Μηνύματα με πολλούς αποδέκτες από τον Κυριάκο Μητσοτάκη με αφορμή τα δέκα χρόνια από την εκλογή του στη θέση του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας.
Προς τους εσωκομματικούς αντιπάλους του: Δεν μ’ έχουν πάρει τα χρόνια, αντέχω, οπότε μην κάνετε σχέδια για ανατροπή μου, δεν σας παίρνει, θα φάτε τα μούτρα σας, κάντε υπομονή, καμουφλάρετε τις προσωπικές φιλοδοξίες σας, εγώ θα φύγω όταν το αποφασίσω, δεν ήρθε ακόμη αυτή η ώρα.
Προς εκείνους που επεξεργάζονται το σενάριο αλλαγής καπετάνιου εν πλω: Οι εκλογές θα γίνουν κανονικά με εμένα επικεφαλής στην παράταξη. Εγώ μπορώ να εγγυηθώ την πολιτική σταθερότητα και είμαι σίγουρος ότι ο ελληνικός λαός θα με εμπιστευθεί ξανά.
Προς τους οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας που έχουν αποστασιοποιηθεί: Πάμε καλά, έχουμε πετύχει πολλά σε όλους τους τομείς, οι αντίπαλοί μας είναι αδύναμοι, βλέπουν την πλάτη μας, διχάζουν την κοινωνία με την τοξική ρητορική τους. Προσοχή, δεν πρέπει να μπλέξουμε ξανά σε περιπέτειες, ο λαϊκισμός καραδοκεί και συνιστά απειλή για όσα έχουμε κατακτήσει ως κόμμα από το 2016 και ως χώρα από το 2019.
Προς τους φοβισμένους νοικοκυραίους: Σε αυτό το δύσκολο διεθνές περιβάλλον, σε αυτό το εσωτερικό περιβάλλον όπου δυστυχώς κυριαρχούν η τοξικότητα και η ακρότητα, η Ν.Δ. είναι η μόνη φερέγγυα πολιτική δύναμη πάνω στην οποία οι πολίτες μπορούν να ακουμπήσουν με ασφάλεια.
Με λίγα λόγια, ο σεμνός και ταπεινός πρωθυπουργός είπε «Εγώ είμαι το κόμμα» και αφού το κόμμα μας ελέγχει τους αρμούς της εξουσίας, αυτούς που δεν κατάφεραν να ελέγξουν οι ακροαριστεροί λαϊκιστές την περίοδο της αριστερής παρένθεσης, «Εγώ είμαι και το κράτος». Μέγας Αλέξανδρος; Ναπολέων; Ελευθέριος Βενιζέλος; Ενας συνδυασμός αυτών. Βγάζει προς τα έξω μια εικόνα αυτοπεποίθησης –αλαζονεία είναι η σωστή λέξη–, αλλά δεν μπορεί να κρύψει την αγωνία που τον διακατέχει, για τον εαυτό του και το ασκέρι που τον ακολουθεί και πίνει νερό στ’ όνομά του. Δικαιολογημένα ανησυχούν στο μέγαρο Μαξίμου:
-Ο υπουργός Αμυνας Νίκος Δένδιας πορεύεται με σταθερό βηματισμό. Εχει φτιάξει την ομάδα του στο κόμμα, κρατάει αποστάσεις από βασικές επιλογές της φρουράς Μητσοτάκη, είναι ο δημοφιλέστερος παράγοντας της παράταξης, έχει καλές σχέσεις με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς (Καραμανλής, Σαμαράς) και με τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, που έχουν επιρροή στο νεοδημοκρατικό ακροατήριο, παίζει δυνατά και λόγω της θέσης του το χαρτί του πατριωτισμού και αποφεύγει σπασμωδικές κινήσεις για να μην προκαλέσει επιθέσεις και διοικητικά μέτρα εναντίον του από το κλειστό καθεστώς.
- Ο στόχος της αυτοδυναμίας είναι άπιαστος, το σενάριο για κυβέρνηση συνεργασίας με τη Ν.Δ. κορμό αλλά χωρίς τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό κυκλοφορεί με μεγάλη συχνότητα, έχει οπαδούς και στο κόμμα και στους οικονομικούς παράγοντες που πάντα είχαν άποψη και εμπλέκονταν στις εσωκομματικές διαδικασίες.
-Η κυβέρνηση είναι μπλεγμένη σε χοντρά σκάνδαλα. Οι υποκλοπές έχουν μπει μεν στο αρχείο με απόφαση της…ανεξάρτητης δικαστικής εξουσίας, ωστόσο συνεχώς προκύπτουν στοιχεία που αδειάζουν τους αυτοφωράκηδες και εκθέτουν τον επικεφαλής που υποτίθεται πως δεν ήξερε τίποτα και έπεσε από τα σύννεφα. Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει αγκυροβολήσει στην πρώτη θέση της δημόσιας συζήτησης, παράγει προβλήματα και έρχεται σύντομα η νέα δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
-Η ρήξη των δεσμών της Νέας Δημοκρατίας με κοινωνικά στρώματα με τα οποία είχε προνομιακή σχέση είναι δεδομένη. Καταγράφεται σε όλες τις μετρήσεις. Αγρότες, κτηνοτρόφοι, ελεύθεροι επαγγελματίες είναι στα κεραμίδια και πολλοί(ές) εξ αυτών που ψήφιζαν παραδοσιακά τη Νέα Δημοκρατία είτε φλερτάρουν με σχήματα που είναι δεξιότερά της είτε έχουν εγκατασταθεί στην πυκνοκατοικημένη περιοχή της αποχής.
*Δεν υπάρχει ελπίς λοιπόν για το κόμμα των ιδιοκτητών της χώρας και τον αρχηγό του; Υπάρχει. Η πολυδιάσπαση της δημοκρατικής παράταξης. Πολλές σημαίες, καχυποψία, άκαμπτοι εγωισμοί, χωριά με λίγα σπίτια, μεσίστιο μέλλον.
(Ο Τάσος Παππάς είναι δημοσιογράφος- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την «Εφημερίδα των Συντακτών»)
