Η ιστορική μνήμη είναι σημαντική, όχι μόνο γιατί δεν ξεχνάμε τα γεγονότα που καθορίζουν πολιτικές συντεταγμένες, αλλά γιατί αποτελούν συστατικό και δομικό στοιχείο κάθε συλλογικότητας.
Τον Ιούνιο του 1982, στο Λίβανο υπήρχε εμφύλιος πόλεμος και το Ισραήλ εισέβαλε στην αραβική χώρα, με σκοπό να καταστείλει την Οργάνωση για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Τον Αύγουστο, τα ισραηλινά στρατεύματα μπήκαν στη Βυρηττό.
Παραστρατιωτικές οργανώσεις, υπό την ανοχή του ισραηλινού στρατού, επιδόθηκαν σε θηριωδίες κατακρεουργώντας αμάχους στα προσφυγικά στρατόπεδα Παλαιστίνιων και Λιβανέζων στις γειτονιές Σάμπρα και Σατίλα.
Τα θύματα από τη σφαγή στη Σάμπρα και τη Σατίλα φτάνουν τις 3,5 χιλιάδες.Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ ήταν ο Αριέλ Σαρόν, μετέπειτα πρωθυπουργός, ενώ ηγέτης των Λιβανέζων παραστρατιωτικών ο Ελίε Χομπίκα, μετέπειτα υπουργός.
Πριν από τη σφαγή, τον Αύγουστο, ο ηγέτης της PLO Γιάσερ Αραφάτ έφυγε στις 30 Αυγούστου με ελληνικά πλοία και αποβιβάστηκε στο Φάληρο, όπου τον υποδέχτηκε ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου.
Αντιθέτως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συστήνει ουδετερότητα, διαμηνύοντας ότι, «τα μεγάλα είναι για μεγάλους».
Η Ν.Δ και τότε και τώρα λέει τα ίδια.
ΤΟ ΠΑΣΟΚ -Κίνημα Αλλαγής έπρεπε να συνυπογράψει το κοινό κείμενο για την Γάζα.
Δεν μπορεί να απαρνείται την ιστορική του διαδρομή.
Υ.Γ. Ναι στην Γάζα επιχειρείται εθνοκάθαρση. Ναι η Χαμάς δρα τζιχαντιστικά και πρέπει να απελευθερωθούν όλοι οι όμηροι.
Αυτά θα ήταν καλό να υπήρχαν στην κοινή δήλωση των κομμάτων που υπογράφουν για την Γάζα.
Απλά κάποιος θα έπρεπε να τα θέσει. Άρα......
(Ο Γιώργος Μπουλμπασάκος είναι μέλος Κ.Π.Ε ΠΑΣΟΚ -Κίνημα Αλλαγής, μέλος Γραμματείας της Ανανεωτικής Αριστεράς)
