Οι βασικότερες από τις συστάσεις αυτές είναι οι εξής:
Απλούστεροι τρόποι επιστροφής δαπανών. Οι δικαιούχοι δεν θα είναι πλέον υποχρεωμένοι να δικαιολογούν κάθε στοιχείο κόστους, αλλά θα μπορούν να χρησιμοποιούν κατ΄ αποκοπή ποσοστά ή σταθερές τιμές για ορισμένες κατηγορίες δαπανών, όπως τις δαπάνες προσωπικού ή άλλες επαγγελματικές δαπάνες (ασφάλιση, μισθώματα).
Προώθηση της αρχής «μόνον άπαξ». Τα έγγραφα που υποβάλλονται από τους δικαιούχους θα πρέπει να φυλάσσονται σε ψηφιακή μορφή και δεν χρειάζεται να αναπαράγονται σε κάθε στάδιο της υλοποίησης του έργου.
Προώθηση συνεργιών και προαγωγή βέλτιστων πρακτικών, όπως είναι οι ενιαίες προσκλήσεις υποβολής προτάσεων, που θα μπορούσαν να συνδυάσουν διαφορετικά χρηματοδοτικά κονδύλια της Ε.Ε. Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα στις ΜμΕ να υποβάλουν αίτηση για ένα μόνο επενδυτικό πακέτο και όχι για πολλές προσκλήσεις υποβολής προσφορών.
Εναρμόνιση των απαιτήσεων για τους επιχειρηματίες που λαμβάνουν δάνεια από χρηματοπιστωτικά μέσα τα οποία υποστηρίζονται από τα ΕΔΕΤ όσο το δυνατόν περισσότερο με την πρακτική της αγοράς. Αυτό θα συνεπαγόταν λιγότερο αυστηρές απαιτήσεις σε σχέση με τις απαιτήσεις για τις συνήθεις επιχορηγήσεις, όπως λιγότερα απαιτούμενα έγγραφα και συντομότερες περίοδοι τήρησης των εγγράφων.
