Έτσι, η προσαρμογή για να χορηγούνται συντάξεις όχι νωρίτερα από το 62ο έτος ηλικίας με 40 χρόνια προϋπηρεσίας ή στο 67ο έτος ηλικίας, δεν θα γίνει έως το 2022, αλλά πολύ νωρίτερα, ίσως και το 2019. Με τον τρόπο αυτό όμως, θα υπάρξει δραματική αύξηση των ορίων ηλικίας, που θα κυμανθεί από 12 – 17 έτη σε αρκετές κατηγορίες εργαζομένων. Η συγκεκριμένη απαίτηση εγκλωβίζει περίπου 150.000 εργαζόμενους που βρίσκονται πολύ κοντά στη συνταξιοδότηση.
Οι πιο ευάλωτες κατηγορίες ασφαλισμένων είναι οι μητέρες ανηλίκων, οι ασφαλισμένοι με 35ετία και οι άνεργοι άνω των 50 ετών που προσδοκούσαν να βγουν με μειωμένη σύνταξη για να γλιτώσουν από την αδυναμία εύρεσης εργασίας. Επηρεάζονται επίσης όσοι «παλαιοί» ασφαλισμένοι (έναρξη ασφάλισης πριν από 1.1.1993) έβγαιναν στη σύνταξη χωρίς όριο ηλικίας, με 35αετία, αφού ακόμα και αν επικρατήσει η ελληνική πρόταση τίθεται όριο το 58ο έτος από την η Ιανουαρίου 2016 και μετά. Στην ίδια διάταξη τονίζεται ότι για κάθε άλλη περίπτωση συνταξιοδότησης (πχ 25αετία στο Δημόσιο), το όριο ηλικίας είναι πια το 55ο έτος.
Διασώζονται μόνο όσοι έχουν θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα έως 30 Ιουνίου 2015, οι υπαγόμενοι σε καθεστώς βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, καθώς και ασφαλισμένοι απασχολούμενοι σε ορυχεία, λιγνιτωρυχεία και υπόγειες στοές. Διασώζονται επίσης οι μητέρες παιδιών που είναι ανίκανα για κάθε βιοποριστική εργασία, οι σύζυγοι, γονείς και αδελφοί αναπήρων και οι ασφαλισμένοι ανάπηροι (περίπου 80.000 – 100.000 ασφαλισμένοι συνολικά). Ταυτόχρονα, όσοι επιλέξουν τη λύση της πρόωρης συνταξιοδότησης θα πρέπει να ξέρουν ότι στο εξής θα υπόκεινται σε «πέναλτι» - μείωση του ποσού σύνταξης, ίσο με 16% για κάθε χρόνο συνταξιοδότησης, πριν από το γενικό ηλικιακό όριο, των 62 ετών.
