Κατατέθηκε στη Βουλή διάταξη που προβλέπει παράταση στις προθεσμίες υποβολής δηλώσεων, πράξεων και οικονομικών καταστάσεων στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (ΓΕΜΗ) σε περιπτώσεις ασθένειας ή θανάτου λογιστή – φοροτεχνικού, καλύπτοντας ένα νομοθετικό κενό που έως σήμερα δημιουργούσε σημαντικά προβλήματα σε επιχειρήσεις και επαγγελματίες του κλάδου.
Σύμφωνα με την ανάλυση συνεπειών ρύθμισης, η έγκαιρη και πλήρης δημοσιότητα των πράξεων και οικονομικών στοιχείων των επιχειρήσεων στο ΓΕΜΗ αποτελεί βασική προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς, την ασφάλεια δικαίου και την αξιοπιστία του μητρώου. Ωστόσο, η ισχύουσα νομοθεσία δεν προέβλεπε ειδική μέριμνα για περιπτώσεις ανωτέρας βίας που καθιστούν αντικειμενικά αδύνατη την εμπρόθεσμη εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων από τον αρμόδιο λογιστή – φοροτεχνικό.
Η νέα ρύθμιση έρχεται να θεσπίσει πλαίσιο προστασίας για επιχειρήσεις και λογιστές, προβλέποντας ότι σε περίπτωση νοσηλείας του λογιστή – φοροτεχνικού λόγω ασθένειας ή τοκετού, καθώς και σε περίπτωση νοσηλείας του/της συζύγου ή συγγενών πρώτου βαθμού, όταν απαιτείται προσωπική φροντίδα, οι προθεσμίες που λήγουν κατά το διάστημα της νοσηλείας παρατείνονται έως το τέλος του επόμενου μήνα από την έκδοση του εξιτηρίου, εφόσον η νοσηλεία δεν υπερβαίνει τις 30 ημέρες. Αν η νοσηλεία διαρκέσει περισσότερο από 30 ημέρες, η παράταση ισχύει έως το τέλος του επόμενου μήνα από εκείνον κατά τον οποίο συμπληρώνονται οι 30 ημέρες νοσηλείας.
Σε περίπτωση θανάτου λογιστή – φοροτεχνικού, οι σχετικές προθεσμίες παρατείνονται αυτοδικαίως έως το τέλος του μεθεπόμενου μήνα από τον μήνα του θανάτου.
Η διάταξη αφορά αποκλειστικά λογιστές – φοροτεχνικούς κατόχους επαγγελματικής ταυτότητας Α’ ή Β’ τάξης και εφαρμόζεται μόνο για πελάτες για τους οποίους ο λογιστής είχε ήδη αποδεδειγμένα εξουσιοδοτηθεί για υποθέσεις Γ.Ε.ΜΗ. ή τηρούσε τα λογιστικά τους αρχεία κατά τον προηγούμενο μήνα από το περιστατικό ανωτέρας βίας.
Παράλληλα, προβλέπεται ότι για όσο διάστημα ισχύει η παράταση δεν επιβάλλονται πρόστιμα, προσαυξήσεις ή άλλες διοικητικές κυρώσεις στους υπόχρεους, εφόσον η καθυστέρηση οφείλεται αποκλειστικά στα περιστατικά ανωτέρας βίας που προβλέπει ο νόμος.
