Κάτι τέτοιο μεταφράζεται στην ανάγκη είτε να «κλείσουν» οριστικά και άμεσα όλες οι εκδοχές πρόωρης συνταξιοδότησης, είτε να προκύψει στο μέλλον ανάγκη για νέες περικοπές στις συντάξεις. Στην ίδια έκθεση, το ΔΝΤ διαπιστώνει πάντως ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην οποία την τριετία 2011-2014 αυξήθηκε το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης, τέθηκαν αυστηρότεροι κανόνες στις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και εισήχθησαν προοδευτικές μειώσεις στις συντάξεις. Στις χώρες που προχώρησαν σε παραμετρικές αλλαγές στο ασφαλιστικό περιλαμβάνονται ακόμη ο Καναδάς, η Τσεχία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, η Σλοβενία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Σε όλες τις παραπάνω χώρες που εφάρμοσαν μεταρρυθμίσεις, η συμμετοχή των συντάξεων στην αύξηση των δημόσιων δαπανών μειώθηκε κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά μέσο όρο. Παρά ταύτα, το ΔΝΤ προβλέπει ότι υπό την πίεση των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η χώρα μας στο τρίτο μνημόνιο τόσο η δαπάνη για τις συντάξεις όσο και την υγεία θα συνεχίζουν να συρρικνώνεται, παρά τη γήρανση του πληθυσμού.
Πάντως τα στοιχεία του ΔΝΤ περιγράφουν ένα ευρύτερο πρόβλημα γήρανσης του πληθυσμού, αφού ο μέσος όρος αύξησης της συνταξιοδοτικής δαπάνης σε 35 αναπτυγμένες οικονομίες θα είναι 1% του ΑΕΠ το διάστημα 2015 – 2050, όταν ο μέσος όρος στις αναπτυσσόμενες οικονομίες θα κινηθεί στο 1,8% του ΑΕΠ.
Oι δαπάνες για την Υγεία στην Ελλάδα αναμένεται να αυξηθούν με μέσο ρυθμό 0,8% του ΑΕΠ στο διάστημα 2015-2050, όταν ο μέσος όρος αύξησης σε 35 αναπτυγμένες οικονομίες θα είναι 3,1% του ΑΕΠ και, όταν ο μέσος όρος στις αναπτυσσόμενες οικονομίες θα κινηθεί στο 1,2% του ΑΕΠ. Η μεταβολή των δαπανών Υγείας στην Ελλάδα σε όρους καθαρής παρούσας αξίας θα κινηθεί στο 37,2% του ΑΕΠ στο διάστημα 2015-2050, όταν σε 35 αναπτυγμένες οικονομίες θα είναι στο 105,6% του ΑΕΠ στις αναπτυσσόμενες οικονομίες στο 43,2% του ΑΕΠ. Όπως προκύπτει από την Έκθεση, το βάρος του συνταξιοδοτικού σε όλες τις αναπτυγμένες οικονομίες θα συνεχίζει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια, εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού. Συγκεκριμένα, την περίοδο 2015-2050, οι σχετιζόμενες με το δημογραφικό αυξήσεις δαπανών εκτιμάται πως σε όρους καθαρής παρούσας αξίας (NPV) θα επιβαρύνουν το χρέος, παγκοσμίως, κατά 81% του ΑΕΠ. Το σχετικό μέγεθος ήταν 71% του ΑΕΠ το 2014 και 55% του ΑΕΠ το 2011.
