αυτά που ενώνουν τα δυο κόμματα.
Ο ομότιμος καθηγητής, στενός προσωπικός φίλος του Κώστα Σημίτη, εκπροσωπεί το ρεύμα του εκσυγχρονισμού που δεν συγκινεί την ριζοσπαστική αριστερά γιατί στηρίζεται στην τεχνοκρατική αντίληψη, τον αυστηρό ορθολογισμό και την μεταρρυθμιστική συνέπεια που δεν έχουν μεγάλη σχέση με τις παραδόσεις της.
Σε πρώτη ανάγνωση, δεν βγαίνει κάποιο έλλογο συμπέρασμα από τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης που συγκρούεται ταυτόχρονα με τη ΝΔ και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε δεύτερη ανάγνωση, όμως, μπορεί να γίνει κατανοητή η αγωνία του ΠΑΣΟΚ να απομακρυνθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το σχέδιο για κοινή εκλογική κάθοδος και η κάλπη για τον αρχηγό
Στην Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι στην Κουμουνδούρου εργάζονται για μια κοινή εκλογική κάθοδο, για τη δημιουργία δηλαδή ενός συμμαχικού σχήματος, όπως ήταν το Κίνημα Αλλαγής, στο οποίο τα κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Νέα Αριστερά) θα διατηρούν την αυτονομία τους αλλά θα εκπροσωπούνται σε κοινό ψηφοδέλτιο με ενιαία ηγεσία.
Σε μια τέτοια συνθήκη, ο επικεφαλής αυτού του σχήματος θα εκλεγόταν από η βάση και θα μπορούσε να είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης μόνο εάν κέρδιζε στην κάλπη. Πόσο πιθανό είναι αυτό; Προφανώς εξαρτάται από τους αντιπάλους του και από τη συμμετοχή. Και προφανώς δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία προσώπου πέρα από τους προέδρους του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς.
Η καχυποψία για επιστροφή Τσίπρα
Ο μεγάλος φόβος της Χαριλάου Τρικούπη αφορά την πιθανότητα να επιστρέψει στο προσκήνιο ο Αλέξης Τσίπρας ως υποψήφιος πρωθυπουργός, επικεφαλής ενός προοδευτικού μετώπου. Στο σημείο αυτό τα άγχη τους συγκλίνουν με τις αγωνίες του Μεγάρου Μαξίμου όπου σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελαν να αναμετρηθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Αλέξη Τσίπρα στις επόμενες εκλογές.
Σαφώς προτιμούν τον Νίκο Ανδρουλάκη ειδικά τώρα που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι δεν μπορεί να κάνει το άλμα και να γίνει το ΠΑΣΟΚ πραγματικά ανταγωνιστικό κόμμα προς την ΝΔ απειλώντας την πολιτική κυριαρχία της. (Εκτός βεβαίως και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανατρέψει ως το καλοκαίρι τα δεδομένα και δείξει ότι, τουλάχιστον δημοσκοπικά, μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις την πρώτη θέση).
Πώς μετρήθηκε η υποψηφιότητα Τασούλα
Κυβερνητικές πηγές, άλλωστε, σημειώνουν ότι η υποψηφιότητα Τασούλα «κλείδωσε» αφού «μετρήθηκε» η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να πλησιάσει το 20% και μια σχετική συσπείρωση της ΝΔ μετά τη μάχη του προϋπολογισμού στη Βουλή. Και βέβαια ήταν εντελώς συνειδητή η προσπάθεια εγκλωβισμού του ΠΑΣΟΚ στην ακινησία, λόγω της πιθανότητας να προταθεί ο Ευ. Βενιζέλος, όπως άφηναν να εννοηθούν οι διαρροές που γίνονταν μέχρι την παραμονή του πρωθυπουργικού διαγγέλματος.
Η καθυστέρηση σε «καθαρή θέση»
Επειδή στην Χαριλάου Τρικούπη πίστεψαν ότι μπορεί να προταθεί ο Ευ. Βενιζέλος, δεν πρότειναν την ανανέωση της θητείας της Κατερίνας Σακελλαρόπουλου (υπήρξε τέτοια εισήγηση) για να φέρουν σε δύσκολη θέση τον Κ. Μητσοτάκη και δεν πρότειναν την υποψηφιότητα Γιαννίτση, τον οποίο εκτιμά σημαντικό κομμάτι της κεντροδεξιάς.
Το ΠΑΣΟΚ έμεινε με δεμένα τα χέρια απορρίπτοντας την υποψηφιότητα της Λούκας Κατσέλη μόνο και μόνο για να μην δημιουργηθούν εντυπώσεις συμπόρευσης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα, δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα αν δημιουργηθούν εντυπώσεις προσέγγισης με τον Στέφανο Κασσελάκη εφόσον βουλευτές της επιρροής του υπερψηφίσουν την υποψηφιότητα Γιαννίτση.
(Το κείμενο έχει γραφτεί και δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Στο Καρφί» που κυκλοφορεί από το πρωί του Σαββάτου)
