Την κατάργηση του ειδικού - προστατευτικού πλαισίου που είχε θεσμοθετηθεί υπέρ των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ από το 1974 (με το νομοθετικό διάταγμα 206 επί πρωθυπουργίας του Κ. Καραμανλή) και είχε «ανανεωθεί» το 2010 (με το ν. 3846/10 και τη σύμφωνη, τότε, γνώμη της τρόικας), καταργεί ειδική διάταξη (παράγραφος ΙΑ6) του νέου νόμου ο οποίος ψηφίστηκε την περασμένη Κυριακή και τίθεται σε άμεση ισχύ. Σύμφωνα με τη νέα ρύθμιση, για να τεθούν σε διαθεσιμότητα εργαζόμενοι επιχειρήσεων κοινής ωφελείας που απασχολούν περισσότερους από 5.000 μισθωτούς δεν θα απαιτείται έγκριση του υπουργού Εργασίας, ούτε και σχετική αίτηση της εταιρείας στο Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας.
Καταργείται δηλαδή η διαδικασία που ίσχυε, με βάση τον νόμο, ειδικά για τις ΔΕΚΟ (κατ' αντιστοιχία του καθεστώτος έγκρισης των ομαδικών απολύσεων στις ιδιωτικές επιχειρήσεις!) προκειμένου να θέτουν σε διαθεσιμότητα το προσωπικό τους. Οποια ΔΕΚΟ δεν ακολουθούσε τη συγκεκριμένη διαδικασία ήταν, μάλιστα, υποχρεωμένη να καταβάλει πλήρεις αποδοχές σε όσους εργαζομένους δεν αποδέχονταν τις διαθεσιμότητες. Με βάση το νέο καθεστώς, οι ΔΕΚΟ εξομοιώνονται πλήρως με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Ετσι, αν περιοριστεί η οικονομική δραστηριότητά τους μπορούν, αντί απολύσεων, να «βγάζουν», ύστερα από διαβούλευση, σε διαθεσιμότητα για τρεις μήνες τον χρόνο τους μισθωτούς καταβάλλοντας το 50% του μέσου όρου των τακτικών αποδοχών των δύο τελευταίων μηνών. Μετά την εξάντληση του τριμήνου, για να τεθεί σε διαθεσιμότητα και πάλι ο ίδιος μισθωτός, θα πρέπει να παρέλθει ένα τρίμηνο. Να σημειωθεί ότι το μέτρο της διαθεσιμότητας στον ιδιωτικό τομέα καθιερώθηκε, ως εναλλακτική λύση για την αποφυγή των απολύσεων, για πρώτη φορά το 1955.
Προπομπός
Η κατάργηση του υπουργικού «βέτο» για τις διαθεσιμότητες εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, αν και δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ, «σηματοδοτεί» τη συμφωνημένη με την τρόικα απόφαση να καταργηθεί κάθε διοικητική (κρατική) παρέμβαση στη λειτουργία των επιχειρήσεων. Και, σύμφωνα με εκτιμήσεις κύκλων της αγοράς, αποτελεί τον «προπομπό» για «ελεύθερες» διαθεσιμότητες (αν και όποτε χρειαστούν) στις ΔΕΚΟ αλλά και για «ελεύθερες» ομαδικές απολύσεις από το φθινόπωρο και μετά. Το συγκεκριμένο ζήτημα, παρά την προσωρινό «μπλόκο» που έβαλε η κυβέρνηση στην αξίωση των δανειστών για αλλαγή με νόμο του καθεστώτος των ομαδικών απολύσεων, παραμένει σε εκκρεμότητα (σε συνάρτηση και με την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας που προβλέπει έως διπλάσιο ποσοστό επιτρεπόμενων ανά μήνα απολύσεων, 10% αντί 5%, στις μεγάλες επιχειρήσεις).
Με βάση τη συμφωνία του υπουργείου Εργασίας και της τρόικας -που θα αποτυπωθεί στην Εκθεση των δανειστών- το καθεστώς των ομαδικών απολύσεων θα ξανασυζητηθεί αφού προηγουμένως «δοκιμαστούν» και «αξιολογηθούν» τα αποτελέσματα του μεταβατικού σχεδίου που έχει ήδη τεθεί σε ισχύ μετά τη μεταβίβαση του υπουργικού «βέτο» στη Γ.Γ. του υπουργείου Εργασίας προβλέποντας ενίσχυση του γνωμοδοτικού ρόλου του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας, κριτήρια ελέγχου των επιχειρήσεων που ζητούν να πραγματοποιήσουν ομαδικές απολύσεις και μέτρα στήριξης των απολυομένων. Το καθεστώς αφορά επιχειρήσεις με προσωπικό πάνω από 20 άτομα (έως 20 άτομα είναι ελεύθερες οι απολύσεις). Σε επιχειρήσεις 20 ? 150 εργαζο?ένων, ελεύθερες είναι 6 απολύσεις τον μήνα και σε επιχειρήσεις με προσωπικό πάνω από 150 εργαζόμενους, το 5% του προσωπικού και μέχρι 30 τον μήνα.
ΠΗΓΗ: imerisia
