Η δικαστική απόφαση διευρύνει τους δικαιούχους της εν λόγω παροχής, καθώς εξομοιώνει τους παππούδες ή τις γιαγιάδες με τους γονείς και αναγνωρίζει ότι έχουν τα ίδια βάρη και υποχρεώσεις όταν έχουν αναλάβει τη νόμιμη επιμέλεια, ανατροφή και συντήρηση των εγγονιών τους λόγω αδυναμίας των γονέων να ανταποκριθούν σε αυτές τις υποχρεώσεις.
Η εν λόγω υπόθεση ανοίγει το δρόμο στο διεκδικήσουν οικογενειακό επίδομα στη σύνταξη και άλλοι συνταξιούχοι που έχουν αναλάβει νόμιμα, δηλαδή κατόπιν δικαστικής απόφασης, τη γονική μέριμνα και ανατροφή των εγγονιών τους. Το δικαίωμα αυτό (το να παίρνουν το επίδομα οι συγγενείς όταν αποκτούν την επιμέλεια τέκνων λόγω εγκατάλειψής τους από τους γονείς) ισχύει ήδη στα επιδόματα του ΟΠΕΚΑ.
Η υπ. αριθμόν 108/2021 απόφαση που βγήκε από το Διοικητικό Εφετείο Αθήνας δικαίωσε συνταξιούχο του ΙΚΑ με τη χορήγηση οικογενειακού επιδόματος ίσο με το 20% της σύνταξης λόγω των βαρών που συνέχιζε να έχει από τη γονική μέριμνα της εγγονής του που είχε αναλάβει με δικαστική απόφαση τόσο μέχρι την ενηλικίωσή της όσο και κατά τη διάρκεια των σπουδών της.
Το ΙΚΑ του είχε χορηγήσει το επίδομα μέχρι το 2011 που το παιδί ενηλικιώθηκε, ενώ το διέκοψε στη συνέχεια γιατί σύμφωνα με το άρθρο 1538 του Αστικού Κώδικα, η γονική μέριμνα παύει με την ενηλικίωση του τέκνου. Ο συνταξιούχος προσέφυγε κατά της απόφασης ΙΚΑ ζητώντας παράταση του επιδόματος ως το 24ο έτος λόγω σπουδών της εγγονής του και διότι εξακολουθούσε να ασκεί τη γονική μέριμνα για τις σπουδές της. Ο συνταξιούχος δικαιώθηκε τόσο στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο όσο και τώρα στο Εφετείο, το οποίο διατάζει τον ΕΦΚΑ να του καταβάλει το 20% της σύνταξης ως οικογενειακό επίδομα από την ηλικία των 18 ως τη λήξη των σπουδών της εγγονής του και όχι πέραν του 24ου έτους.
