Παγκόσμια γνωστός για την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου (1968) αλλά και για την απίστευτη αντοχή του στα σωματικά και ψυχικά βασανιστήρια στις φυλακές Μπογιατίου καθώς και στην απομόνωση στο κελί –τάφος . Μετά από 4,5 χρόνια, το 1973 αποφυλακίστηκε και στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974 εκλέγεται βουλευτής με την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου. Επιδιώκει την απομόνωση την πολιτικών που συνεργάστηκαν με την Χούντα και τους καταγγέλλει.
Πνεύμα ελεύθερο και δημοκρατικό ο Αλέξανδρος Παναγούλης εντάχθηκε από μικρός στις κεντρώες πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Γεννήθηκε το 1939 στη Βάρκιζα και λόγω Κατοχής πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας στην Λευκάδα από όπου και η μητέρα του Αθηνά Κακαβούλη. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στην Σχολή Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων . Αγωνίστηκε σθεναρά εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος . Λιποτάκτησε από τον στρατό και ίδρυσε την οργάνωση «Εθνική Αντίσταση». Από την Κύπρο όπου αυτοεξορίστηκε για την εκπόνηση σχεδίου αντίστασης επανέρχεται και αποπειράται την δολοφονία του Παπαδόπουλου(13/8/68 Βάρκιζα). Αποτυγχάνει συλλαμβάνεται, οδηγείται ημιθανής στο νοσοκομείο μετά από πολυήμερα βασανιστήρια και από το Στρατοδικείο καταδικάζεται δις εις θάνατον στις 17 Νοεμβρίου, στην Αίγινα. Η εκτέλεση ματαιώνεται χάρη στην πίεση της διεθνούς κοινότητας και μεταφέρεται στις φυλακές Μπογιατίου όπου βασανίζεται ανηλεώς. Χάρη στην αυτοπειθαρχία , το χιούμορ και το πείσμα να υπερασπιστεί τα πιστεύω του επιβιώνει και γράφει ποιήματα στον τοίχο σε χαρτί από τσιγάρα συχνά με το ίδιο του το αίμα.
Η ζωή και το έργο του Αλ. Παναγούλη ενέπνευσε καλλιτεχνικούς κύκλους και κατέστη αντικείμενο έρευνας για πολλούς ερευνητές μεταξύ των οποίων και η σύντροφός του, δημοσιογράφος Οριάνα Φαλάτσι με το έργο της «Un Uomo» («ένας άνδρας».)
