Παράταση ισχύος της ρύθμισης του άρθρου 62 του ν. 4886/2022 (Α' 12) για τη χορήγηση ειδικής άδειας ασθένειας εργαζομένων λόγω νόσησης από τον κορωνοϊό COVID-19 και την επιδότησή της από τον ασφαλιστικό φορέα.
Όπως ορίζεται "Η ισχύς του άρθρου 62 του ν. 4886/2022 (Α' 12) παρατείνεται από τη λήξη της υπ' αρ. 93108/06-10-2022 (Β' 5304) υπουργικής απόφασης, ήτοι από 01-02-2023 και μέχρι τις 30-06-2023, με τους ειδικότερους όρους και λεπτομέρειες, που ορίζονται στην υπ' αρ. 6924/27-01-2022 (Β' 291) απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων για τη χορήγηση ειδικής άδειας ασθένειας εργαζομένων λόγω νόσησης από τον κορωνοϊό COVID-19 και την επιδότησή της από τον ασφαλιστικό φορέα".
Εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα με σύμβαση ή σχέση εξαρτημένης εργασίας δικαιούνται, σε περίπτωση νόσησης από τον κορωνοϊό COVID-19, να παρέχουν την εργασία τους εξ αποστάσεως, στις περιπτώσεις που αυτό είναι εφικτό, για χρονικό διάστημα έως πέντε εργάσιμων ημερών.
Εφόσον η παροχή εξ αποστάσεως εργασίας δεν είναι εφικτή, είτε λόγω της φύσης της εργασίας, είτε λόγω της κατάστασης της υγείας του εργαζομένου, κατά την κρίση του, οι προαναφερόμενοι εργαζόμενοι δικαιούνται να κάνουν χρήση ειδικής άδειας ασθένειας λόγω νόσησης από τον κορωνοϊό COVID-19, για χρονικό διάστημα έως πέντε (5) εργασίμων ημερών.
Για την άσκηση του δικαιώματος χρήσης της ειδικής άδειας ασθένειας, αρκεί η απόδειξη θετικού διαγνωστικού ελέγχου, σύμφωνα με τα εκάστοτε ισχύοντα υγειονομικά πρωτόκολλα, και δεν απαιτείται ιατρική γνωμάτευση.
Η ειδική άδεια ασθένειας χορηγείται επιπρόσθετα προς άλλες άδειες που αφορούν σε ασθένεια εργαζομένου και δεν επιτρέπεται να χορηγείται όταν, κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, έχει χορηγηθεί στον ίδιο εργαζόμενο οποιαδήποτε άλλη άδεια.
Η ειδική άδεια ασθένειας δύναται να παρατείνεται ως κοινή άδεια ασθένειας μόνο κατόπιν ιατρικής γνωμάτευσης, σύμφωνα με τα εκάστοτε ισχύοντα υγειονομικά πρωτόκολλα
Σε περίπτωση χρήσης της ειδικής άδειας ασθένειας λόγω νόσησης από τον κορωνοϊό COVID-19, εφαρμόζονται οι ισχύουσες διατάξεις ως προς τον τρόπο πληρωμής από τον εργοδότη και επιδότησής της από τον ασφαλιστικό φορέα του εργαζόμενου, χωρίς να ισχύουν οι χρονικές και λοιπές προϋποθέσεις του ασφαλιστικού φορέα, στον οποίο ο εργαζόμενος υπάγεται για παροχές ασθένειας.
