Κατηγορούμενοι στην υπόθεση είναι 73 αγρότες, οι οποίοι το Νοέμβριο του 2013, είχαν αθωωθεί για τις πράξεις της διακεκριμένης φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, ενώ για την κατηγορία της παρακώλυσης συγκοινωνιών κρίθηκαν ένοχοι και τους είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 6 μηνών, με τριετή αναστολή από το Α' βάθμιο δικαστήριο.
Οι βουλευτές Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ Μιχάλης Κριτσωτάκης και Σωκράτης Βαρδάκης, βρέθηκαν στο δικαστήριο και εξέφρασαν τη συμπαράσταση τους στους αγρότες. Ο Μιχάλης Κριτσωτάκης κατέθεσε και ως μάρτυρας, σημειώνοντας ότι «οι διώξεις αυτές - τα Αγροτοδικεία - είναι πολιτικό θέμα, και ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κος Παρασκευόπουλος, καθώς και ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κος Αποστόλου, έχουν ετοιμάσει νομοθετική ρύθμιση για τη διευθέτηση του θέματος».
Επίσης σε κοινή τους δήλωση, οι δύο βουλευτές αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι «οι κινητοποιήσεις των αγροτών της χώρας, αποτελούν, ως γνωστόν, μέσο συλλογικής έκφρασης και διεκδίκησης, τρόπο πραγμάτωσης συνταγματικών δικαιωμάτων και κατ' αυτήν την έννοια προστατεύονται από το ίδιο το Σύνταγμα".
"Αιτία των συγκεκριμένων κινητοποιήσεων" προσθέτουν, "αποτέλεσαν τα σοβαρά προβλήματα που προκάλεσε η βαθειά οικονομική κρίση, που έπληττε και συνεχίζει να πλήττει, την αγροτική παραγωγή της χώρας, με συνεπακόλουθα στην διασφάλιση των ελάχιστων αναγκαίων μέσων αξιοπρεπούς διαβίωσης των αγροτών και των οικογενειών τους».
Οι κ.κ. Κριτσωτάκης και Βαρδάκης, σημειώνουν ότι μέσα σ' αυτό το πλαίσιο θεωρούν ότι δεν υφίσταται καν αξιόποινο στις συγκεκριμένες πράξεις, που κατά το κατηγορητήριο διεπράχθησαν κατά την διάρκεια των αγροτικών κινητοποιήσεων.
Ακόμη προσθέτουν ότι ήδη το υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «επεξεργάζεται σχέδιο νομοθετικής μεταρρύθμισης, σύμφωνα με την οποία οι αξιόποινες πράξεις των άρθρων 290, 291, 292 του Ποινικού Κώδικα θα τιμωρούνται με βάση το άρθρο 431 του ΠΚ, ως πταίσματα, ή με ελαφρότερη πάντως ποινή φυλάκισης, στην περίπτωση που η συγκοινωνιακή διατάραξη δεν θα συνεπάγεται κινδύνους για την ασφάλεια προσώπων», καθώς «συχνά η παρουσία αυτή στο δημόσιο χώρο, αφενός λαμβάνει χώρα με συνείδηση έκφρασης θεμελιώδους συνταγματικού δικαιώματος, αφού γίνεται στο πλαίσιο δημοσίων συναθροίσεων, και αφετέρου συνδέεται με πρόσκαιρες καταστάσεις διαμαρτυριών, όλως εξαιρετικού ή κάποτε και συμβολικού χαρακτήρα».
