Ατέλειωτα καραβάνια απελπισίας και ελπίδας, έχουν φτάσει στην Ελλάδα και δεν μπορούν να φύγουν, μοναδική σπίθα ομορφιάς η αλληλεγγύη χιλιάδων Ελλήνων που συντρέχουν με ένα πιάτο φαγητό και ένα ζευγάρι παιδικά παπούτσια που περισσεύουν. Εικόνες που διαδέχονται η μια την άλλη: από τους μικρούς Αϊλάν στη 17χρονη Ζινό Χασάν, που φωτογράφησε ο Γιάννης Μπεχράκης, 3 μέρες τώρα στο αναπηρικό αμαξίδιο μπροστά στην πύλη των συνόρων στην Ειδομένη, και στον άντρα που, ως άλλος Αινείας, μεταφέρει στους ώμους τον ηλικιωμένο πατέρα του μέχρι τα σύνορα.
Είναι ευχής έργο ότι δεν χρειάζεται καμιά έκκληση στην ανθρωπιά, καθώς στην πλειοψηφία τους ο ελληνικός λαός αποδεικνύει έμπρακτα την αλληλεγγύη του και είναι σίγουρο ότι η Ιστορία έχει ήδη καταδικάσει τις λίγες, παράλογες, ρατσιστικές κραυγές μίσους. Αυτό που χρειάζεται είναι ακόμη μεγαλύτερη πίεση από την πλευρά της Ελλάδας στην ΕΕ να ανοίξει τα σύνορα και να υποδεχθεί τους πρόσφυγες. Η Ε.Σ.Α.μεΑ. έχει ζητήσει συνάντηση με τον υπουργό Μετανάστευσης κ. Μουζάλα, έχει καταθέσει υπόμνημα με προτάσεις της, ειδικά για τους πρόσφυγες με αναπηρία, όπως και στον Επίτροπο Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας κ. Δ. Αβραμόπουλο με τον οποίο μάλιστα ο κ. Ιωάννης Βαρδακαστάνης, ως πρόεδρος της Ε.Σ.Α.μεΑ. και του EDF (Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία), έχει συνάντηση στις 15 Μαρτίου. Το EDF έχει επίσης απευθύνει έκκληση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες με αναπηρία
Είναι απαραίτητο να ανοίξουν τα σύνορα, είναι απαραίτητο ένα δίκτυο που θα προσφέρει συμβουλευτική υποστήριξη, αναπηρικά αμαξίδια, βοηθήματα, φάρμακα κλπ., για την ανακούφιση έστω σε ένα βαθμό των προσφύγων και μεταναστών με αναπηρία, αυτής της τόσο ευάλωτης ομάδας, που αντιμετωπίζει τη διπλή διάκριση της αναπηρίας και της προσφυγιάς. άτομα με κινητική αναπηρία που μεταφέρονται στα χέρια είναι προσβολή για τον πολιτισμό μας και δυστυχώς μόνο μία από τις πάμπολλες όψεις του νομίσματος.
