Οι προσωπογραφίες των άλλων
είναι ψεύτικα αντίγραφα ιδανικών προτύπων
Απ. Σώκος, Παλίμψηστον
Ζούμε σε μία εποχή ,όπου οι φωνακλάδες των κομματικών επιτελείων διαλαλούν, ως αγοραίοι τελάληδες, κείμενα κενά περιεχομένου, προκαλώντας οργή κι αδιαφορία στους γνήσιους αριστερούς.
Μονόφθαλμοι ηγέτες [sic] αναλύουν σε, τυφλωμένους από δίγλωσσα πάθη, οπαδούς την αναγκαιότητα της μη-αυτοκριτικής.
Οι παρασυνεδριάσεις δίνουν και παίρνουν, όμως όλες βουλιάζουν στο βάλτο του εγωκεντρικού ναρκισσισμού των αρχηγίσκων.
Οι διακηρύξεις περί ενότητας των κεντροαριστεροπροοδευτικών δυνάμεων θυμίζουν λόγια πραματευτάδων πάνω σε ψωράλογα.
Μέσα σ’ αυτό το πολιτικό τοπίο, όπου οι πρόεδροι διαγράφουν τα μέλη και οι γερόλυκοι έχουν αποφασίσει να ‘πεθάνουν σαν γερόλυκοι’ ,όπου το κακό μάτι της Μεταπολίτευσης έχει μολύνει και κάποιους καλούς πολιτικούς, μερικά κομματικά τσακάλια προβάλλουν την αθεμελίωτη και πολύ λαθεμένη ιδέα της σωτηρίας δια της επανεμφάνισης του Αλέξη Τσίπρα. Η κοινοβουλευτική τους αμηχανία, η διάλυση των κομματικών μηχανισμών και η μηχανιστική προσέγγιση της πολιτικής οδηγούν εαυτούς και αλλήλους σε απεγνωσμένες κινήσεις.
Επειδή η στοιχειώδης αστική ηθική και κουλτούρα μού απαγορεύει να στραφώ εναντίον κάποιου που, χωρίς να με γνωρίζει ,με διόρισε υπουργό προστασίας του πολίτη[για 7 μήνες το 2015]και δίχως να στέκομαι στα επακολουθήσαντα γεγονότα, θεωρώ ότι το rebranding [=στρατηγικός ανασχεδιασμός ταυτότητας] διαφέρει ουσιαστικά από το rebound [=ανάκτηση χαμένης μπάλας].
Ο πρώην τρισυπόστατος [αριστερός συριζαίος, συνεργαζόμενος με δεξιούς ΑΝΕΛ, πρωθυπουργός ευρωπαϊκής χώρας] νομίζω ότι σήμερα εμφανίζεται ως δισυπόστατος [εχθρικός προς τους αχάριστους πρώην ‘συντρόφους’, κοσμοπολίτης],με συνέπεια να μην έχει την πρόθεση/διάθεση της ανακύκλωσης μιας αυταπατώμενης ιδεολογίας του Τίποτα.
Θέλω να πιστεύω ότι ο ώριμος Αλέξης Τσίπρας θα έχει συνειδητοποιήσει τα λάθη του [ανάμεσα στα οποία είναι και η μη-έντιμη στάση του απέναντι στο Στέφανο Κασσελάκη] και να έχει αντιληφθεί ότι σήμερα βιώνουμε την εξέγερση των συνειδήσεων των δημοκρατικών αριστερών πολιτών απέναντι στις σταλινικές μεθόδους των ‘δήθεν δικών του ανθρώπων’.
Θα ήταν μοιραίο λάθος για τον Αλέξη Τσίπρα να βουλιάξει μαζί μ’εκείνους στην ανυποληψία και τη νοσηρή αυτοδικαίωση.
ΥΓ: ’’Ζητάς κοινό και χειροκρότημα
...τα αυτόγραφά σου τυπωμένα από πριν...’’[Άννα Μαυροειδή, Από ψυχής]
(Ο Γιάννης Πανούσης είναι πρώην υπουργός, καθηγητής εγκληματολογίας)
