Η επιμονή έως και… εμμονή των εκπροσώπων των δανειστών να επιθυμούν να διατηρηθεί το status που δημιουργήθηκε στην αγορά εργασίας από τα προηγούμενα μνημόνια και να μην δέχονται αλλαγές που προτείνει η ελληνική πλευρά, επιτείνουν το αδιέξοδο και οδηγούν την όποια επίτευξη συμφωνίας, σε επόμενη σειρά συναντήσεων, τον Νοέμβριο. Ουσιαστικά, οι δανειστές επιμένουν να θέλουν να διατηρηθεί η πρωτοκαθεδρία των επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων και η υποβάθμιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, ευρισκόμενοι σε πλήρη αντίθεση με τις αιτιάσεις της ελληνικής πλευράς για επιστροφή στην «κανονικότητα».
Επίσης, επιθυμούν να παραμείνει εν ισχύ η θεσμοθέτηση των κατώτατων αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα, από τον εκάστοτε υπουργό Εργασίας, αφήνοντας «εκτός διαδικασίας» τους κοινωνικούς εταίρους.
Ξεχωριστή σημασία έχει το ζήτημα του υπο – κατώτατου μισθού, που ήρθε στο προσκήνιο ύστερα από προτροπή της Διεθνούς Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων. Η τυχόν κατάργηση του κατώτατου μισθού με τη σημερινή του μορφή (586 ευρώ μικτά, αλλά ειδικά για νέους έως 25 ετών, 511 ευρώ), βρίσκεται σε αντίθεση με τη βασική παράμετρο των δανειστών, που δεν θέλουν να αλλάξει το παραμικρό σε σχέση με όλα όσα έχουν θεσμοθετηθεί έως τώρα.
Για τα συνδικάτα, φλέγον ζήτημα αποτελεί και η «τύχη» του συνδικαλιστικού νόμου. Η πλευρά των δανειστών δεν έχει κρύψει ότι επιθυμεί να αλλάξει ο τρόπος κήρυξης απεργιών, διαδικασία που εάν γίνει πράξη, θα περιορίσει σημαντικά τη δύναμη των συνδικάτων.
Στο σκέλος των ομαδικών απολύσεων, κομβικής σημασίας είναι η τυχόν επέκταση των ευέλικτων μορφών εργασίας. Μένει να αποδειχτεί εάν οι θεσμοί θα συμπορευτούν με την άποψη που θέλει να ισχυροποιούνται οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, μέσω της μετατροπής του επιδόματος ανεργίας σε επιδότηση της εργασίας, ως αντίβαρο για να μην υπάρξουν αλλαγές επί το δυσμενέστερο στους όρους που διέπουν τις ομαδικές απολύσεις. Βέβαια, η «τύχη» των ομαδικών απολύσεων κρίνεται εν πολλοίς από την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στις Βρυξέλλες, που η ελληνική πλευρά έχει δεσμευτεί ότι θα αποδεχτεί, ακόμα και αν χρειάζεται να αλλάξει το σημερινό θεσμικό πλαίσιο.
