Παραδοχή Δραγασάκη για σχέδιο «αφελληνισμού» των ελληνικών τραπεζών

Ο κ. Δραγασάκης ενημέρωσε τη συνδικαλιστική ηγεσία των τραπεζοϋπαλλήλων για τις εξελίξεις καθώς και για την κυβερνητική πολιτική στον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Η κυβέρνηση με την πολιτική της επιδιώκει τη δημιουργία εκείνων ακριβώς των προϋποθέσεων που θα επιτρέψουν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα να διαδραματίσει τον αναπτυξιακό και κοινωνικό του ρόλο. Μεταξύ των προϋποθέσεων αυτών, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της Αντιπροεδρίας, είναι:

I. Η ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος των «κόκκινων δανείων». Αυτό σήμερα είναι απολύτως εφικτό, καθώς για πρώτη φορά από την έναρξη της κρίσης διαμορφώνεται το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο. Με αφορμή μάλιστα τις πρόσφατες εξελίξεις στην αλυσίδα Μαρινόπουλος, ο κ. Δραγασάκης εξέφρασε την ελπίδα οι σχετικές διαδικασίες να ολοκληρωθούν θετικά χωρίς άλλες καθυστερήσεις, σημειώνοντας πως η περίπτωση αυτή δείχνει πως, όταν υπάρχει βούληση και συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων πλευρών, τότε μπορούν να βρεθούν λύσεις ελαχιστοποιώντας, κατά το δυνατόν, το κοινωνικό κόστος.

II. Η ισχυροποίηση της κεφαλαιακής και καταθετικής βάσης των τραπεζών.

III. Η αντιμετώπιση των παθογενειών, των κάθε λογής εξαρτήσεων και της γενικότερης αδιαφάνειας που επικρατούσε στον τραπεζικό χώρο, όπως καταδεικνύουν και οι τελευταίες αποκαλύψεις που έγιναν κατά τη διάρκεια των εργασιών της Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση της νομιμότητας της δανειοδότησης πολιτικών κομμάτων και εταιρειών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, ως πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση θεσπίστηκε η υποχρέωση των τραπεζών να δημοσιοποιούν λεπτομερώς τις διαφημιστικές τους δαπάνες. Ζήτησε δε τη συνεργασία και τη στήριξη της ΟΤΟΕ ώστε, όχι μόνο να ξεπεραστούν προβλήματα του παρελθόντος, αλλά και να αποκλεισθεί η επανάληψή τους στο μέλλον, διαμορφώνοντας συνθήκες διαφάνειας και αξιοκρατίας σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας των τραπεζών.

IV. Πέραν της εξυγίανσης των τεσσάρων συστημικών τραπεζών οι ανάγκες της ανασυγκρότησης της οικονομίας επιβάλλουν τη διαμόρφωση κι ενός συμπληρωματικού παράλληλου συστήματος χρηματοπιστωτικών φορέων και εναλλακτικών χρηματοδοτικών εργαλείων που θα μπορέσουν να κινητοποιήσουν αναπτυξιακούς πόρους, κυρίως σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, και θα διευκολύνουν την πρόσβαση στη διεθνή ρευστότητα. Στην κατεύθυνση αυτή βρίσκονται οι προσπάθειες της κυβέρνησης, που αποσκοπούν στο μετασχηματισμό του ΕΤΕΑΝ σε αναπτυξιακό Ταμείο με λειτουργίες αναπτυξιακής τράπεζας, και οι οποίες βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο.

Όσον αφορά τις εξελίξεις στον τραπεζικό χώρο και τη διαδικασία αξιολόγησης των μελών των διοικητικών συμβουλίων των τραπεζών, με αφορμή ερωτήματα του προεδρείου της ΟΤΟΕ, ο κ. Δραγασάκης αναγνώρισε πως σε ορισμένες περιπτώσεις είναι υπαρκτές προσπάθειες ξένων κέντρων και ομάδων συμφερόντων να ενισχύσουν τις θέσεις και την επιρροή τους στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Υπάρχουν περιπτώσεις, όπως ανέφερε, που κάποιοι διεκδικούν ρόλο μεγαλύτερο από αυτόν που τους αναλογεί ή προσπαθούν να αγνοούν τη θέση της κυβέρνησης, όταν ο ελληνικός λαός έχει διαθέσει και χρεωθεί σχεδόν 50 δισεκ. ευρώ για τη διάσωση των τραπεζών.

Παράλληλα, όμως, τόνισε πως η επίκληση του κινδύνου του «αφελληνισμού» δεν μπορεί να γίνει άλλοθι για να δικαιολογούνται πρακτικές του παρελθόντος ή να μη γίνονται οι αναγκαίες αλλαγές. Αντίθετα η καλύτερη απάντηση σε αυτές τις επιδιώξεις είναι η διαφάνεια, η δημόσια λογοδοσία, ο ανοιχτός δημόσιος και κοινωνικός έλεγχος, καθώς και η διαμόρφωση ενός θεσμικού πλαισίου που θα επιτρέπει σε όλους τους παράγοντες, το Δημόσιο, τους μετόχους, τους εργαζόμενους, τις εποπτικές αρχές, να έχουν το ρόλο που τους αναλογεί. Στο πλαίσιο αυτό η κυβέρνηση έχει σταθερή θέση υπέρ της συμμετοχής των εκπροσώπων του Δημοσίου, αλλά και των εκλεγμένων εκπροσώπων των εργαζομένων, στα διοικητικά συμβούλια των τραπεζικών ιδρυμάτων.

Σχετικά με το πρόβλημα που αφορά τους απολυμένους από τις συνεταιριστικές τράπεζες, ο κ. Δραγασάκης ανέφερε πως όσον αφορά τις δυο συνεταιριστικές τράπεζες που έκλεισαν στη διάρκεια της θητείας της παρούσας κυβέρνησης, εξασφαλίσθηκε η απασχόληση των εργαζομένων τους κυρίως από τις τράπεζες που απέκτησαν τα περιουσιακά στοιχεία τους. Δυστυχώς δεν συνέβη το ίδιο με τους εργαζόμενους σε τράπεζες που έκλεισαν πριν από το 2014 καθώς και με τους εργαζόμενους στη BNP Paribas. Για τις περιπτώσεις αυτές συμφωνήθηκε να συνεχιστούν από κοινού οι προσπάθειες ώστε σε συνεργασία και με τους ίδιους τους εργαζόμενους να διερευνηθεί κάθε δυνατότητα που θα μπορούσε να συμβάλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος.